توصیه‌های جنگ‌افزاری نیویورک تایمز به اوباما

روزنامه نیویورک تایمز به دولت جدید آمریکا پیشنهاد کرد برای ساختن جهانی امن تر بخش اعظم بودجه نظامی و زرادخانه جنگ افزارهای هوایی و دریایی خود را کاهش دهد جنگ افزارهای هسته ای را که عمدتا برای دوران جنگ سرد طراحی شده بود منهدم و طرح سپر دفاع موشکی را لغو کند.
نیویورک تایمز در گزارشی اصلاحات عدیده ای را در دکترین نظامی آمریکا برای قرن بیست و یکم پیشنهاد کرده و از دولت « باراک اوباما » رئیس جمهور منتخب می خواهد که این پیشنهادات را سرلوحه برنامه ریزیهای دفاعی دولت خود قرار دهد.
در این گزارش آمده است : بودجه نظامی باید در حدی وسیع کاهش پیدا کند و کنگره هرگز نباید به وزارت دفاع (پنتاگون ) چک سفید امضا بدهد آنگونه که در دولت « جورج بوش » روال کار بر آن بود . از سال 2001 میلادی (80 ) بودجه دفاعی آمریکا 40 درصد افزایش یافت و در لایحه تکمیلی بودجه بر آن افزوده شد. این بودجه بدون محاسبه تخصیص یافت و هیچ مرور و بررسی بر روی آن انجام نگرفت . این بودجه برای مخارج سالانه جنگهای عراق و افغانستان تخصیص داده شد. با این چتر حمایتی بزرگ و قوی پنتاگون با گشاده دستی تمام بدون هیچ قید و بندی اقدام به خرید انواع و اقسام جنگ افزارهای غیر ضرور و یک سری هزینه های بیهوده کرد.
نیویورک تایمز نوشت : اما این بذل و بخشش در بودجه دفاعی باید قطع شود و فقط برای خرید تجهیزات جدید و انجام اصلاحات مورد نیاز که وجود آنها برای امنیت آمریکا لازم تشخیص داده می شود تخصیص داده شود . نخست آنکه باید تولید جنگنده های اف ـ22 قطع شود. این هواپیمای جنگنده پیشرو برای جنگ هوایی با جنگنده شوروی سابق ـ که دیگر تولید آنها ادامه نیافت ـ طراحی شده بود. را تولید کند . این نوع ) F -35 (نیروی هوایی بایستی به جای تولید این جنگنده ها نوع جدیدی از جنگنده های با قدرت بالای اف ـ35 جنگنده هم تهاجمی و هم جنگنده است . این نوع جنگنده از سال 2012 (91 ) در خط تولید قرار خواهد کرفت و مانند جنگنده اف ـ22 دارای فناوری پنهان شونده برای فریب دادن رادارهای دشمن است . تا آن زمان نیروی هوایی می تواند از نوع ارتقا یافته اف ـ16 که قابلیت انهدام هرنوع هواپیمای دشمن را دارد استفاده کند . برتری دیگر اف ـ 35 ارزان قیمت بودن آن است . با تولید این جنگنده می توان سالانه حدود 3 میلیارد دلار صرفه جویی بودجه داشت .
نیویورک تایمز در ادامه نوشت: وزارت دفاع آمریکا همچنین باید تولید ناو منهدم کننده نوع DDG -1000 زوموالت را متوقف کند. این ناو جنگی که به طور مخفیانه در آبهای آبی روان می شود و برای نبردهای رو در رو طراحی شده است . این نوع رزمناو فقط در آمریکا  تولید می شود . با متوقف کردن کار تولید این نوع ناو، نیروی دریایی ارتش می تواند بر همان ناوهای موجود منهدم کننده نوع DDG -15 آرلای بورک تکیه کند. این نوع رزمناو بسیار پرقدرت و کاملا مسلح بوده و می تواند سیستم ناوهای جنگی « آیجیس » را رد یابی کند و اهداف متعدد هوایی دریایی و زیر دریایی را هدف قرار دهد.
نیروی دریایی ارتش هم اکنون با شتابی زیاد خط تولید شمار زیادی از ناوهای « زوموالتس » را متوقف کرده و آن را از 32 فروند به 2 فروند کاهش داده است . با متوقف کردن خط تولید این دو فروند ناو هم می توان در سال 3 میلیارد دلار صرفه جویی کرد و با این پول تعداد بیشتری ناوهای جنگی ضروری خریداری کرد. این ناوها قابلیت کشتیرانی در آبهای کم عمق قابلیت حمل بالگرد و سایر لوازم و تجهیزات برای پشتیبانی از عملیات زمینی را دارند.
پیشنهاد دیگر این است که خط تولید زیردریایی ویرجینیا متوقف شود. این ناو برای دوران جنگ سرد طراحی و تولید شده بود و امروز نیازی به آن نیست . این نوع ناو که از آن به عنوان « گرگ دریا » یاد می شود ماموریت تعریف شده اش مقابله با زیردریایی های تهاجمی هسته ای شوروی سابق بود . تاکنون 10 فروند از آن تولید شده است نیروی دریایی به جای ناوهای یادشده می تواند ناوگان موجود زیردریایی های هسته ای خود را در لس انجلس که قادر است همه ماموریتهای پس از دوران جنگ سرد را با موفقیت انجام دهد حفظ کند. این ماموریتها اعم از پرتاب موشکهای « کروز » تا مقابله با زیردریایی های توسعه یافته چینی که از لحاظ فناوری سطحی پایین تر از زیردریایی های آمریکایی دارند متفاوت است . با متوقف کردن خط تولید این نوع زیردریایی می توان سالانه 2 میلیارد و 500 میلیون دلار صرفه جویی کرد . ـ تولید زیردریایی « کورپز آسپری 22 » متوقف شود . این نوع زیردریایی پیشرو و غیر ضرور می تواند به صورت عمودی از زمین بلند شود و به صورت عمودی بنشیند . این نوع زیردریایی ظرف 25 سال تولید قابل اعتماد بودن و ایمنی خود را ثابت کرده است . هم اکنون 80 فروند از این زیردریایی موجود است که بسیار بیش از حد ضرورت است . به جای افزودن 400 فروند دیگر بر انواع این زیردریایی نیروی دریایی آمریکا می تواند تعداد بیشتری بالگردهایCH -53 و H -29 خریداری کند. با این روش می‌توان در سال 2 میلیارد تا 2 میلیارد و 500 میلیون دلار صرفه جویی کرد .
روزنامه آمریکایی در ادامه نوشت : پنتاگون باید همچنین تولید زودهنگام موشکهای تدافعی بالستیک را متوقف کند. پنتاگون در نظر دارد سال آینده 9 میلیارد دلار برای تولید موشکهای دفاعی بالستیک هزینه کند . این بودجه شامل استقرار چندین فروند اضافی موشکهای رهگیر در آلاسکا و احداث پایگاههای جدید موشکی در اروپای مرکزی است . ظرف 25 سال گذشته قریب به 150 میلیارد دلار برای تولید این نوع موشکها هزینه شده در حالیکه پنتاگون هنوز هیچ سیستم ملی برای دفاع موشکی قابل اعتماد جهت تامین امنیت واقعی در داخل کشور تدارک ندیده است .
با توجه به مهم بودن خطر موشکهای بالستیک لازم است آزمایش و تحقیقات در مورد رویکردهای قابل عملی ادامه داشته باشد.
نیویورک تایمز در ادامه ادعا کرد : از آنجا که بیشترین خطر از جانب ایران و کره شمالی احساس می شود بایستی مذاکرات جدی با روسیه درباره مشارکت دادن آن در طرح سپر دفاع موشکی انجام گیرد . با قطع تولید این نوع موشک می توان 5 میلیارد دلار صرفه جویی و این بودجه را صرف کارهای تحقیقاتی کرد. تولید سلاحهای هسته ای نیز باید به طور گسترده متوقف شود. براساس پیمان مسکو در سال 2002 آمریکا و روسیه توافق کردند که از سال 2012 شماری از جنگ افزارهای هسته ای استراتژیک خود را به میزان 1700 تا 2200 فروند کاهش دهند اما هیچ مذاکره ای برای انهدام تعداد بیشتری از این تسلیحات انجام نگرفته است . باید پیمان جدیدی امضا و مقرر شود که بین 1000 تا 1400 فروند دیگر از این جنگ افزارها نابود شود با این تبصره که امکان انهدام شمار بیشتری از آنها وجود داشته باشد.
دولت جدید آمریکا بایستی همچنین همه موشکهای بالستیک را از سکوی پرتاب پایین آورده و انبارهای بی مصرف کلاهک های هسته ای خود را به کلی نابود کند. به جای همه این ساز و برگهای غیر ضرور پر هزینه ارتش باید نیروی فعلی دریایی و هوایی را ساماندهی کند.
آمریکا قدرت بلامنازع در اقتدار نیروی دریایی و هوایی جهان دارد و در آینده نیز همچنان این قدرت بلامنازع را حفظ خواهد کرد اما با وجود این هم ارتش و هم نیروی دریایی ثابت کرده اند که توانایی اداره کردن دو جنگ را به طور همزمان در عراق وافغانستان ندارند و توانایی آنها در حدی است که در آینده فقط برای عملیات مبارزه با گروههای تروریستی و یا نجات دولتهای در حال شکست می توانند وارد عمل شوند . کاستن از تولید چندین فروند ناو و هواپیما می تواند سالانه حدود 5 میلیارد دلار صرفه جویی به همراه آورد . نیویورک تایمز در ادامه می نویسد : با توجه به تهدیدهای چین در آینده که مجهز به انواع زیردریایی و تسلیحات فضایی است تصمیم گیری برای منهدم ساختن همه این جنگ افزارها کار چندان آسانی نیست . از سویی با توجه به اقتصاد ضعیف شده آمریکا بسیاری از قراردادهای ارتش نیمه تمام رها شده است . همه اهتمام در اقتصاد بر ایجاد اشتغال متمرکز شده است اما نه به قیمت تمام کردن دلارهای بودجه نظامی و منحرف کردن آنها از نیازهای حقیقی . دولت جدید آمریکا در ازای چشم پوشی از همه ساز و برگهای غیر ضرور بنیه دفاعی باید به فکر توسعه بنیه نیروی زمینی ارتش باشد . تشکیل ساختارهای جدید از ارتش و شکل دهی مجدد « لشکر تفنگداران » بیش از 100 میلیارد دلار برای شش سال آینده بودجه لازم دارد. با کاستن از حجم گسترده نیروی دریایی و هوایی و از بین بردن برنامه غیر ضرور « سپر دفاع موشکی » و لغو برنامه « اوسپری » می توان بودجه کافی برای همه این طرحهای مطرح شده را تامین کرد. پنتاگون بهتر است همچنین گارد ملی و لشکر سربازان ذخیره را مجددا سازماندهی کند. برخی از این اصلاحات پیشتر آغاز شده است اما پنتاگون برای ادامه این راه بایستی با سرسختی تمام مقابل لابی کننده های صنعتی و پیمانکاران سودجو بایستد. کنگره هم باید در تخصیص بودجه دفاعی واقع گرایانه عمل کند و از گشاده دستی بپرهیزد.
« رابرت گیتس » که برای یک دوره دیگر سمت وزارت دفاع را تجربه خواهد کرد باید در سیستم تدارکات ارتش بازنگری کلی و از نو ساختار آن را شکل دهی کند. دوره بودجه های نامحدود به پایان رسیده و کنگره باید وزنه سنگین تر را در تخصیص بودجه دفاعی به نیازهای کلی اختصاص داده و کمتر به منافع محدود و کوته نظرانه بیندیشد. مالیات دهندگان آمریکایی خواهان آنند که اصلاحاتی در کشور ایجاد شود و کشورشان امن تر از گذشته باشد و دولت از پول آنها استفاده بهینه کند.
نیویورک تایمز تصریح می کند : با این تصمیمات مهم و سرنوشت ساز جهانی امن تر خواهیم داشت و دولت آمریکا که سایر کشورهای جهان را به چشم پوشی از جاه طلبی های هسته ای ترغیب می کند برای ایستادن بر موضع خود باید با برداشتن گامهایی در این راه پیشقدم باشد.