«هوشیاری زیباری» وزیر خارجه عراق در یک اظهارنظر تنشزا مطالبی را ادعا کرد که به کلی غیرمنتظره و غیرقابل تحمل است. وی در مصاحبه با شبکه آمریکائی «سی.ان.ان» از موضعی سخن گفت که گویا سخنگوی اشغالگران عراق است و مأموریت دارد ادعاهای تکراری و بدون مدرک و بیاساس آمریکا علیه ایران را تکرار کند. خوبست برخی جملات «زیباری» را مرور کنیم و به کنکاش در این مقوله بپردازیم. زیباری ادعا کرد:
ـ «اطلاعات فراوانی وجود دارد که برخی تسلیحات، افراد و حمایتها از آنسوی مرزها و از طرف ایران میآیند و ایران هیچ اقدامی در جهت توقف این روند انجام نداده است. همواره از ایرانیان خواستهایم از دخالت در امور داخلی ما خودداری و نقشی سازنده ایفا کنند.»
ـ «آنها (ایرانیان) در واقع قدرت عمده منطقهای هستند و دارای رویاها و جاهطلبیهای خود هستند. من پیامی که به آنها دادم این بود که عراق را به هزینه ما به صحنه نبرد برای تسویهحساب با آمریکا یا هر کشور دیگر تبدیل نکنید!»
ـ «ما بطور علنی و خصوصی به آنها (ایرانیان) گفتهایم که اقدامات را متوقف کنند، آنها گاهی تکذیب میکنند و گاهی میگویند شاید افرادی وجود دارند که خارج از اختیارات کار میکنند. ولی مطمئناً اثر انگشت آنها وجود دارد. ولی ما همواره خواستهایم که دخالت نکنند.»
ـ «حضور نیروهای چند ملیتی و آمریکائی با حکم جوامع بینالمللی از طریق شورای امنیت است. آنها با موافقت دولت ما در عراق هستند. ما در واقع دارای جدول زمانی هستیم و هر 6 ماه یکبار در اینباره بررسی کرده و تصمیم میگیریم! اما فعلاً حضور این نیروها حیاتی است.»
شاید آنها که با روند تحولات منجر به اشغال عراق آشنا نیستند و نمیدانند شورای امنیت هیچگونه مجوزی به آمریکا و انگلیس برای اشغال عراق نداد، از ادعاهای «هوشیار زیباری» غافلگیر شوند و تصور کنند که گویا اشغال عراق و حتی ادامه اشغال نظامی این کشور «قانونی» است و مجوز دارد! لکن آنها که به قوانین و معیارهای بینالمللی آشنائی بیشتری دارند، بهتر میتوانند شهادت دهند که اولاً این اقدام یکجانبه و غیرانسانی، از همان ابتدا فاقد مجوز و فاقد مشروعیت بود و ثانیاً حتی با مجوز شورای امنیت برای اشغال یک کشور هم، تجاوز نظامی و اشغال آن حکم قانونی و مشروع پیدا نکرده و نخواهد کرد. بنابراین، آخرین ادعای «زیباری» به قدری مضحک و بیاساس است که حتی یکبار هم شاهد بیان چنین ادعائی از جانب اشغالگران شرور نبودهایم.
جای تعجب است در حالیکه در سطح کشورهای اشغالگر هم شاهد فریاد اعتراض و مخالفت جدی علیه ادامه اشغال عراق هستیم، رئیس دیپلماسی دولت عراق ادعا میکند که گویا اشغال عراق و تداوم حضور نظامی پرخسارت آمریکا که جان و مال و نوامیس مردم عراق را لگدکوب کرده، با موافقت دولت عراق بوده و تداومش حیاتی است! ادعای مضحکتر آنکه گویا کسانی امثال زیباری در اینباره بررسی و تصمیم میگیرند! و اگر روزی آنها مخالف ادامه اشغال عراق باشند، اشغالگران هم دقیقاً حرف آنها را گوش میدهند و از عراق خارج میشوند و این کشور را به دست آقای زیباری و کسانی امثال او میسپارند!
از این مقوله مهم که بگذریم، نکته بعدی اینست که آقای زیباری ادعا میکند گویا ایران در امور عراق دخالت میکند. این دقیقاً تکرار ادعای مقامات واشنگتن است و اکنون مدتهاست که رسانههای آمریکائی، رقبای سیاسی و حتی مقامات رسمی واشنگتن به تکذیب و رد این ادعا پرداختهاند و آنرا تلاشی برای توجیه و سرپوش گذاشتن بر شکست بوش کوچک و دستیارانش در عراق ارزیابی میکنند.
روزنامه آمریکائی «هرالد تریبیون» با اشاره به تغییر موضع همیشگی مقامات واشنگتن مینویسد: «مقامات آمریکائی در مورد ادعای دخالت ایران در عراق به تناقضگوئی افتادهاند و این در حالیست که هیچ توجیهی برای پذیرش اینهمه تناقض و تردید و اظهارات متضاد درباره ایران، پذیرفته نیست و قابل درک نیست چرا یکپارچگی اطلاعاتی در این مورد وجود ندارد؟»
فراموش نکنیم که پس از انتشار به اصطلاح اسناد و مدارک اثبات دخالت ایران در عراق، بلافاصله رئیس ستاد ارتش آمریکا این ادعاها را رد کرد و به طور همزمان، رسانهها و رقبای سیاسی بوش، وی و دستیارانش را به باد انتقاد گرفتند و «نوام چامسکی» در این زمینه تصریح کرد که رسانهها و شبکههای خبری تحت کنترل ارتش آمریکا و مقامات دولت بوش آنچنان تبلیغاتی از نفوذ منطقهای ایران در عراق و دخالتش در این کشور به راه انداختهاند که آدم نمیداند بخندد یا گریه کند!
در چنین شرایطی ژنرال «دیوید بترائوس» از فرماندهان ارشد ارتش آمریکا در عراق طی روزهای اخیر یکبار دیگر مدعی دخالت ایران در عراق و آموزش گروههای مسلح عراقی شد و نقش ایران را در این زمینه «مسلم» دانست، حال آنکه هیچ مدرکی برای این ادعا وجود ندارد و حتی آندسته از مدارک ادعائی که مطرح شد، نیز جعلی و کاملاً ساختگی بود که باعث رسوائی شد.
شدت و دامنه رسوائی اطلاعاتی آمریکا در این خصوص به حدی است که «رابرت گیتس» بارها توسط خبرنگاران و رسانهها مورد سئوال قرار گرفته و چون حرف قابل ذکری برای بیان کردن نداشته، میافزاید: «البته در خصوص جزئیات مطلب، کاملاً مطمئن نیستیم ولی فکر میکنم احیاناً مدارک خوبی برای اثبات آن وجود دارد.» که همین اظهارات او باعث مضحکه شده است.
در واقع واشنگتن برای سرپوش گذاشتن بر همین «رسوائی اطلاعاتی» بود که با توسل به سیاستهای انحرافی جنجالی و تبلیغاتی سعی کرده است نظرها را به سوی دیگر منحرف سازد و از جمله با ربودن دیپلماتهای ایرانی در عراق که به دعوت رئیسجمهور عراق در این کشور بسر میبردند، سعی کرد که فضای برخورد تخاصم با ایران را در ذهنها تداعی کند. «نیکلاس برنز» معاون وزیر خارجه آمریکا در این مورد، اظهارات خصومتآمیز دارد و میگوید: «نیروهای آمریکا در عراق، چند ایرانی را دستگیر کردهاند و این قبیل دستگیریها در عراق ادامه خواهد یافت چون این حق ماست که از خود در عراق دفاع کنیم!»
خوبست به موضوع دیگری در فهرست ادعاهای هوشیار زیباری بپردازیم که مدعی شده است گویا ایران، عراق را به هزینه دولت عراق به صحنه نبرد برای تسویهحساب با آمریکا یا هر کشور دیگری تبدیل کرده است! حال آنکه دقیقاً عکس این نکته صحت دارد و مقامات واشنگتن حتی از اعلام چنین موضعی هم امتناع نمیکنند و ابائی ندارند که بگویند در عراق، علیه ایران وارد عمل شدهاند. «رابرت گیتس» وزیر دفاع آمریکا در این زمینه اعترافات صریحی دارد و ضمن رد هرگونه قصد حمله نظامی علیه ایران، خاطرنشان میکند که: «هرگونه اقدام نظامی آمریکا علیه ایران، محدود به مسائل عراق و در قلمرو عراق است.» به گزارش روزنامه هرالد تریبون، رابرت گیتس در کنفرانس خبری پنتاگون در این زمینه تصریح کرد: «ما به دنبال بهانهای برای شروع جنگ با ایران نیستیم و حتی اگر دولت آمریکا بتواند دخالت رهبران ارشد ایران در مورد دخالت در عراق را نیز اثبات کند، هیچ تغییری در استراتژی محدود کردن پاسخ نظامی به ایران در چارچوب عراق و مسائل عراق ایجاد نخواهد شد.»
این جملات باید برای آقای زیباری هشداردهنده باشد که انتخاب عراق برای متمرکز کردن تخاصم از طرف آمریکا صورت گرفته و او برای درک واقعیتهای عینی در کشورش، استعدادهای خود را به کار بگیرد چرا که در غیر اینصورت از انجام مسئولیتهای تعطیلناپذیر خود عاجز خواهد ماند. در واقع، آمریکا طرف مهاجم در این موضوع محسوب میشود و نه ایران.
بعلاوه، دستگیری دیپلماتهای ایرانی وظیفه و رسالت دیپلماتیک آقای زیباری را بیشتر کرده و جای تعجب است که وی نه تنها تلاش قابل ذکر و موثری جهت نجات جان دیپلماتهای ربوده شده ایرانی انجام نداده بلکه به توجیه جنایات و رفتار خصمانه اشغالگران عراق سرگرم است!
اشغالگران عراق حتی در جریان برپائی اجلاس امنیتی بغداد هم تلاش کردند با ادعای حمایت ایران از شبهنظامیان شیعی، «حاشیه امن» برای اقدامات غیرانسانی خود که مغایر موازین بینالمللی است، ایجاد کنند و بر شکست و ناکامی خود در اشغال عراق سرپوش بگذارند.
به عکس دیدگاه آقای زیباری که به توجیه تداوم اشغال عراق توسط آمریکا و انگلیس پرداخته و آنرا حیاتی معرفی کرده، واقعیت امر چیز دیگری است و برای برقراری صلح، آرامش و ثبات در عراق بایستی به اشغال این سرزمین نفتی توسط آمریکا و انگلیس خاتمه داده شود. طبعاً تنظیم و اعلام یک جدول زمانبندی برای خروج اشغالگران از عراق میتواند ایجاد فضای جدیدی در این سرزمین آشوبزده را باعث گردد.
شاید بیان یک نکته ظریف در این مقوله برای اشغالگران و آقای زیباری، کمک بزرگی به آنها بکند و آن اینکه جغرافیای سیاسی امروز عراق سه مولفه دارد.
1- بدون هیچگونه استثنائی، تمامی مناطق همجوار با مرزهای جغرافیائی ایران در عراق، امن است.
2- تمامی مناطق استقرار نظامیان اشغالگر آمریکائی، ناامن است و در واقع ناامنی در عراق، به وسیلهای برای توجیه تداوم حضور نظامی آمریکا در عراق تبدیل شده است.
3- بخش اعظم عملیات ضدآمریکائی توسط گروههای مورد حمایت عربستان، حمایت مالی و تسلیحاتی شده و میشوند. این آخرین مورد، حتی در گزارشات رسانههای آمریکائی و مقامات رسمی آمریکا نیز گهگاه مورد تصریح قرار میگیرد.
در چنین شرایطی، آقای زیباری با مرور بر محورهای مصاحبه اخیرش با «سی.ان.ان» بهتر به این نتیجه خواهد رسید که جهت اعلام قدردانی از خدمات ارزشمند و انسانی ایران برای تثبیت دولت عراق و کمک به مردم مظلوم آن کشور، روش مناسبی را انتخاب نکرده است.
دیر یا زود، اشغالگران شرور آمریکائی و انگلیسی با احساس شکست کامل و با رسوائی بیشتری خاک عراق را ترک خواهند گفت ولی دو ملت بزرگ ایران و عراق بایستی بتوانند و قطعاً خواهند توانست زندگی مسالمتآمیزی را در همسایگی یکدیگر شکل دهند. مرزهای ایران و عراق باید مرزهای صلح و دوستی و برادری باشد، مشروط بر اینکه دولتمردان عراق، حقایق را وارونه جلوه ندهند و با اظهارات و مواضع دشمنپسند خود، آب به آسیاب اشغالگران شرور نریزند.
به امید روزی که عراق عزیز و مردم مظلوم آن بتوانند به دور از اشغاال سرزمینشان، روزهای خوشی را در زندگی خود تجربه کنند. آقای زیباری اگر قدری به حافظهاش فشار بیاورد، قطعاً این خاطره در ذهنش تداعی خواهد شد که در بدترین شرایط ممکن، یگانه ملت و دولتی که واقعاً به داد مردم مظلوم عراق رسیدند، فقط و فقط ملت و دولت ایران بوده و هستند و اگر آقای زیباری و همفکرانش بگذارند، خواهند بود.