هفتهنامه آمریکایی نیوزویک در گزارشی عملا نسبت به پذیرش پیشنهادات کمیته تحقیقات عراق از سوی جرج بوش ابراز تردید کرده و نوشته است که همه شواهد نشان میدهد بوش به مشاورههایی که علاقهمند به شنیدن آنها نیست گوش نمیدهد.
گزارش اعضای دو حزبی کمیته تحقیقات عراق قرار است امروز در اختیار بوش قرار گیرد.
نیوزویک نوشت: بوش اعلام کرده که او یک تصمیمگیرنده نهایی است و آخرین باری که میتوان گفت او به مشورتی گوش داده در تابستان 1986 بوده که تصمیم گرفت خوردن مشروبات الکلی را کنار بگذارد.
این هفتهنامه آمریکایی مینویسد: هرچند این نمونه مهمی از ارزیابی گزینهها و سپس انتخاب بوده است، ولی پذیرفتن یک مشورت برای ترک مصرف مشروبات الکلی، دو دهه پیش رخ داده است.
نویسنده این گزارش نیوزویک به نقل از یکی از دوستان بوش نوشته است رئیسجمهور بر این مساله واقف است که نارضایتیها در مورد وضعیت عراق، نیازمند تفکر جدید است.
او به دنبال یک راهبرد نظامی موثر و سیاسی بادوام است که بتواند در بلندمدت عراق را موفق کند.
به نظر من او برای تغییرات بسیار آماده است و از گزارش گروه تحقیقات عراق و بررسیهای داخلی کاملا استقبال میکند.
به نوشته نیوزویک، بوش به همان اندازه که از افشای اسرار تنفر دارد از دیدار با خبرنگارانی که میخواهند در مورد گزارش آتی گروه تحقیقات عراق بدانند، متنفر است و این در حالی است که گزارش مذکور به رهبری جیمز بیکر تهیه شده که بیشتر از او به عنوان فردی نام برده میشود که برای نجات رئیسجمهوری کنونی آمریکا تلاش میکند.
نیوزویک در ادامه گزارش خود با اشاره به انتشار بخشی از گزارشهای منتسب به گروه تحقیقات عراق در مورد عقبنشینی چشمگیر نیروهای آمریکایی از عراق، نوشته است: به گفته منابعی که در جریان این گزارش قرار دارند چنین چیزی در این گزارش وجود ندارد.
این منابع که خواستند نامشان فاش نشود، اشاره کردند در این گزارش بیشتر روی این نکته تاکید دارد که نیروهای نظامی آمریکا از نقش فعال جنگی به وضعیت آموزشی تغییر جهت دهند. همچنین عنوان شده که رئیسجمهوری میتواند در آیندهای نامشخص، عقبنشینی نیروها از عراق را آغاز کند.
این گزارش همچنین خواستار اتخاذ ابتکارهای دیپلماتیک بیشتر برای محافظت از عراق و منطقه شده است.
حال آنکه متقاعد کردن بوش به حرفشنوی یا تغییر رویه بسیار دشوار خواهد بود.
یکی از مشاوران بوش نیز به نیوزویک گفته است: گزارش گروه تحقیقات عراق تنها گزارشی نیست که در مورد وضعیت عراق به بوش ارائه داده خواهد شد چرا که همزمان روسای ستاد مشترک ارتش و مشاور امنیت ملی نیز در حال تهیه گزارشهایی هستند.
نیوزویک مینویسد: کسانی که با طرز تفکر جیمز بیکر آشنایی دارند، میگویند که او میداند این احتمال وجود دارد که گزارش این گروه تنها در طبقههای یک کتابخانه جای گیرد ولی او میخواهد از این فرصت برای گفتوگو با بوش استفاده و او را وادار کند راهبردهای جدیدی برای حفظ عراق و حتی جلوگیری از متلاشی شدن خاورمیانه، اتخاذ کند.
بیکر گزارش خود را با این فرضیه طرح کرده که هیچ کدام از همسایگان عراق، از جمله ایران و سوریه نمیخواهند عراق دچار یک هرج و مرج خونین شود که ممکن است به کل منطقه گسترش یابد.
او همچنین معتقد است بهترین راه برای اینکه آمریکا بتواند در جهان عرب (و حتی اروپا) اعتبار بیشتری کسب کند، تلاش برای تشکیل کشور مستقل فلسطینی است.
وی همچنین معتقد است یک مذاکرهکننده موفق هیچ وقت نباید شرایطی را که برای طرف مقابل در نظر گرفته، علنا اعلام کند.
به این ترتیب میتوان گفت بوش با اعلام اینکه ایران پیش از گفتوگو باید غنیسازی اورانیوم را متوقف کند، مرتکب اشتباه شده است.
هرچند کند و یا متوقف کردن برنامه هستهای ایران باید یکی از اهداف اصلی دیپلماسی آمریکا باشد، ولی از نظر بیکر، این مساله از طریق خودداری با مذاکره با ایران رخ نخواهد داد.
این در حالی است که به گفته کسانی که بوش را به خوبی میشناسند، مساله تعامل با ایران ممکن است دشوارترین مساله بین بیکر و بوش باشد.
نیوزویک در ادامه به بحث نامزدی رابرت گیتس برای وزارت دفاع اشاره و نوشته است: گفته میشود بسیاری از وظایف گیتس توسط بوش تعیین خواهد شد زیرا بوش علاقه زیادی به مشاوران ندارد.
یکی از مقامات کاخ سفید نیز به نیوزویک گفته است: گیتس تاثیر چندانی بر تعیین سیاستهای جدید عراق نخواهد داشت زیرا هر تغییراتی که در سیاست آمریکا در قبال عراق ایجاد گردد، پیش از ماه ژانویه و مراسم تحلیف گیتس خواهد بود.
به نوشته نیوزویک، این مساله ممکن است نشاندهنده آن باشد که بوش در تلاش است نقش گیتس را به عنوان نجاتدهنده اعزام شده از سوی بوش پدر کمرنگ کند.
نیوزویک نوشته است: قطعا در ماههای آتی اطراف جرج بوش را واقعگرایان خواهند گرفت بخصوص که آرمانگرایی و خیالپردازیها در مورد دموکراسی در عراق مدتها پیش از بین رفته و شاید بیشترین چیزی که بوش بتواند برای رسیدن به آن امیدوار باشد، وجود اندکی ثبات در عراق باشد.
این هفتهنامه افزوده است: شرایط بوش با وضعیت لیندون جانسون در سال 1986 بیشباهت نیست.
در آن زمان وضعیت جنگ در ویتنام، با وجود اعزام 500 هزار سرباز و ادامه بمبارانها، بهبود نیافت.
در آن زمان کلارک کلیفورد وزیر دفاع جدید جانسون همچون بیکر فردی سیاستمدار و کار چاقکنی زیرک بود. جانسون در آن زمان به مشاوران خود این مساله را تاکید کرد که تنها کاری که انجام نخواهد داد توقف بمباران خواهد بود.
به نوشته نیوزویک، بوش نیز هفته گذشته اعلام کرد تنها کاری که انجام نخواهد داد عقبنشینی نیروها از میدان جنگ پیش از اتمام ماموریت خواهد بود ولی در آن زمان کلیفورد و تیم همراه او در کاخ سفید توانستند جانسون را متقاعد کنند که بمباران را متوقف و راه گفتوگو با ویتنام شمالی را انتخاب کند.
نیوزویک نوشته است: بیکر و همکارانش نیز ممکن است همچنان مجبور باشند بوش را به سمتی حرکت دهند که شامل دیپلماسی بیشتر و کاهش نیروها باشد.
این هفتهنامه افزوده است: البته یک نکته بسیار مهم در این مقایسه وجود دارد و آن این است که هرچند شورش مردان خردمند در سال 1968 باعث تغییر سیاست دولت آمریکا شد، ولی باعث پایان جنگ نشد و 25 هزار سرباز آمریکایی را به کام مرگ فرستاد.