گروه بینالملل: کوفى عنان دبیرکل سازمان ملل در گزارشى در مورد اثر توسعهاى مهاجرت بینالمللى خواستار ایجاد مجمع دائمى شد که دولتها از طریق آن بتوانند نگرشهاى سیاستى در مورد مهاجرت را مقایسه و بررسى نمایند.
کوفى عنان در این گزارش که در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک ارائه داد مىگوید: یک چنین مجمع مشاورهاى دولتها در زمینه مهاجرت و توسعه، توصیه و نتایج مذاکرات تولید نخواهد کرد بلکه عقاید جدید را بهتر معرفى مىکند، به مشورتهاى منطقهاى موجود بها خواهد داد و نگرش منسجمى نسبت به مهاجرت و توسعه در سطوح ملى و بینالمللى ترغیب خواهد کرد.
در این گزارش آمده است مهاجران نه تنها مشاغلى که ساکنان دائم کشورهاى میزبان رغبتى به انجام آن ندارند،قبول مىکنند بلکه اوضاع اقتصادى را بهبود بخشیده و تقاضا براى کار را فعال مىکنند. مهاجران نظام بازنشستگى را در کشورهایى که داراى جمعیت سالمند هستند تقویت مىکنند.
در عین حال، کشورهاى در حال توسعه سالانه تقریبا از مبلغ 167 میلیارد دلار درآمد ارسالى توسط کارگران مهاجر خود منتفع مىشوند. خروج استعداد از کشورهاى فقیر به کشورهاى مرفه غالبا موجب ضرر عمرانى شدید براى کشورهاى فقیر مىشود. اما در بسیارى از کشورها این امر تا حدودى به دلیل بازگشت مهاجران یا سرمایهگذارى در کشور مبدا یعنى جایى که کسب کار سودآور تاسیس شده جبران مىگردد.
سال گذشته کمیسیون مستقل جهانى مهاجرت بینالمللى گزارش و توصیهاى به دبیرکل سازمان ملل ارائه داد. در سال 2005 سازمان بینالمللى کار چارچوب چند جانبه اختیارى درباره مهاجرت کار تصویب نمود. در حال حاضر نماینده ویژه دبیر کل آقاى پیتر شوسرلند درگیر مذاکرات مقدماتى با دولتها براى برگزارى “گفتگوهاى سطح عالی” در مجمع عمومى به تاریخ 15-14 سپتامبر(24-23 شهریور 1385) است.
در این گزارش آمده است مهاجرت جنبه اصلى زندگى بینالمللى شده است. تعداد مردمى که خارج از کشورهاى خود زندگى مىکنند به رقم 191 میلیون نفر در سال 2005 رسیده است. به عبارت دیگر از این تعداد 115 میلیون نفر در کشورهاى توسعه یافته و 75 میلیون نفر در کشورهاى در حال توسعه به سر مىبرند.
یک سوم مهاجران فعلى جهان از یک کشور در حال توسعه به کشور در حال توسعه دیگرى رفتهاند در حالى که همین تعداد از جهان در حال توسعه به کشورهاى توسعه یافته مهاجرت کردهاند.
به عبارت دیگر مهاجرت “جنوب- جنوب” به همان اندازه مهاجرت “جنوب- شمال” عادى است. اما مهاجرت به کشورهایى که درآمد بالا دارند یعنى گروهى که شامل کشورهاى در حال توسعه مانند جمهورى کره، سنگاپور، عربستان سعودى و امارات متحده عربى مىشود سریعا نسبت به سایر جهان رشد داشته است.
دبیر کل سازمان ملل در مقدمه گزارش خود مىگوید: این بستگى به دولتها دارد تا در مورد مهاجرت زیاد یا کم تصمیمگیرى نمایند. تمرکز ما در جامعه بینالمللى باید بر کیفیت و ایمنى تجربه مهاجرت باشد و آنچه مىتوانیم براى افزایش منافع توسعهاى مربوط به آن انجام دهیم.
براساس گزارش سازمان ملل، مهاجرت مىتواند براى هر دو طرف یعنى کشور مهاجر پذیر وکشور اعزام کننده مهاجر داراى منفعت باشد. گزارش سازمان ملل بر حق کشورها براى پذیرش یا عدم پذیرش مهاجران به داخل خاک خود بر اساس قوانین بینالمللى احترام قائل است.