کلی گوئی آفت بزرگی است که از صبح پیروزی انقلاب هر روز با شکل و شمایل جدید به جان این جامعه افتاد و ضایعات زیادی به بار آورد.
یک روز گفتند شیر نفت در جیب مسئولین است و همه پول های این ثروت ملی در اختیار آنهاست اما نگفتند این شیر جادوئی را در جیب کدام مسئول میتوان پیدا کرد. یک روز گفتند سران نظام در بانک های سوئیس حساب دارند و برای روز مبادایشان همه فکرها را کرده اند اما نگفتند چه شخصی و در کدام بانک و چقدر اندوخته دارد...
دشمن درصدد بود با این شیوه مردم را نسبت به مسئولین بدبین کند و مانع کارآمدی نظام برآمده از انقلاب اسلامی شود. درست است که هوشیاری مردم و پاتک های بموقع و هوشمندانه امام همواره توطئه های دشمنان را خنثی میکرد ولی این واقعیت را نمیتوان نادیده گرفت که بهرحال این تبلیغات توانست اثر خود را بگذارد و تردیدهائی در بخش هائی از جامعه ایجاد کند و قسمت قابل توجهی از وقت و امکانات را که صرف مقابله با این سمپاشی ها میشد به خود اختصاص دهد و مشکلاتی نیز به وجود بیاورد.
از دشمنان انقلاب و نظام و مخالفان ملت و کشور البته انتظاری جز این نیست ولی دوستان چطور انتظار از دوستان انقلاب و نظام و کسانی که از دل همین مردم برآمده اند و با شگردهائی که در بیش از دو دهه و نیم گذشته برای ضربه وارد ساختن به تفکر دین محوری و حاکمیت اسلام بکار گرفته شده آشنا هستند اینست که در جهت عکس این مسیر حرکت کنند و با گفته ها و نوشته ها و موضعگیریهای خود به مردم امید بدهند و درصدد تقویت نظام مظلوم جمهوری اسلامی برآیند.
متاسفانه عده ای از خودی ها نه تنها در جهت تقویت نظام و امید دادن به مردم که سیره بارز و روشن امام خمینی و رهبری بعد از ایشان بوده و هست حرکت نمی کنند بلکه با سخنان خود بدون آنکه بخواهند یا بدانند دشمن را تغذیه می کنند و برای رسانه های بیگانه که اساس فعالیت هایشان ناکارآمد جلوه دادن نظام حکومتی اسلام است خوراک تبلیغاتی فراهم مینمایند.
تبلیغات مسموم تعدادی از کاندیداهای ریاست جمهوری در انتخابات سال گذشته که حتی رسانه ملی را نیز تسخیر کرده بود بر زیر سئوال بردن همه زحمات و تلاش ها و خدمات ارزشمند مسئولان کشور در دو دهه گذشته بود . نکته تامل برانگیز اینکه این تبلیغات دقیقا بر روی عدد 16 متمرکز شده بود و تلاش می کرد سالهای میان 1368 تا 1384 را سالهای سیاه تاریخ ایران معرفی کند. در ظاهر چنین مینمود که هدف اینست که عملکرد دو رئیس جمهور دوران سازندگی و اصلاحات زیر سئوال برود تا آنان که آن دوران ها را زیر سئوال می برند بتوانند خود را اثبات کنند اما با اندکی دقت روشن می شد که این تیرهای مسموم قبل آنکه به آن دو رئیس جمهور اصابت نمایند اصل نظام و رهبری بعد از امام را هدف گرفتهاند.
جالب است که تلاش های ثمربخش رهبری انقلاب در همین دوران 16 ساله کارنامه درخشانی را برای نظام جمهوری در همه زمینه ها رقم زد بطوریکه ویرانیهای جنگ تحمیلی ترمیم شد کشور از زیرساخت های اساسی برخوردار گردید در زمینه های علوم پزشکی صنایع دفاعی فناوری هسته ای و بسیاری از رشته های دیگر علوم به قله های بلندی دست یافتیم و از نظر عمرانی خدمات بزرگی به جوامع شهری و روستائی کشور صورت گرفت . جالب تر اینکه این کارهای بزرگ در همان 16 سال درحالی انجام شد که مسئولان با خزانه خالی نفت بشکه ای 7 دلار تحریم های گسترده اقتصادی و فشارهای روزافزون سیاسی شروع کردند و با تحمل همه این سختی ها و پشت سر گذاشتن آن شرایط دشوار کشور را به این مرحله از قدرت و عظمت رساندند.
قطعاً ارائه این چهره مثبت از کشور که کاملا با واقعیت منطبق است بهیچوجه به معنای نادیده گرفتن ضعف ها و نقاط منفی نیست . اما هیچکس نمیتواند منکر این واقعیت درخشان شود که ایران جنگ زده ای که در همه زمینه ها با مشکلات مواجه بود در طول کمتر از دو دهه یعنی همان 16 سال که آنهمه تلاش می شود آنرا سیاه بنمایانند در یک جمع بندی واقع بینانه و با لحاظ کردن همه نقاط مثبت و منفی به نقطه ای از عمران و آبادانی و رشد و توسعه علمی و صنعتی رسید که در تاریخ این کشور مثال زدنی است . این افتخار بزرگ را ما مردم ایران از برکت نظام اسلامی و رهبری آن در همین دوران داریم و خوشبینانه ترین احتمال اینست که افراد و جریانهائی که دوران 16 ساله بعد از جنگ را زیر سئوال می برند از این واقعیت ها غافلند.
در روزهای اخیر وقوع یک سواستفاده مالی در یکی از بانکها موجب شده است یکبار دیگر کلی گوئی ها از سرگرفته شده و سخن از مافیای قدرت و ثروت به میان میآید. سواستفاده ای که رخ داده مربوط به دوران حاکمیت دولت کنونی است تخلفاتی که توسط مسئولین بعضی بانکها و بورس تهران صورت گرفته مربوط به همین یکی دو ماه اخیر است و کوتاهی هائی که توسط بعضی مسئولان اقتصادی ناظر که موظف به نظارت دقیق و جلوگیری از تخلفات بوده اند بعمل آمده نیز مربوط به همین دولت است . اهل اطلاع میدانند که اگر برخورد قاطعانه رهبر معظم انقلاب نبود این مشکل هنوز هم حل نشده بود. با اینهمه سئوال اینست که این مافیای قدرت و ثروت که گفته می شود پشت پرده این سواستفاده ها وجود دارد کجاست و اعضای تشکیل دهنده آن چه کسانی هستند آیا قرار است تا قیامت هر تخلفی صورت میگیرد با کلی گوئی ها و بکار بردن عناوینی از قبیل « مافیای قدرت و ثروت » آنرا به گردن افراد مجهول بیاندازیم و صورت مساله را پاک کنیم و به عبارت روشن تر فرافکنی نمائیم این شیوه تا چه وقت جواب خواهد داد؟
خواست همه ما مردم اینست که با متخلفان برخور قاطعانه شود و هیچکس استثنا نشود و اگر باندهای قدرت و ثروت وجود دارند بدون ملاحظه افشا و تحویل قانون گردند. در این عرصه شعار کارساز نخواهد بود آنچه کارساز است فقط عمل است . وقتی کلی گوئی می شود از یکطرف مصداق آن مشخص نمی شود و از طرف دیگر ذهن ها سرگردان می شوند و چه بسا سراغ کسانی بروند که موضوع هیچ ربطی با آنها ندارد. این با آبروی این و آن بازی کردن و مردم را در نگرانی رها ساختن است . مصالح کشور و منافع ملت ایجاب می کند در چنین مواردی ملاحظه هیچکس نشود و هرکس حامی یا زمینه ساز فساد است به مراجع قانونی و به مردم معرفی شود. این اقدام علاوه بر کوتاه ساختن دست عناصر خاطی جلوی سواستفاده کسانی را که میخواهند با کلی گوئی به اهداف تبلیغاتی خود برسند را نیز میگیرد و از لطمه وارد شدن به آبروی کسانی که با این شیوه ها مورد تعرض عناصر مغرض قرار میگیرند نیز جلوگیری میکند.
واقعیت اینست که جامعه ما به همان اندازه که نیازمند پالایش از فساد و عناصر مفسد است به همدلی و حفظ و جذب نیروها نیز نیازمند است.
صرف نمودن وقت و امکانات کشور در امور فرعی و تبلیغاتی و باز ماندن از کارهای اساسی و بزرگ بهیچوجه به نفع کشور و ملت نیست . همزمان با مبارزه واقعی علیه فساد باید برای گسترش همدلی نیروهای انقلاب تلاش کرد. آیا زمان آن فرا نرسیده است که مصالح کشور و ملت بر منافع اشخاص و جریانهای سیاسی ترجیح داده شود؟!