«تهران قاهره را مات کرد» عنوان سرمقاله روزنامه معروف «ژون اندپاندانت» الجزایر است که در آن با اشاره به حمله ارتش صهیونیستی می نویسد: به نظر می رسد که این اقدام وحشیانه راه و مسیر میان بری بر روی جمهوری اسلامی ایران گشوده است به طوری که این کشور بتواند رهبری منطقه و جهان عرب و امت اسلامی را به دست آورد. امروزه هیچ پایتختی از کشورهای عربی نمی تواند با تهران درباره دفاع از یک امر مشترک در جهان اسلام و دنیای عرب به رقابت برخیزد.
«محمد صائف»، نویسنده سرمقاله تاکید می کند که در حال حاضر توضیحات مصر درباره این واقعه و موضعش در رابطه با تردد در گذرگاه رفح برای مردم عرب و حتی ساکنان اسرائیل غیرقابل فهم بوده و این کشور را در اذهان جهان بسیار ضعیف ترسیم کرده است. اینکه مصر می کوشد مسئولیت حوادث و عواقب کشتارهای ددمنشانه و جنایات اسرائیل در غزه را تماماً برعهده جنبش حماس بگذارد و چگونه حسنی مبارک به جای اسرائیل به حماس حمله می کند امری غیرمنطقی بوده و برای مردم الجزایر که شاهد این قتل و خونریزی های (بدون پاسخ از سوی اعراب) هستند غیرقابل قبول است. منظور حمله به جنبش حماس است؛ جنبشی که کاملاً به مردم خود و آرمان های آنها وفادار است. نباید فراموش کرد که این حوادث زمانی اتفاق افتاد که «تزیپی لیونی» وزیرخارجه رژیم اسرائیل چند روز پس از شروع جنگ اعتراف کرد «رهبران کشورهای عربی با اهداف حوادث جاری در غزه با اسرائیل موافق هستند.»
روزنامه «ژون اندپاندانت» در ادامه با اشاره به فرمایشات مقام معظم رهبری در این رابطه می نویسد: این همان مسئله ای بود که رهبرانقلاب اسلامی آیت الله خامنه ای در پیام خود در فردای حمله اسرائیل افشا کردند. ایشان برخی از کشورهای عربی و دولت بوش که رژیم صهیونیستی را وادار به این حمله ددمنشانه کرده است را شدیداً محکوم ساختند. بیانات آتشین آیت الله خامنه ای باعث کاهش محبوبیت مسئولان بلندپایه رژیم مصر شد. نویسنده تاکید می کند اولین شخصیتی که نخستین میخ را بر تابوت رهبریت مصر کوبید سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان بود تا جایی که وی از ارتش مصر خواست به وظیفه خودش در مقطع کنونی عمل کند. ایران و همپیمانانش در لبنان، اسرائیل را وادار به زانو زدن کرده و با آرمان های جهان عرب (همان مردمانی که در خیابان های این کشورها حضور دارند) هماهنگ هستند.
ویژگی رهبران ایران این است که می توانند به خوبی از فرصت ها به نفع خود بهره داری کنند؛ همانطور که در افغانستان و عراق نیز آنها به چنین موفقیتی دست یافته اند. چیزی که باعث پیروزی و موفقیت رهبران ایران در پاره ای رویدادهای بین المللی شده و در واقع آنها را منحصر به فرد ساخته است، همانا روحیه مبارزه طلبی آنها بوده است، امری که در میان دول عرب وجود ندارد. سپس نویسنده سرمقاله با اشاره به نظرخواهی انجام گرفته درباره شخصیت برتر سال 2008 توسط کانال «دی» تلویزیون ترکیه اشاره می کند و می گوید اینکه مردم با درصد بالایی دکتر احمدی نژاد را در این نظرسنجی انتخاب می کنند، بسیار معنی دار است.