تاریخ انتشار : ۰۴ اسفند ۱۳۸۷ - ۰۹:۵۲  ، 
شناسه خبر : ۷۳۸۲۹
رژیم صهیونیستی خطرهای بیشتری را احساس می‌کند
اشاره: پژوهشگر استراتژیک معروف اسرائیل شلومو غازیت ژنرال ذخیره ارتش در مقاله‌ای در روزنامه معاریو نوشت: معتقدم که از زمان جنگ 6 روزه در سال 1967 و سیطره ارتش بر کل نوار غزه و کرانه باختری شاهد دو روند هستیم که در صورت متوقف یا منحرف نشدن، پیام نابودی اسرائیل به عنوان دولتی یهودی را از هم‌اکنون به گوش ما می‌رسانند. یکی روند منفی رشد بافت جمعیتی به ضرر اسرائیل و به نفع فلسطین است که ادامه آن برای 10 ـ 50 سال دیگر به معنی پایان عمر اسرائیل است و دومی شهرک‌سازی در یهودا و سامره (کرانه باختری) با انگیزه‌آفرینی برخی قوای سیاسی آرمان‌مدار با هدف توسعه مرزهای حکومتی انجام شده ‌است.

«در برابر پیش‌بینی‌های بدبینانه مذاکره با فلسطینیان باید خود را سریعا برای حقیقت فاجعه‌باری که در انتظار اسرائیل نشسته است آماده کنیم و بر ما واجب خواهد بود که به طور یک‌جانبه تمام مستعمره‌ها را در پشت دیوار حایل و تپه‌های بلند رها کنیم و بقیه منطقه در اختیار تصمیمات فلسطینیان باقی خواهد ماند تا برای خود دولتی مستقل بنا کنند.»
اما درباره اسرائیل در چارچوب خطوط جدید، اقلیت یهودی منسجمی ‌تشکیل می‌شود که البته بسان قطع ارتباط غزه با دیگر مناطق فلسطینی نخواهد بود و ارتش از کنار مستعمره‌ها دور نخواهد شد و آنها را به حال خود رها نخواهد کرد و تا زمان تشکیل یک طرف مسئول فلسطینی ـ اردنی یا بین‌المللی که جایگزین آن شود، ماموریت خود را انجام خواهد داد و این اولین درجه از خطر است که اسرائیل به رویارویی با آن می‌پردازد.
از این روست که غازیت خطاب به قوای سیاسی اسرائیل پیشنهاد می‌کند که احزاب رقیب در انتخابات از همین امروز این موضوع یعنی اسرائیل یهودی را در راس دستور کار ملی خود و در مرکز برنامه‌های سیاسی انتخاباتی خود مطرح و پیگیری کنند.
احساس خطر
براساس نکات ذکر شده، ما در برابر دیدگاهی استراتژیک از سوی اسرائیل قرار داریم که پژوهشگر آنان غازیت آنرا مطرح کرده و تا حدود زیادی بر آن اجماع دارند و بر این اساس آنها از سویی به خطر «بافت جمعیتی اعراب » اعتقاد دارند و از سوی دیگر به «دولت یهودی پاک بر ضد منافع اعراب» اجماع نظر کرده‌اند و از این رو به مسئله بی‌پایان و پر نمونه طرح‌های اسرائیلی مربوط به «کوچ دادن باقیمانده اعراب» که به موضوع «کوتاه آمدن فلسطینیان و اعراب دربرابر یهودیت "دولت" » نیز ارتباط دارد خواهیم پرداخت.
اما چه دولتی است این دولت صهیونیست‌ها؟ از نظر آنها این دولت رویاهای صهیونیستی است. چرا که روزنامه یدیعوت در پیوست شماره 11 ـ 5 ـ 2005 خود درباره سالروز برپایی اسرائیل نتایج یک نظرسنجی درباره «دولت رویاها» را که اسرائیلی‌ها همواره به دنبال آن هستند را منتشر کردند که بر اساس آن شیوه ایده‌آل حل مشکل فلسطینی ـ اسرائیلی به عقیده 20 درصد از یهودیان کوچ دادن فلسطینیان است و حدود 5/3 درصد از آنان نیز با گستاخی تمام فراتر از این رفته و گفته‌اند که چرا بیهوده کامیون‌ها و سوخت را برای انتقال آنها تلف کنیم؟
بهتر است که آنها را همین جا نابود کنیم یا انها را نیز به گیتوها که محل سکونت آفریقایی‌های حقیر ـ مدعی یهودیت ـ است بیندازیم و 20 درصد دیگر نیز خواهان دیدن «اسرائیل آرمانی» که مرزهایش فراتر از سیناء و لبنان و سوریه و اردن باشد، بوده‌اند.
بی‌شک این دغدغه «کوچ‌محور نابودگر توسعه‌طلبانه» صهیونیستی تنها در 36 درصد از افکار عمومی ‌اسرائیلی یعنی راستگراهای افراطی در نژادپرستی و استعمارگری و جنایتگری که نمی‌توان حدود آنرا با هیچ معیار و مقیاسی در یک دولت سنجید، محصور نمی‌شود بلکه تقریبا به تمام مساحت موسسه امنیتی، نظامی‌، سیاسی، حزبی و دانشگاهی این رژیم سرایت کرده و شامل آنها نیز می‌شود.
نظرات عمومی ‌صهیونیست‌ها
اکنون نیز با بررسی مزاج عمومی ‌اسرائیلی‌ها می‌توان دریافت که همان معیارها و نظرات در این قضیه همچنان به چشم می‌خورد و مشترکات دو دوره بسیار فراوانند.
براساس نتایج نظرسنجی‌ها، ارائه شده در سایت المشهد الاسرائیلی 31/3/2008، امروزه بیش از 75 درصد از یهودیان کوچ دادن شهروندان عرب را تایید می‌کنند و براساس اطلاعات مجری نظرسنجی که شبکه تلویزیونی کنیست اسرائیل بود این موضوع درباره برنامه‌های کلی سیاست مطرح شده است و سوال‌کنندگان از مصاحبه‌شوندگان پرسیده‌اند که آیا توجیهی برای کوچ دادن شهروندان عرب داخل مناطق اشغالی 48 به بیرون از آن یعنی به مناطق فلسطینی‌نشین کرانه باختری و غزه وجود دارد یا خیر که تنها 25 درصد از مصاحبه شوندگان بصورت مطلق با این نظر مخالفت کرده‌اند.
براساس نتایج نظرسنجی‌ها، ارائه شده در سایت الاسرائیلی 31/3/2008، امروزه بیش از 75 درصد از یهودیان کوچ دادن شهروندان عرب را تائید می‌کنند و براساس اطلاعات مجری نظرسنجی که شبکه تلویزیونی کنیست اسرائیل بود این موضوع درباره برنامه‌های کلی سیاسیت مطرح شده ‌است و سوال‌کنندگان از مصاحبه‌شوندگان پرسیده‌اند که آیا توجیهی برای کوچ دادن شهروندان عرب داخل مناطق اشغالی به بیرون از آن یعنی به مناطق فلسطینی‌نشین کرانه باختری و غزه وجود دارد یا خیر؟ که تنها 25 درصد از مصاحبه‌شوندگان به صورت مطلق با این نظر مخالفت کرده‌اند.
اما از میان 75 درصد تائیدکننده کوچ دادن فلسطینیان، 28 درصد گفته‌اند که باید تک‌تک اعراب ساکن در مناطق اسرائیلی را کوچ داد و 19 درصد گفته‌اند که با کوچ دادن اعراب ساکن منطقه مثلث در اسرائیل موافقند و 28 درصد دیگر نیز معتقد به اجرای کوچ اجباری براساس میزان پایبندی و سرسپردگی اعراب به حکومت اسرائیل بوده‌اند.
جمال الزحالقه نماینده عرب در کنیست اسرائیل و رئیس فراکسیون تجمع پارلمانی در واکنش به این نتایج گفت که شما یهودیان هرگز نخواهید توانست ما را به رغم تمام فشارها و هزینه‌هایی که بر ما تحمیل می‌شود اخراج کنید و ما به هر روش ممکن با کوچ اجباری مقابله می‌کنیم و افزود: مطرح کردن کوچ اجباری شهروندان اصلی این آب و خاک تنها بوی نژادپرستی می‌دهد و شما باید به یاد بیاورید که این ما نیستیم که به فلسطین آمدیم بلکه شما هستید که به آن هجوم آوردید و ما ساکنان اصلی سرزمین مشروعیت خود را از وابستگی و پیوند خود با این وطن گرفته‌ایم نه از حق شهروندی اسرائیلی. وی گفت: می‌دانیم که نتایج این نظرسنجی تنها نشانه‌ای بر تشدید و گسترش نژدپرستی شما که با اقدامات تحریک گرانه کورکورانه و احمقانه بر ضد تمام مسائل عربی تغذیه می‌شود است.
اینگونه در برابر اوجگیری نژادپرستی صهیونیستی قرار داریم که اندیشه ریشه‌کنی و کوچ‌دهی در آن در جایگاه مرکزی این اندیشه قرار دارد و کل این جامعه یهودی بر خطر راهبردی بافت جمعیتی اعراب اجماع دارند و معتقدند راهی جز رهایی سریع از آن وجود ندارد تا آنکه دولتشان به دولت یهودی پاک (از اعراب) بدل شود!
اندیشه‌ها و پیشنهادها و دغدغه‌های بافت جمعیت و کوچ اجباری و نابودگری در امتداد نقشه سیاسی مستعمراتی اسرائیل به حرکت در می‌آید و راه‌حل‌ها و اقدامات تروریستی و جنایتکارانه بیشتر و بیشتری از این افکار و پیشنهادها و دغدغه‌ها زاده می‌شود و ژنرال اسرائیلی «غازیت» بار دیگر مشکل بافت جمعیتی بسرعت فزاینده فلسطینی را به افکار عمومی ‌یهودیان تزریق می‌کند تا تاکیدی دوباره بر آن کرده باشد و روندهای مقاصد شوم و برنامه‌های اخراج را بار دیگر بر ضد تعداد باقیمانده اعراب فلسطین در سرزمین مادری‌شان به راه بیندازد.
اکنون موسسه‌های سیاسی حکومتی و حزبی و پارلمانی و موسسه‌های امنیتی و نهاد استراتژیک دانشگاهی اسرائیل مرکز ثقل بحث‌های خود را بر موضوع خطر بافت جمعیتی عربی متمرکز کرده‌اند و اندیشه‌های کوچ‌مدار که خواستار اخراج فلسطینی‌هاست روز به روز بیشتر می‌شود به نحوی که تمام جامعه اسرائیل را در بر گرفته است.