فخرالسادات محتشمیپور / عضو کمیسیون زنان جبهه مشارکت
1- بهمنماه هر سال یادآور خاطرات تلخ و شیرن از روزهای انقلاب است. انقلابی که شعار اصلی آن «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی » بود. انقلابی که با یک رهبری واحد، زن و مرد و پیر و جوان و گروهها و طبقات و صنوف مختلف مردم را به صحنه آورد و نقشآفرینی همه آنها و آحاد ملت منجر به پیروزی شکوهمندی شد که از یک طرف بهت و ناباوری عمله استعمار و اربابان آنها را موجب شد و از طرف دیگر شهد آن نه تنها کام ایرانیان سرافراز بلکه همه مسلمین جهان و آزادگان عرصه گیتی را شیرین ساخت و رهبری داهیانه امام راحل و حضور مستمر و پایدار مردم موجب صیانت انقلاب از کلیه خطراتی شد که دشمنان آفریدند.
2- اگر انسانها میدانستند به همان نسبتی که خواننده تاریخ هستند، میتوانند تاریخساز باشند، برای خود ارزش بیشتری قائل بودند، برای اعمالشان اهمیت قائل میشدند و در رفتار خود دقت بیشتری میکردند و علاوه بر آن برای بهرهمندی آیندگان، در حفظ اسناد و آثار موجود تلاش بیشتری مبذول میداشتند. شاید تک تک ما، از آن روزهای پرشور انقلاب خاطراتی داشته باشیم و یا تجربیاتی که بتواند کتاب تاریخی آن دوران را تکمیل کند. اما متاسفانه روحیه قهرمانطلبی و قهرمانپروری ایرانیان میتواند به تاریخ کشورمان هم از این حیث آسیب وارد آورد که عظمت اندیشه و قول و فعل انسانهایی بزرگ و در نتیجه تاثیراتشان بر روند تاریخ، سایر عواملی را که امکان دیدهشدن آن افراد و عملکردشان را فراهم آورده است در سایه قرار دهد و به تدریج سایر بازیگرانی که نقشآفرینی مجموعه آنها، داستانی ازیک زندگی را تصویر میکرد فراموش شوند. 3- اگر مهمترین رسالت اصحاب تاریخ را حفظ و حراست از تاریخ و فرهنگ کشورمان بدانیم، دغدغهها و دلواپسیهای آنان نسبت به بعضی تاریخنگاریها که در نگاه خوشبینانه به سهو گوشههایی از وقایع تاریخی به ویژه تاریخ معاصر را نادیده گرفتهاند، قابل درک است.
تاریخ هر کشوری بزرگترین میراث آن کشور است و اهل تاریخ، نگهبان این میراث گرانقدرند که باید آن را در کمال صحت و سلامت به میراثداران برسانند پس هرگونه غفلت، اغماض و سادهانگاری در این زمینه خطایی نابخشودنی است. تاریخ انقلاب اسلامی نیز به وجه اولی باید کاملاً علمی و مستند نگاشته شود وخدای ناکرده بعضی سلایق و علایق افراد موجب رقت و غلظت در پرداختن به وقایع و حوادث آن نشود. بدیهی است این نگرش علمی و غیرجانبدارانه در تدوین متون رسمی که در اختیار دانشجویان و طلاب قرار میگیرد، مستلزم تامل و ملاحظه بیشتری است. 4- در تاریخ مذکر ما نیز چون تاریخ جهانی، نقش زنان کمتر مورد توجه قرار گرفته است و حتی برای بعضی داوریهای غلط در مورد زنان و خصلتهای زنانه ریشههای تاریخی را مستمسک قرار دادهاند. امروز ما برای اثبات هر گونه قضیهای مبنی بر حضورموثر و قدرتمند زنان در گذشتههای دور به شدت با فقر منابع روبهرو هستیم . بنابراین برای جبران این نقضیه حداقل درتاریخ سیاسی کشورمان باید ضمن ترویج فرهنگ شناسایی و حفظ و حراست از اسناد و مدارک موجود با استفاده از روشهای مدرن چون تاریخ شفاهی و ترغیب به خاطرهنویسی و استفاده از اتوبیوگرافیها حتیالمقدور هالههای ابهام و سایههای استفهام را از گذشته نزدیک خود بزداییم.
به عبارت دیگر علاوه بر آنکه قلم خود را به دست زنان میدهیم تا خود بنویسند و از خود بنویسند، به مردان نیز بیاموزیم که آئینهای را که در برابر خود گرفتهاند کمی دورتر ببرند تا نمیه دیگرشان را نیز به وضوح ببینند. چرا که اگر خوب ببینند، خوب خواهند فهمید و اگر خوب بفهمند، دست خواهند گفت و درست خواهند نوشت و به یقین صاحبان ادارک درست هرگز اجازه نخواهند داد خودبینان با تعبیری واژگونه از تاریخ همه منابع انسانی و سرمایههای اجتماعی را به نفع خود مصادره کنند و خوشهچین خرمنی باشند که در بارآوری آن یا سهمی اندک و ناچیز داشتهاند و یا اینکه سهمی نداشته و حتی تلاش و مجاهدت دیگران را انکار کردهاند.