م – همدانی
روابط بین کشورها در دنیای کنونی بگونهای تحت تاثیر زورگویی قدرتهای بزرگ قرار گرفته است. آمریکا و برخی کشورهای اروپایی با تکیه بر امکانات اقتصادی و سیاسی و فرهنگی خود سعی میکنند کشورهای دیگر را به زیر سلطه خود درآورند.
حاصل این کار قدرتمندتر شدن کشورهای قدرتمند و ضعیف شدن کشورهای ضعیف است. این واقعیت روابط خارجی حاکم بر دنیاست که متاسفانه سازمانهای بینالمللی جهان نیز گاهی در حد یک ابزار به این خواسته مستکبران کمک میکنند.
کشورهای ضعیف اگر امکاناتی هم دارند که ممکن است در کارزارهای فرهنگی و اقتصادی و جغرافیایی و سیاسی؛ مانع از اهداف قدرتمندان گردد، آنها را نیز در خدمت خود میگیرند. هوشمندان کشورها و به تعبیر دیگر مغزهای جهان سوم را به لطایف الحیل به این کشور خود میکشانند. درآمدهای این کشورها را در بانکهای خود جذب میکنند. با ابزارهای مختلف و از جمله سازمانهای بینالمللی، اقتصاد آنها را به خدمت خود میگیرند. امکانات، معادن و ثروتهای خدادادی انها را به ثمن بخس میخرند و محصولات خود را که با همان مواد اولیه ارزان تولید شده به چند برابر قیمت به خودشان میفروشند. آنها برای ایجاد، حفظ و استمرار این وضعیت از زیر پا گذاشتن قوانین بین المللی که گاه ساخته خود آنها میباشد نیز هیچ ابایی ندارند.
این شکل روابط حاکم بر جهان است. سئوال این است که کشورهایی که نمیخواهند تا ابد به عنوان برده کشورهای قدرتمند بمانند؛ چگونه رفتار نمایند؟ براستی کشورهایی مانند جمهوری اسلامی که با مجاهدتهای فراوان؛ فجر پیروزی خود را در بهمن 1357 شاهد بودند باید در این نظام بینالمللی چگونه رفتار کند تا بتواند حق خود را در این دنیای پر آشوب بستاند؟ کشورهایی که با این معضل روبرو هستند چگونه میتوانند با همیاری یکدیگر مانع از برتریطلبی آمریکا و برخی کشورهای اروپایی بشوند؟
برای پا گذاشتن در این مسیر، ابتدا باید خودباوری در ذهن مردم و مسئولان این کشورها جان بگیرد. به یاری و مدد الهی این خودباوری در بین مسئولان و مردم ایران سالهاست که بوجود آمده است. موج این بیداری و خودباوری رفته رفته افکار عمومی جهان را تسخیر کرده و حکومتها و سران آنها نیز از این موضوع تاثیر گرفتهاند به همین علت است که حکومت های برخی کشورهایی که تا بحال ابزار اعمال سیاست قدرتمندان در داخل کشور خود بودند با رای و فشار مردم به حکومتاهیی مخالف سیاست قدرتمندان تغییر کردهاند. همچنان که سران برخی کشورهای دیگر نمیتوانند و یا نمیخواهند روش گذشته را ادامه دهند.
قدم بعدی این راه، نهراسیدن از تهدیدهایی است که قدرتمندان توانستهاند سالها بوسیله این تهدیدات بر مرکب مراد سوار باشند. خیلی از حکومتها و سران کشورهای جهان سوم از ترس یورش دشمن قبل از هر گونه اقدامی از تهدیدات آنها قالب تهی کرده و تمامی حیثیت و سرمایه انسانی خود را در اختیار دشمن قرار دادهاند، تجربه اثبات کرده است که این تهدیدات صرفاً نیرنگی است که قدرتمندان آن را به عنوان سهلترین وسیله برای دستیابی به اهداف خود بکار میگیرند.
قدم سوم برای طی این راه، استفاده از همه امکاناتی است که میتوان بوسیله آن کشورهای سلطهگر را از زیادهخواهی خود باز داشت. در این راه باید به مقابلهای تمام عیار اندیشید که نیروها را افزون میکند. به فرموده امام راحل(ره) باید به دشمنان فهماند که اگر آنها بخواهند در مقابل ما بایستند در برابر تمامی دنیای آنها قد علم خواهیم کرد. نفت یکی از ابزارهای مهمی است که در اختیار کشورهای جهان سوم و بخصوص کشورهای اسلامی است و شریان اصلی حیات کشورهای جهان میباشد. وقتی دشمنان بخواهند با استفاده از همین شریان حیاتی، موجودیت کشورهای صادرکننده آن را از بین ببرند، چه منطقی حکم میکناد که کشورهای جهان سوم، ابزار نابودی خود را خودشان فراهم کنند؟
غیر از نفت، ابزارهای دیگری هم در اختیار کشورهای جهان سوم وجود دارد ک از جمله آنها اراده عمومی برای ممانعت از پذیرش فرهنگ بیگانه است. از دیگر این وسایل خودداری از تقویت نظام اقتصادی کشورایی است که تلاش دارند اقتصاد خود را در ضعیف کردن اقتصاد دذیگر کشورها تقویت کنند. بانکهای کشورهای سلطهگر انباشته از ثروتهای کشورهای ضعیفتر است. بورس این کشورها با همین سرمایهها قدرت میگیرد و...
کشورهای سلطهگر باید بدانند اگر در برخورد با دیگر کشورها فقط بخواهند بصورت یک طرفه به منافع خود بیاندیشند؛ کشورهای دیگر نیز میتوانند از ابزارهایی برای کنترل آنها استفاده کنند. بدون شک در این تعامل انکه خسارت خواهد دید کشورهای سلطهگر هستند که خود می دانند در اتاقهای شیشهای نشستهاند آنها باید بدانند اگر به اصول منطقی و احترام متقابل پایبند باشند، ایران اسلامی در تعاملات منطقی خود به همه ابعاد آن پایبند خواهند بود و اگر بخواهد همانند روند پرونده هستهای، فارغ از همه ضوابط بینالمللی و با استفاده از همه ابزارها، برای کسب برتریطلبیهای سیاسی اقتصادی خود تلاش کنند جمهوری اسلامی ایران نیز در کی منطق مبتنی بر تمامی قوانین عقلی و شرعی، به استفاده از تمامی ابزارهای خود برای برو رفت از وضعیت تحصیلی اقدام خواهد کرد.