«امروز جبهه استکبار علناً و صریحاً در مقابل اسلام ایستاده است. درست است که جمهوری اسلامی را آماج حملات خودشان از لحاظ سیاسی و تبلیغاتی قرار می دهند، لکن دشمنی آنها با جمهوری اسلامی هم به خاطر همین است که جمهوری اسلامی پرچم اسلام را بلند کرده است، اسلام را در دل های آحاد امت اسلامی زنده کرده است، به اسلام رونق بخشیده است، عزت بخشیده است و خود به خاطر اسلام عزت پیدا کرده است. برای این است که با جمهوری اسلامی مخالفت می کنند]...[ اسم حقوق بشر را می آورند، اسم دموکراسی را می آورند، اسم انرژی هسته ای را در یک برهه ای می آورند؛ این ها را بهانه دشمنی قرار می دهند، لکن واقع قضیه چیز دیگری است، واقع قضیه این است که این ها می دانند اسلام می تواند امت اسلامی را به یک قدرت عظیم تبدیل کند، با این مخالفند.» (بیانات مقام معظم رهبری در جمع اقشار مختلف مردم، 86.12.22، www.leader.ir)
«سازمان ملل و کمیته حقوق بشر و سازمان های مختلف گوشه و کنار عالم منتظرند ببینید آمریکا با چه کسی بد است تا به بهانه حقوق بشر، روی او فشار بیاورند.»
(حدیث ولایت.ج 4. ص202، 2.69.3)
«سازمان های حقوق بشر، سازمان ملل و سازمان های کوچک و بزرگی که به اسم های گوناگون در دنیا هستند، کمین گرفته اند تا یک دولتی که با آمریکا میانه ای ندارد، یک گوشه دنیا اندک چیزی در او پیدا شود، فوراً بوق هایشان را بلند کنند که آقا نقض حقوق بشر شده است.»
(جمهوری اسلامی، 3172.12.، خطبه های نمازجمعه)
اینک سؤال این است که با این اوصاف قرار دادن «حقوق بشر و دموکراسی» به عنوان استراتژی و تاکتیک سازمان ادوار برای چیست؟
3-تحولات و دگرگونی های درونی
تحولات و دگرگونی های درونی
الف) تحولات ساختاری وعملی
1-تاسیس شورای سیاستگذاری
2-جذب نیروهای بدون سابقه فعالیت دانشجویی
ب) دیدگاه های تاکتیکی
1-سکوت اعتراض آمیز، بعد از بحران
2-سیاست دوری از قدرت
3-نقد اصلاحات درون ساختاری
تغییرات سازمان ادوار را با توجه مشی و منش آن ها در گذشته، به 2 محور عمده می توان تقسیم کرد. اول، محور ساختاری و عملکرد، دوم دیدگاه های تاکتیکی.
الف) تحولات ساختاری و عملکردی
سازمان دانش آموختگان در دی ماه 4813 تغییراتی را در اساسنامه خود ایجاد کرد و شورایی 52 نفره با عنوان شورای سیاستگذاری تشکیل داد و از همان سال بود که مجمع عمومی تصمیم بر جذب نیروهای فعالی که سابقه عضویت در تشکل های دانشجویی را نداشتند، برای عضویت در شورای تازه تأسیس گرفت چهره هایی همچون احمد زیدآبادی، نرگس محمدی، حسین لقمانیان، محمد دادفر و... که به عضویت سازمان درآمده و مسئولیت کمیته های تازه تأسیس سازمان همچون کمیته حقوق بشر و زنان را برعهده گرفتند.
این تحول از دو منظر قابل تحلیل است. اول، تغییر منش سازمان نسبت به جمع آوری دانشجویان فعال پس از فارغ التحصیلی می باشد، همان هدفی که پایه گذاران سازمان، آن را جرقه تشکیل این تشکل می دانند. در این مقطع، شاهد عدول از این هدف هستیم و می بینیم که برخی فعالان سیاسی با سوابق مشخص و بدون هیچ گونه تحرک دانشجویی وارد سازمان شده و بر کرسی های عالیه جای می گیرند. مطلب بعدی که شاید از ضعف نظری و برنامه سازی سازمان نشأت گرفته باشد، تأسیس یک شورا و چند کمیته جدید است.
شاید بتوان این حرکت را، زمینه سازی در جهت ورود افراد مذکور دانست و ایجاد شورای سیاست گذاری و کمیته های حقوق بشر و زنان و... محفلی برای حضور آنان تلقی گردد، اما به نظر می رسد با نگاه توأمان به این دو تغییر تحلیل بهتری بتوان از آن ارائه کرد.
البته احمد زیدآبادی علت حضور خود و هم مسلکانش را احساس خطر نسبت به گسست نسل ها در ایران و ضرورت پیوند بین نسلی ذکر می کند که در اذهان وی و سران سازمان به وجود آمده بود.
اما مطلبی که اگر عامل اصلی این تحولات نباشد به یقین تأثیر شگرفی بر آن داشته؛ تغییر گفتمان سیاسی کشور پس از پایان دوره اصلاحات است؛ همانگونه که ذکر شد این تغییر در اساسنامه سازمان در دی ماه سال 48 صورت گرفت و سازمان به خوبی دریافته بود که به قدرت رسیدن گفتمان اصولگرایی تبعات بسیاری را برای آن ها خواهد داشت؛ لذا هم به تجدید و تکمیل قوا پرداخت و هم حوزه سیاستگذاری و برنامه ریزی کلان خود را تقویت کرد.