پژمان کریمی
گروه سیاسی: دبیرکل حزب اعتماد ملی طی سخنانی تصریح نموده است:
- "چرا وقتی حادثه غرورآفرین 76 به وجود میآید و مردم منسجم، یک تفکر و اندیشه را میپذیرند به یکباره بعد از آن، همه مزایا باید به دست چند نفر انگشتشمار درآید؟"(1)
آنچه آقای مهدی کروبی در قالب نقد یا بهتر بگوییم آسیبشناسی جریان دوم خرداد عرضه کرده است، اشاره به واقعیتی است که هشت سال از ناحیه جناح اصولگرا بهعنوان خطری بزرگ که ارگان دموکراسی دینی را هدف گرفته، تاکید شده است!
پس از رخداد دوم خرداد سال 76، به یکباره، حزبی با عنوان "جبهه مشارکت ایران اسلامی" سربرآورد!
این حزب نوپا که البته به دلیل تجمیع جمعی از عناصر سیاسی، رسانهای و اطلاعاتی سابق توانست استراتژی "فتح سنگر به سنگر" مصادر قدرت اجرایی را به موازات تقلیلدهی نقش نیروهای مجتمع در گروههای 18گانه جبهه دوم خرداد در عرصه تصمیمگیری ائتلاف دوم خرداد و مصادر قدرت عملیاتی سازد!
رویکرد انحصارطلبانه مشارکت که قوای مقننه و خاصه دولت را درنوردیده بود، تا آنجا مینمود که برخی عناصر دوم خردادی با خروج از جبهه دوم خرداد حزب مدافعان پیام دوم خرداد یا حزب مردمسالاری فعلی را تشکیل دادند تا این خروج گامی در جهت صیانت از پیام خرداد و تاکید بر روند انحصارطلبانه جبهه مشارکت و همکاران آن در سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی باشد.
"انحصار قدرت" و "میل مفرط به تحکیم قدرت به هر قیمت" دو اهرمی است که نتیجه محتوم آن بازماندن از پاسخگویی به خواستها و سترونی در مسیر خدمت و درنهایت القای ناکارآمدی در اذهان عمومی است که جملگی "طرد مردمی" را بهعنوان واقعیت پیشرو مینهد! این واقعیت را جبهه مشارکت به روشنی به بار آورد و فرصت هشت ساله را که مردم برای خدمت در اختیار مجموعه دوم خرداد یا اصلاحاتیون امروز گذاردند، تلف نمودند؛
فرصتی که غیرقابل برگشت و غیرقابل جبران است.
صرفنظر از فرصتسوزی، انحصار مزایای حادثه دوم خرداد به دست چند نفر، مرگ اصلاحات، منظور اصلاحاتیون را رقم زد! مرگی که با شکست اصلاحاتیون در سه انتخابات پیاپی [شوراها سال 81، مجلس هفتم سال 82 و ریاست جمهوری سال 84] به اثبات عینی رسید.
اینک ما اصلاحاتیون خسته از قدرتطلبی و انحصارطلبی، با درسگیری از تقدیر دیروز و امروز، ناگریز از مرزبندیاند! این مرزبندی لاجرم باید میان باورمندان به اصلاحات مبتنی بر آموزههای دینی با سکولاریستهای اصلاحطلب رخ نماید!
لذا در این صورت؛
یک ائتلاف جدید اصلاحاتیون، با گفتمانی فارغ از اصلاحات سکولاریستی سربرمیآورد!
دو- آفت انحصار از ائتلاف سیساسی جدید در برابر اصولگرایان عرض اندام میکند که رقابت این دو بیشک واجد تحرک و نشاط سیاسی در سطح جامعه ایرانی است.
سه- انحصارطلبان با از دست دادن بستر ائتلاف، بیش از پیش به سایه انزوا رانده میشوند.