یوسف محسنزاده
علیرغم برگزاری انتخابات پارلمانی در عراق، هنوز دولتمردان این کشور نتوانستند دولت تشکیل دهند و این امر خود از دلایل ادامه بیثباتی و گسترش تحرکات تروریسم در این کشور محسوب میشود. در واقع نتیجه انتخابات در عراق، به پیروزی قاطع ائتلاف یکپارچه عراق برهبری سیدعبدالعزیز حکیم منجر شده است.
اما این پیروزی به گونهای نیست که به این ائتلاف اجازه دهد یک دولت مستقل تشکیل دهد. قبلاً کردهای عراقی با ائتلاف برای تشکیل دولت متحد شده بودند، اما اینک جلال طالبانی با اعلان مخالفت رسمی با کاندیداتوری ابراهیم جعفری، عملاً به دو گروه دیگر پارلمانی یعنی اهل سنت و سکولارها روی آورد تا با ابراز تهدید از طریق ائتلاف با این دو گروه، ائتلاف یکپارچه را نسبت به تصمیم خود نسبت به معرفی جعفری تحت فشار قرار دهد.
این تحولات همزمان با مداخله آشکار سفیر آمریکا در مورد ابراز نارضایتیاش از تصدی پستهای وزارت دفاع و وزارت کشور و منصب مشاور امنیت ملی از سوی شیعیان، رخ داد و عملاً از توطئهای پرده برداشت که مقصود نهایی آن، جلوگیری از قدرت یافتن ائتلاف یکپارچه عراق علیرغم اکثریت قابل توجه آن در پارلمان این کشور میباشد. در این میان بمبگذاری حرمین عسکریین(ع) که این کشور را بطور جدی در آستانه بروز یک جنگ داخلی قرار داده بود، با مداخله سریع مرجعیت دینی از وخیم شدن اوضاع جلوگیری شد و آمریکاییها متهم شدند با حمایت از افراطیون اهل سنت و حتی بازکردن باب مذاکرات با تروریستها، دست آنان را برای تعرض به اماکن مذهبی و سمبلهای دینی شیعیان بازگذاشتند.
در چنین اوضاعی، آمریکاییها میکوشند با بدست گرفتن ابتکار عمل از تشکیل دولت ابراهیم جعفری جلوگیری کرده و سهم سکولارها و اعراب سنی را به منظور مهار قدرت شیعیان که ناشی از اکثریت عددی آنان در عراق است، افزایش دهد. بدیهی است این مانور، نمیتواند نتیجه مورد نظر را برای آمریکا تأمین کند. در حالی که کردهای عراقی در شمال این کشور عملاً حکومت خودمختار و تقریباً مستقلی را تشکیل دادند، شیعیان عراقی عملاً از مساعدت جدی در تشکیل دولت و بدست گرفتن مناصب حساس دولتی که منشأ آن اکثریت پارلمانی آنهاست، محروم ماندند و این امر ناشی از کوششهای دامنهدار واشنگتن برای ایجاد سد و مانع در قبال نهضت بیداری شیعیان عراقی میباشد.
اما این اوضاع، منطبق با میل واشنگتن پیش نمیرود. تا به حال هزاران نفر از شیعیان در وضع رقت باری ترور شده و یا سربریده شدند و تنها در اجابت به هشدارهای مرجعیت دینی، برای دفاع از خود، به اسلحه متوسل شدند و همچنان تاریخ پرفراز و نشیب عراق شاهد مظلومیت آنان بوده و هست. اما این خویشتنداری در سایه جسارت اشغالگران و همپیمانان داخلیشان، نمیتواند بیش از این ادامه داشته باشد. مرجعیت دینی سرانجام آنچه را که مصلحت مردم این کشور است، در نظر خواهد گرفت تا حقوق شیعیان که 69 درصد جمعیت این کشور را تشکیل میدهند، تأمین و تضمین شود.