* آیا توافق بر سر پرونده هستهای ایران در نشست اعضای شورای امنیت و اعلام اقدام عملی تا ارسال گزارش (در ماه مارس) به نوعی مهلت و فرصتی است به ایران تا انعطافپذیری خود را ثابت کند؟
** مطابق با پیشنویش قطعنامهای که قرار است مورد تصویب اعضای شورای حکام قرار گیرد مهلتی به ایران داده نشده است زیرا در این پیشنویس مطرح شده است که مدیرکل آژانس باید تمام قطعنامههایی که تاکنون در مورد ایران داده شده به اضافه گزارشهای تهیه شده را به شورای امنیت سازمان ملل ارائه دهد.
بیانیه لندن و ارائه گزارش به شورای امنیت سازمان ملل، نوعی اطلاعدهی پرونده است یا ارجاعدهی آن؟ و اصولا چه تفاوتی میان این دو مقوله وجود دارد، خصوصا آنکه ایران ارجاعدهی و اطلاعدهی را دارای یک وزن میداند. در این مرحله اطلاعدهی است اما در قاموس شورای امنیت سازمان ملل که قلب این سازمان است وقتی بحث اطلاعدهی میشود یعنی اینکه در صلاحیت شورای امنیت است.
* اما پیش نویش قطعنامه میگوید شورای حکام به شورای امینت گزارش دهد و تا 6 مارس یکبار دیگر بررسی کند که آیا ایران فعالیتهای خود را قطع کرده است یا خیر؟
** بر این اساس موضوع ایران به شورای امنیت گزارش شده ولی روی آن اقدام اجرایی نشده است و اگر ایران فکر کند که ارجاع با اطلاعدهی فرق میکند اشتباه بزرگی انجام داده است، زیرا همین که گزارش دهد مثل این است که پرونده به این شورا ارجاع شده است از نشست 24 سپتامبر حدس زده میشد که پرونده ایران به شورای امنیت ارجاع شود و شورای حکام اعلام کند که موضوع ایران در صلاحیت شورای امنیت سازمان ملل میباشد اما شورای امنیت اقدام عملی انجام نداد.
در حال حاضر قدم بعدی برداشته شده که رسما موضوع ایران به شورای امنیت فرستاده شده است و باید از این به بعد منتظر مرحله سوم بود که آیا شورای امنیت این گزارش را در جریان میاندازد یا خیر؟ و این در حالی است که شورای امنیت بدون درخواست شورای حکام میتواند پرونده ایران را مطابق منشور سازمان ملل متحد (هر موضوعی که اعضای دائم احساس کند نقض صلح و امنیت ملی است در دستور کار قرار گیرد.) در دستور قرار دهد.
* در صورت ارجاع پرونده به شورای امنیت پیشبینی شما از وضعیت پرونده ایران چه خواهد بود؟
** با قطعنامهای که روز گذشته در آژانس بینالمللی انرژی اتمی تصویب شد، عملا وارد شورای امنیت شدهایم و شاید در این راستا برخی از اعضا دائم که مایل نیستند موضوع ایران در شورای امنیت مطرح شود یک نوع فرصت به ایران دهند و یا این اعضا به خاطر اینکه کشورهای غیرمتعهد رنجیده نشوند نشان دهند که تمام اتمام حجتها را به ایران کردهاند زیرا کشورهایی مثل روسیه و چین خواستار سیر تدریجی هستند. اگر شورای حکام به ما فرصت دهد نباید فکر کنیم که آنها شکست خوردهاند. در اصل آنها به نوعی زرنگی کردهاند چون هیچ عجلهای برای به جریان افتادن پرونده ایران در شورای امنیت سازمان ملل ندارند.
* به نظر شما در این مقطع مناسبترین سیاست ایران باید روی چه محورهایی باشد؟
** در این شرایط دیپلماسی به آخر خط رسیده و تنها چیزی که برای ما باقی مانده است طرح روسیه است. اگر ایران طرح روسیه را نپذیرد مجبور میشود کل فعالیتهای را قطع کند اما در صورت پذیرش تنها قسمتی از فعالیتها که مربوط به غنیسازی اورانیوم است را در روسیه انجام میدهیم و فعالیتهای تحقیقاتی را در ایران خواهیم داشت.