تاریخ انتشار : ۲۷ خرداد ۱۳۸۹ - ۰۷:۴۶  ، 
شناسه خبر : ۷۵۶۴۴

محمد محمدرضایی / نماینده مردم بیجار در مجلس ششم
دو سال به غروب مجلس ششم باقی بود که فعالیت‌های هسته‌ای ایران آفتابی شد. آن دسته از نمایندگان محترمی که خود را پیش‌رو می‌شمردند بی‌توجه به اهمیت موضوع به سادگی از کنار آن گذشتند. در شرایطی این غفلت ملی از سوی اکثریت غالب مجلس ما رخ می‌داد که پرونده هسته‌ای ایران به دفعات در دستور کار نمایندگان کنگره آمریکا قرار داشت؟ او پیرامون این مسأله داخلی کشور ما تصمیماتی اتخاذ و ابلاغ کرده بودند!! اگر مشروح مذاکرات آن دوره را مرور کنیم جز چند تذکر شفاهی بعضی از نمایندگان محترم حرکتی مفید و منسجم در مجلس آن دوره برای تعیین فعالیت‌های هسته‌ای صورت گرفته و تأثیرات مثبت و منفی آن بر آینده کشور مشاهده نمی‌شود.
در نشست اخیر مجمع نمایندگان اداوار یکی از دستورات مهم جلسه بررسی پرونده هسته‌ای ایران بود. یکی از نمایندگان محترم عضو فراکسیون مشارکت مجلس ششم با ارایه آمار و ارقامی مدعی شد از جهات فنی، اقتصادی و سیاسی اقدامات هسته‌ای انجام شده و ادامه آن به صرفه و صلاح کشور نبوده و نیست! در حالی که این همکار به گرامی به عنوان صاحب نظر و مطلع با آب و تاب فراوان در رابطه پرونده هسته‌ای داد سخن سر داده بود به یاد اخطارهای داده شده در جلسات 337-338-430 مجلس ششم برای عطف توجه نمایندگان و هیات رییسه محترم به این امر مهم افتادم که چه سان در آتش بی‌تفاوتی آنان سوخت؟ او امروز دم از آفت انرژی هسته‌ای می‌زنند؟! اگر مدعای ایشان صحیح و منطبق بر داده‌های علمی، اقتصادی و سیاسی باشد جای این سوال از حزب مشارکت باقی است چرا در دوران حاکمیت بر مجلس و دولت پیشین خاموش نشسته بودند؟ ممکن است پاسخ دهند در حواشی مکاتبات با مقامات به آن پرداخته‌ایم اما آیا اهمیت انرژی هسته‌ای و آینده کشور به اندازه مطرح استعفای آنان برای استمرار استیلا در قدرت نبود؟ با توجه به مسوولیت‌های حزب مشارکت در مقابل رخدادهای چند سال اخیر به آنان توصیه می‌کنم به جای فرافکنی و شبهه آفرینی که به تضعیف اقتدار و انسجام ملی در مواجه با این پدیده خواهد انجامید برای جبران مافات هم که شده به یاری دولت‌مردان برای گذر از این بحران تاریخی و سرنوشت‌ساز بشتابند.