تاریخ انتشار : ۲۷ خرداد ۱۳۸۹ - ۰۸:۰۰  ، 
شناسه خبر : ۷۵۶۴۷

فرزاد اکبری
مردم به همان میزان که در ایجاد و اداره نظام تلاش کرده‌اند حق دارند از نتایج آن نیز بهره‌مند شوند. در تمام تاریخ مبارزات اسلامی ملت بزرگ ایران تا انقلاب مشروطه و نهایتاً جانفشانیهای بزرگ سالهای 42 به بعد که به پیروزی انقلاب عظیم اسلامی منجر شد این مردم محروم و مظلوم که به تعبیر حضرت امام(ره) کوخ نشینان و پابرهنه‌ها بودند که با اخلاص و اعتقاد کامل ایستادگی و مقاومت کردند و اسلام را حاکم نمودن. پس از آن نیز با اداره کردن هشت سال دفاع مقدس و تحمل سالها محاصره اقتصادی و تهاجمات فکری و فرهنگی همچنان محکم و با اراده در کنار رهبری معظم انقلاب حامی صدیق نظام و اسلامی باقی مانده‌اند هرگز اجر دارندگان ثروت که دنیا دلهای آنها را نربروده و به خود مشغول نداشته را ضایع نمی‌کنیم با حمایت و پشتیبانی صادقانه خود مسیر اسلام را همچون اولین حامی مادی امت اسلام حضرت خدیجه کبری قابل تحمل نمودند و سرمایه خود را وقف پیشرفت اسلام کردند.
ولی غالب سرمایه‌داران صرفاً از سرمایه خود کمک نمودند اما محرومین با ارائه جان و مال و تقدیم فرزندان خود اسلام را یاری نموده‌اند. هر گونه فشار و محاصره اقتصادی مستقیماً بر دوش محرومین وارد شده، بیکاری و فقر ابتدا گریبان محرومین را گرفته ولی هرگز شبانه خود را از زیر بار نظام کنار نکشیده‌اند.
در مقابل این همه خودگذشتگی اگر دولت اسلامی هر کاری برای آنها انجام دهد هرگز پاداش واقعی و یا حتی بخشی از پاداش معنوی و مادی زحمات آنان نخواهد بود. اقدام دیر هنگام ولی ارزشمند دولت اسلامی که عدالت اجتماعی را سرلوحه رفتار خود قرار داده است. این حرکت یعنی سهیم شدن مستقیم محرومین و ملت بزرگ ایران در کارکرد نظام که به نوعی التیامی است بر زخمهای کهنه پینه‌های دست محرومین. ولی واگذاری سهام شرایطی دارد که اگر رعایت شوند حرکت اثر بخش و شیرین آن را به کام ملت ماندگار می‌نماید و اگر رعایت نشوند تلخ کامی دیگری می‌شود مضاف بر حرکت‌های قبلی.
1- سهام همیشه به اعتبار املاک، کارخانجات و سرمایه‌های در گردش است که نیاز به توجه دائمی و اجرای پروژه‌های دارای توجیه اقتصادی و طرح‌های گسترش و نوسازی با توجیه سرمایه‌های در گردش و بهره‌های مفید دارد. چنانچه بر این مهم پرداخته نشود ارزش سهام هر روز کمتر شده و بهره آن نیز سقوط می‌کنتد و تنها کاغذهای بی ارزش و امیدهای واهی و وعده‌های بی بهره نصیب مردم می‌گردد.
2- ارزش واقعی سهام آن است که در بورس انتخاب گردد. یعنی با توجه به سرمایه گذاری و بازده و خالص سود قیمت واقعی سهام بدون دخالت شاخصه‌های سیاسی و اجتماعی تعیین می‌گردد. فلذا ضرورت دارد در اولین فرصت این سهم به بازار بورس وارد گردد.
3- بخشس از پشتوانه سهام عدالت از معادن معتبر کشور انتخاب که مانع فراز و نشیب‌های شکننده و سریع ارزش سهام شده و مایه دلگرمی ملت گردند و بخشی دیگر از سهام به اعتبار کارخانجات و مراکز تولیدی عظیم باشد که اولویت استخدامات آتی آن مراکز از افراد بیکار سهامدار از همان کارخانجات باشند. هرگز نباید فراموش کنیم که دولت را نباید با پروژه بی برنامه‌ای تحت عنوان سهام عدالت به کمیته امداد بزرگ تبدیل کرد و ملت را دریافت کنندگان صدقات دارای پوشش و توجیه، تحت عنوان سهم عدالت، فلذا باید با رعایت کرامت و احترام ملت بزرگ ایران صرفاً دست رنج خود آنها را با رعایت عدالت به خودشان رساند.