میشل سلیمان سومین رئیس جمهور لبنان است که از زمان پیروزی انقلاب اسلامی به جمهوری اسلامی ایران سفر میکند.
به گزارش خبرگزاری فارس، سفر میشل سلیمان به تهران دوازدهمین تحرک خارجی وی به شمار میآید و او سومین رئیس جمهور لبنان است که از زمان پیروزی انقلاب اسلامی به ایران سفر میکند.
قبل از وی «الیاس هراوی» حدود 11 سال پیش برای حضور در اجلاس سران سازمان کنفرانس اسلامی در تهران در تاریخ 8/12/1997 و سپس «امیل لحود» طی دو نوبت در تاریخ 19/04/2000 در قالب یک سفر منطقهای و در تاریخ 28 /10/2008 جهت سفری خصوصی بعد از ریاست، به تهران سفر کردهاند.
ژنرال «میشل نهاد سلیمان» دوازدهمین رئیسجمهور لبنان، در 21 نوامبر 1948 با گروه خونی +O در روستای عمشیت وابسته به فرمانداری جبیل از استان جبل لبنان متولد شد.
همسر وی خانم وفاء سلیمان (فرزند امیل و لوریس سلیمان) است.
سلیمان از همسرش دو دختر به نامهای ریتا (دندانپزشک ) و لارا (مهندس معماری) و یک پسر به نام شربل (دانشجوی سال ششم پزشکی) دارد.
وی در سال 1967 میلادی برای کسب دانش نظامی وارد مدرسه جنگ (دانشسرای افسری) و در سال 1970 با درجه ستوانی از آنجا فارغالتحصیل شد.
میشل سلیمان در سال 1980 میلادی مدرک لیسانس علوم سیاسی و اداری را از دانشگاه لبنان اخذ کرد.
او در دوره خدمت نظامی خود یک سری دورههای آموزشی و تکمیلی در خصوص آخرین یافتههای نظامی، فنی و مدیریتی را در آکادمیهای خارجی کشورهای بلژیک (1971)، فرانسه (1981) و آمریکا (1995) گذرانده است.
رئیس جمهور کنونی لبنان پس از طی مدارج عالی نظامی از 21 دسامبر 1998 تا 25 می 2008، مسئولیت فرماندهی کل ارتش لبنان را عهدهدار بود و استحقاق آن را داشته که از بین 33 افسر ارشد مارونی همرتبه خویش، به این مهم نائل آید.
سلیمان که به زبانهای عربی، انگلیسی و فرانسه مسلط است علاوه بر دریافت مدالهای مختلف ملی دارای چند نشان مهم عربی و بینالمللی است که مجموعه آنها به بیش از 15 مورد میرسد که میتوان به نشانهای افتخار دریافت شده توسط سلیمان از دولتهای مصر، عربستان و ایتالیا اشاره کرد.
یکی از افتخارات سلیمان در دوره فرماندهی بر ارتش لبنان این است که توانسته با حفظ بیطرفی نظامی، عنصر به اصطلاح «دموکراسی» را در این نیروی مسلح ملی بین سالهای 2005 و 2008 (دوره بحران داخلی کشور) به کرسی نشانده و مانع از کشانده شدن آن به صحنه سیاسی و دخالت در منازعات طایفهای و گروهی متناسب با امیال و اغراض رهبران داخلی شود.
او به همین مناسبت، اجازه برخورد تند نیروهای ارتش با تظاهر کنندگان و هواداران دو جناح عمده درگیر (8 و 14 مارس) را نداده و ضمن حراست از آرمان ملی، پاسداری از امنیت داخلی به ویژه مراکز دولتی و احترام به آزادی بیان، سعی کرد ارتش را یک عنصر ملی و فراتر از بازیهای سیاسی معرفی کند.
یک تحول اساسی در انجام وظیفه و عملیات میدانی این نیروی مسلح طی دوره فرماندهی سلیمان که در پی خروج نیروهای نظامی و امنیتی سوریه از لبنان (26 آوریل 2005 ) صورت پذیرفت، اقدام به استقرار عناصر نظامی زمینی و دریایی در سراسر کشور از جمله در جنوب لبنان برای نخستین بار در پی توقف جنگ 33 روزه در سال 2006 بود.
همچنین در دوره فرماندهی میشل سلیمان بر ارتش، گامهای بلندی در راستای مبارزه با پدیده تروریسم از جمله سرکوب تندروهای سلفی در حوادث خونین اردوگاه فلسطینی نهرالبارد در شمال لبنان برداشته شد.
میشل سلیمان که در پی یک دوره طولانی بحران سیاسی و متعاقب توافق رهبران لبنانی، پس از اجلاس 5 روزه دوحه به مقام ریاست جمهوری منصوب شد، هیچ گونه سابقه فعالیت سیاسی نداشته و هرگز وزیر، نماینده مجلس یا عضو هیچ حزب و گروه سیاسی نبوده است.
سهم وی در دولت فعلی وحدت ملی، سه وزیر شامل «زیاد بارود» وزیر کشور از طایفه مارونی، «الیاس المر» وزیر دفاع ملی از طایفه روم ارتدکس و «جو تقلا» وزیر مشاور از طایفه روم کاتولیک است که این عده از بین افراد به اصطلاح تکنوکرات و نه وابستگان فامیلی و طایفهای یا دوستان و همکاران نظامی وی برگزیده شدهاند.
میشل سلیمان همواره سعی دارد که خود را رئیس جمهور توافقی و متعلق به همه لبنانیها معرفی کرده و از تبدیل شدن به یک «طرف» در مناقشات سیاسی دور نگاه دارد.
شکستن یخهای روابط لبنان و سوریه
یکی از گامهای اولیه میشل سلیمان در منصب ریاست جمهوری، شکستن یخهای روابط سرد و تیره در تعامل با سوریه و توافق با بشار اسد در خصوص برقراری مناسبات رسمی دیپلماتیک بین دو کشور طی دیداری تاریخی از دمشق بوده است.
لازم به ذکر است «جبران کوریه» برادر زن سلیمان از سخنگویان مرحوم حافظ اسد بوده است.
همچنین حمایت همیشگی میشل سلیمان از مقاومت اسلامی و روابط خوب او با حزبالله، سرمایه مفیدی در جهت تحکیم وحدت داخلی لبنان و پاسداری از این بازوی قوی دفاعی آن به شمار میرود.
سلیمان در مناسبتهای مختلف از جمله در جریان ادای سوگندنامه خود که در حضور جمعی از مقامات خارجی و با مشارکت وزیر خارجه ایران در نشست ویژه مجلس انجام شد، اولویتهای اول و رویکردهای اساسی در دوره ریاست جمهوری خویش را به این شرح اعلام کرد:
- تحکیم وفاق داخلی و ارتقای همبستگی و همزیستی ملی بین همه طوایف.
- کمک به گسترش روند آشتی و مصالحه رهبران سیاسی و گروههای لبنانی.
- تصویب قانون جدید عادلانه انتخابات با تاکید بر اهمیت پذیرش عمومی آن.
- تقویت جایگاه لبنان به عنوان کشور دارنده رسالت گفتگو و تعامل سالم.
- دفاع از استقلال سیاسی، حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و امنیت لبنان.
- تلاش در جهت تامین آسایش و شرایط توسعه اقتصادی و اجتماعی.
- فعال و کارآمدسازی موسسات قانونی و عملکرد دستگاههای رسمی.
- تشویق تدوین راهبرد دفاع ملی لبنان با تکیه بر توانمندیهای مقاومت.
- تاکید بر اهمیت بهرهبرداری از تجارب مقاومت در ارتش.
- تامین پوشش سیاسی لازم برای ارتش و کلیه نیروهای امنیتی.
- لزوم مقابله با روند گسترده مهاجرت جوانان لبنانی به خارج.
- اهمیت بازگشت انبوه لبنانیهای مقیم خارج به کشور.
- ضرورت بستن نهایی و کامل پرونده جنگ زدگان با رسیدگی جدی.
- مبارزه پیگیر با تروریسم و هر گام لازم برای ایجاد ناامنی در کشور.
- ترغیب سرمایهگذاریها و حمایت از صنعت، زراعت و گردشگری در کشور.
- اهتمام فزآینده به امر رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی متوازن.
- تلاش جدی در جهت اجرایی شدن قطعنامههای سازمان ملل در مورد لبنان.
- پیگیری نتیجه بخش دادگاه بینالمللی بررسی پرونده ترور رفیق حریری.
- مخالفت قاطع با هرگونه اقدام به اسکان دائمی فلسطینیها در لبنان.
- ضرورت مساعدت به فلسطینیها جهت تاسیس کشور مستقل خود.
- داشتن روابطی ممتاز و مبتنی بر شراکت برابر و احترام متقابل با سوریه.
- احترام عمیق به همه موازین اصولی و تصمیمات بینالمللی.
لازم به ذکر است که میشل سلیمان بر پایه توافق رهبران لبنانی در اجلاس قطر، مسئولیت نظارت و اشراف بر گفتگوهای داخلی به منظور تدوین «راهبرد دفاعی لبنان» را برعهده دارد.