بی نظمی در میان دموکراتها امری تازه و غیر قابل انتظار نیست.این بی نظمی خود را در موارد عدیده ای از جمله انتخاب اعضای کابینه اوباما نشان داده است.از سوی دیگر،هنوز ناهماهنگیهای دموکراتها در مبارزات انتخاباتی سال 2004 و حتی سال 2008 در اذهان باقی است.به جرات می توان گفت که برگ برنده دموکراتها در مصاف با جمهوریخواهان “ضعف بازها”وتنفر مردم آمریکا از سیاستهای بوش پسر بود نه “انسجام کبوترها”!
در هر صورت،خروج از عراق تنها راه پیش روی آمریکاست و دموکراتها جبرا مجری این طرح هستند.اما مسئله اصلی اینجاست که دموکراتها می خواهند از کدام استراتژی جایگزین استفاده نمایند؟در جریان مبارزات انتخاباتی درون حزبی میان اوباما و هیلاری کلینتون شاهد بودیم که اوباما بر روی مسائل مربوط به افغانستان و پاکستان تمرکز زننده ای داشت.این تمرکز زننده بارها از سوی نزدیک ترین افراد به اوباما،از جمله برژینسکی مورد انتقاد قرار گرفت.
هم اکنون کاخ سفید به دلیل ضعف در تحلیل اوضاع موجود در افغانستان و عراق نتوانسته است راهبرد ثابتی را در خصوص این دو ترسیم نماید.این در حالی است که زمان نیز به ضرر واشنگتن در حال سپری شدن است.در ضمن،اگر اوباما بخواهد با همان رویکرد دوران ریاست جمهوری بوش نسبت به مسائل جاری در افغانستان و شبه قاره هند وارد عمل شود،شاهد رقم خوردن شکست سختی دیگر در سیاست خارجی کاخ سفید خواهیم بود.
هم اکنون مقامات آمریکایی در خصوص نحوه و چگونگی خروج از عراق گمانه زنیهای متفاوتی دارند.
در این خصوص برنامه ریزان نظامی ایالات متحده آمریکا سه گزینه را برای عقب نشینی نظامیان از عراق تدوین کرده اند که فرماندهان ارشد از کندترین روند حمایت می کنند. ، جدولهای زمانبندی مورد بحث 16 ماهه ، 19 ماهه و 23 ماهه است. گزینه 16 ماهه همان پیشنهاد “باراک اوباما” رئیس جمهوری آمریکاست.هم اکنون ژنرالهای ارتش آمریکا یعنی “ریموند اودیرنو” فرمانده ارشد آمریکا در عراق و “دیوید پترائوس” فرمانده نیروهای مرکزی آمریکا در خاورمیانه از گزینه 23 ماهه حمایت می کنند.اوباما معتقد است که هم اکنون کشورش در موقعیتی قرار دارد که پس از انتخابات شوراهای استانی عراق و کاهش خشونتها در این کشور می تواند مسئولیت بیشتری را به عراقیها واگذار کند.
اوباما در جریان رقابتهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا قول داده بود تا در صورت پیروز شدن در این انتخابات، نظامیان آمریکایی را در مدت 16 ماه از عراق خارج کند اما با امضای توافقنامه خروج میان بغداد و واشنگتن خروج نظامیان آمریکایی از عراق تا سال 2012 میلادی ادامه خواهد داشت. واقعیت امر این است که ایالات متحده آمریکا هم اکنون در وضعیتی قرار ندارد تا بخواهد خود را در شرایط انتخاب میان سه راهبرد مختلف قرار دهد.”خروج فوری و بدون قید و شرط”از عراق تنها راه پیش روی دموکراتها جهت جلوگیری از فجایع بیشتر برای کاخ سفید و کنگره خواهد بود و این حقیقتی است که بایدن و برژینسکی به خوبی نسبت به آن واقف هستند.
از سوی دیگر،واشنگتن در خصوص تعیین راهبرد جایگزین در افغانستان نیز با مشکلات و موانعی جدی روبه روست که از ناتوانی دموکراتها در آنالیز اوضاع موجود در افغانستان نشات می گیرد.
جالب توجه اینکه رئیس جمهور جدید آمریکا به واسطه نگرانیهای هم حزبیهای خود، خواستار بازبینی استراتژی کشورش در افغانستان پیش از اعزام نیروهای بیشتر به آن شده است. ”باراک اوباما” از فرماندهان عالی ستاد مشترک ارتش آمریکا خواسته تا پیش از اعزام نیروهای بیشتر به افغانستان، استراتژی واشنگتن در این کشور را مورد بازبینی قرار دهند.
نگرانیهایی در میان حزب دموکرات آمریکا در این خصوص وجود دارد که ارتش بدون داشتن برنامه ای منسجم و استراتژی خروج، قصد اعزام 30 هزار نظامی بیشتر را به افغانستان دارد.
بر همین اساس پنتاگون ( وزارت دفاع آمریکا ) قرار بود که خبر اعزام 17 هزار نیروی جدید به افغانستان را اعلام کند اما “رابرت گیتس” وزیر دفاع به دلیل همین نگرانیها اعلام خبر را به تعویق انداخت.
اوباما در اولین ملاقات خود در سمت رئیس جمهور آمریکا با وزیر دفاع و رئیس ستاد مشترک ارتش کشورش در پنتاگون از آنها پرسید که “آخر بازی “ چیست اما پاسخی از آنها دریافت نکرد.
“لری کوب” کارشناس امور دفاعی مرکز تحقیقاتی “پیشرفت آمریکا” در این خصوص معتقد است:
“حق کاملابا اوباماست. او پیش از آنکه با اعزام 30 هزار نیروی اضافی موافقت کند می خواهد بداند که استراتژی آمریکا در افغانستان چیست و سرانجام آن به چه صورتی است.
تمرکز بر مسائل جاری بر افغانستان یکی از اولویتهای دولت جدید آمریکا محسوب می شود و اوباما در زمان رقابتهای انتخابات ریاست جمهوری وعده اعزام هفت تا 10 هزار نیروی بیشتر به افغانستان را داده بود اما هم اکنون با توجه به اینکه استراتژی آمریکا در افغانستان هنوز روشن نشده اعزام نیروها به تاخیر می افتد.اوباما در حالی با این مسئله روبرو است که باید همپیمانان آمریکا در حمله به افغانستان را برای اعزام نیروهای بیشتر به این کشور با خود همراه کند. و این در حالی است که اغلب این کشورها با افزایش نظامیان خود در افغانستان مخالف هستتند.
در نهایت اینکه دموکراتها هم اکنون باید به دو دغدغه اصلی پاسخ دهند.
نخست اینکه چگونه می خواهند از عراق خارج شوند و دوم اینکه چگونه می خواهند تمرکز خود بر افغانستان را عینیت بخشند؟باید اذعان نمود که هیچ گاه در خصوص پاسخ دهی به این دو سوال کلی میان کبوترهای سردرگم اتفاق نظر شکل نمی گیرد !