حامد رشیدی
مواضع اوباما درباره مسئله افغانستان از بدو ورود به کاخ سفید بسیار تامل برانگیز بوده است. اخیرا این رویکرد ضد و نقیض اعتراض کرزای رئیس جمهور منتخب افغانستان را نیز برانگیخته است.
رئیس جمهوری افغانستان معتقد است که باراک اوباما رئیس جمهوری جدید آمریکا به سبب مخالفت او با کشتار غیر نظامیان در افغانستان در حال منزوی کردن کابل است.
حامد کرزای در گفتگو با شبکه الجزیره (انگلیسی) با اشاره به اینکه با اوباما از زمانی که قدرت را در آمریکا به دست گرفته گفتگو و دیدار نداشته، گفت: آمریکا عامل کشتار غیر نظامیان است. وی از دولت اوباما خواست تا کشتار غیر نظامیان را متوقف کرده و دستگیری افغانها و همچنین جستجوی خانه های آنها را هم متوقف کند.رئیس جمهوری افغانستان در پاسخ به بحران موجود بین دولت خود و آمریکا گفت: بین دولت من و دولت آمریکا تنش هایی وجود دارد و این مربوط به مسائل مربوط به کشتار غیر نظامیان و اقدامات ارتش آمریکا در برخورد با شهروندان افغان است.
به اعتقاد برخی از کارشناسان مهمترین چالش اوباما در افغانستان، تصمیم ظاهری وی برای ادامه و تشدید جنگ در افغانستان است که تا کنون گورستان چندین امپراتوری بوده است. فرماندهان ارتش آمریکا مستقر در افغانستان می گویند برای غلبه بر مشکلات حدود 400 هزار نیرو لازم است. این تخمین، احتمالاتخمین خوشبینانه ای است که بر اساس تاکتیکهای متعارف نظامی صورت گرفته و نه بر اساس درک واقع گرایانه از هزینه ای که اشغاگران خارجی - حتی با همکاری دولت افتخاری افغانستان - باید بپردازند تا مگر بتوانند شورش کسانی را سرکوب کنند که در آن کشور زندگی می کنند و قصد دارند وقتی اشغالگران خسته و فرسوده شده و پی کار خود رفتند، همچنان در آن کشور بمانند.
از طرفی آمریکا به لحاظ لجستیکی اصلانمی تواند 400 هزار نیروی نظامی برای افغانستان دست و پا کند و اروپائی ها و استرالیائی ها که می بینند جنگ در آن کشور چگونه ناتو را ریز ریز می کند، بیشتر تمایل دارند آنجا را ترک کنند تا اینکه نیروهای اعزامی را تقویت کنند.
اعزام سه تیپ 4000 نفری ممکن است به برخی از فرماندهان نظامی مستقر در افغانستان که مشکلات تاکتیکی و خاص منطقه خود را دارند کمک کند اما به هر حال این کار مثل کار قماربازی است که چند دست باخته و حالامی خواهد به جای اعتراف به شکست همچنان به قمار ادامه دهد تا شاید دوباره شانس بیاورد و برنده شود، هرچند هیچکدام از این بردهای احتمالی، باختهای سنگینش را جبران نخواهد کرد. از نظر ناظران غربی، افغانستان، با توجه به روابط و وفاداریهای قبیله ای و قومی مردمش به هم، همیشه برای اشغالگران مشکل ساز بوده و احتمالاهمین طور خواهد ماند. اما چرا غربی ها نمی خواهند افغانستان را به حال خود رها کنند و همچنان می خواهند این دیگ را هم بزنند؟
البته چیزی که اوضاع افغانستان را پیچیده تر می کند این است که طالبان و دیگر نیروهای شبه نظامی در پاکستان پناهگاه دارند، آن هم در قسمتی از آن کشور که دولت هرگز بر آنجا مسلط نبوده است.
دولت جدید پاکستان هنوز لرزان است و حملات ایالات متحده در داخل خاک آن کشور، یعنی همان نوع حملاتی که اوباما تائید کرده، (هرچند ممکن است او بعدا از تعداد این حملات بکاهد) ممکن است کار این دولت را بیش از پیش با اشکال روبرو کند و دولت پاکستان را که سلاحهای هسته ای هم دارد، بی ثبات تر سازد.
اینکه رویدادهای مناطق مرزی میان افغانستان و پاکستان زودتر از اینها اوباما را مجبور نساخت میان بد و بدتر یکی را انتخاب کند، تعجب بر انگیز است. بعد موضوع گرجستان است. جو بایدن یار مبارزات انتخاباتی اوباما هم مثل دیک چنی معاون بوش، به هر قیمتی که شده از اعمال آن کشور حمایت کرده است گوئی که استقلال حدودا مصنوعی آن کشور از منافع اصلی آمریکا است.
در همین رابطه روزنامه گاردین با مقایسه اشغال افغانستان توسط شوروی در دهه 1980 و حمله آمریکا و انگلیس به آن کشور در سال 2001 پیش بینی کرد که نیروهای آمریکا و ائتلاف در افغانستان به سرنوشت نیروهای شوروی و یا حتی بدتر دچار شوند.
گاردین چاپ لندن نوشت: بیست سال پیش در چنین روزی نیروهای شوروی با شرمساری خاک افغانستان را ترک کردند. حال با گذشت دو دهه جنگ و بی ثباتی، آمریکا در مرداب افغانستان همان داستان شوروی را تداعی می کند.
20سال پیش در چنین روزی، شوروی تصمیم به ترک افغانستان گرفت. اما آمریکا و ناتو تصمیم گرفته اند این جنگ را ادامه دهند.
در این مرحله، باراک اوباما نیز برنامه ریزی کرده است تا نیروی اضافه به افغانستان اعزام کند. از طرف دیگر اعضای ناتو نیز تصمیم گرفته اند نیروهای خود را افزایش دهند.
گاردین ادامه داد: با این افزایش ها، تعداد نیروهای خارجی در افغانستان بسیار افزایش خواهد یافت . این تعداد سرباز برابر با همان تعداد سربازی است که شوروی در افغانستان مستقر کرده بود و با این حال نتوانست پیروز شود.