ایران کشوری است که هم اکنون در صدر سیاست خارجی بسیاری از کشورها جا خوش کرده است؛ آمریکا با اوبامای جوان و با "استراتژی تغییر" ، یکی هم مثل آلمان با "استراتژی دلسردی"
به گزارش الف، اشپیگل در تحلیلی به قلم "دیتر بدنارتس" و "رالف بسته" تحلیلگران برجسته این هفته نامه آلمانی، با بررسی رفتارشناسی دولت آلمان در برخورد با ایرانی که بهایی به تحریم ها نمی دهد، نوشت: دولت آنگلا مرکل استراتژی دلسردی را در دستورکار قرار داده است، تا از این طریق آهسته آهسته بازرگانان آلمانی را از سرمایه گذاری در ایران منصرف کند، اما همچنان آمارها از افزایش اقبال تاجران آلمانی برای سرمایه گذاری در ایران حکایت دارد.
در اواسط اکتبر گذشته" راین هارد زیلبربرگ" وزیر مشاور در وزارت خارجه آلمان جلسه ای را متشکل از مقامات ارشد ذیربط، از دفتر صدراعظم آلمان گرفته تا سایر وزارتخانههای مرتبط تشکیل داد و در آن نشست از اهتمام دولت به "استراتژی دلسردی" در تجارت آلمان با ایران سخن گفت.
در این نشست با وجودی که "برنارد فافنباخ" وزیر مشاور در وزارت اقتصاد آلمان از این راهبرد استقبال نکرد، اما دفتر صدراعظم المان به نفع این راهبرد تغییر جهت داد و آنرا تائید کرد.
دیتر بدنارتس و رالف بسته با اشاره به اینکه فعالیتهای اتمی ایران تاکنون چند تحریم هدفمند را به این کشورتحمیل کرده است تا به این واسطه بتوان ایران را از کاربرد نظامی فناوری اتمی بازداشت، افزودند: تحریمهای اعمال شده بر ایران، آلمان را در یک موضع حساس، شکننده و ضعیف قرار داده است.
این اقدامات تنبیهی محدود تاکنون نتوانسته است هدف اصلی که همانا مجاب کردن ایران به اغماض از ادامه برنامه اتمی جنجالی اش است محقق کند. در حقیقت ایرانیها در حال آسیب رساندن به این تحریمها هستند.
در این زمینه محمد البرادعی مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی گفته است: هم اکنون بسیاری از ایرانیها که حتی از حکومت فعلی کشورشان دل خوشی ندارند، به دلیل آنکه احساس می کنند کشورشان در محاصره قرار دارد، در حال نزدیک شدن و حلقه زدن به دور جمهوری اسلامی هستند.
از سوی دیگر نزدیکترین متحدان آلمان به علت پیروی نکردن برلین از یک سیاست تحریماتی جامع و کامل علیه ایرانی که حق موجودیت اسرائیل را زیر سئوال برده است، در حال انتقاد از مقامات جمهوری فدرال المانند، اما در این میان بازرگانان المانی از اینکه توسعه این تحریمها به منافع تجاری آنها آسیب می رساند گلایهمندند.
نویسندگان این تحلیل با اشاره به اینکه در مورد مساله اتمی و تحریم ایران، همکاری آلمان بیش از هر کشور دیگری در کانون توجهات قرار دارد، خاطرنشان کردند: هرچند المان روابط اقتصادی محکم و قدرتمندی با ایران دارد اما بویژه درباره حمایت از حق موجودیت اسرائیل که از سوی ایران تهدید شده است.سازش ناپذیر است.
آنگلا مرکل در گفتگوی مارس گذشته خود در پارلمان اسرائیل (کنیست) اظهار داشت: امنیت اسرائیل برای من بعنوان صدراعظم آلمان هرگز قابل مذاکره و معامله نیست.
وی در دیدار چند ماه پیش خود از اسرائیل با اشاره به برنامه اتمی ایران افزود: این التزام بخصوص در این لحظه بحرانی و حساس از اهمیت برخوردار است
اما با اینحال از زمان طرح این ادعای آلمانها بود که اسرائیلیها مدام از خود این سئوال را می پرسند که بالاخره صدراعظم المان تا کی تصمیم دارد هرگونه اقدام در این مرحله بحرانی را به تعویق بیندازد.
"یورام بنسیو" سفیر اسرائیل در آلمان هفته گذشته در حالتی کاملا غیر دیپلماتیک، آشکارا از توهین به ملت اسرائیل آن هم بر اثر اهمال آلمانها در تحریم سخت ایران سخن گفت و در گفتگو با روزنامه اسرائیلی هاآرتص تصریح کرد: درست است که آلمان درصدد منزوی کردن ایران است اما گویا این تلاش کافی نیست در واقع تاثیر تلاشهای تحریماتی آلمان غیرقابل اعتماد و مبهم است .
"دیتر بدنارتس" و "رالف بسته" در ادامه ابراز داشتند: سیاست آلمان در برابر ایران ابراز نوعی ملایمت و آسیب پذیری در ارتباط با انتقاداتی است که در برخورد با ایران از این کشور می شود، به بیانی گویاتر برلین در نظر دارد تا آنجا که می تواند و امکانپذیر است با حداکثر توان خود صادرات به ایران را از دست ندهد.
در حال حاضر درخواستهای صادرات بسیار زیادی هستند که از سوی اداره کنترل اقتصاد و صادرات فدرال آلمان موسوم به "بافا" مورد پذیرش قرار می گیرند، بعنوان مثال تنها در سال 2008 از مجموع 2600 درخواست صادرات به آلمان که از سوی این اداره اعلام وصول شده است، تنها با 90 درخواست مخالفت شده است.
در سه ماهه اول سالجاری میلادی نیز تجارت آلمان با ایران به نسبت همین مدت در سال گذشته بالغ بر دو میلیارد و هشتصد میلیون یورو، یعنی حدود 10 درصد رشد داشته است.
به همین علت است که به گفته سفیر اسرائیل در آلمان، این اعداد روز به روز در حال افزایش و رشدند و ما این اعداد را می بینیم.
البته تنها سفیر اسرائیل در برلین نیست که سر به انتقاد گشوده است بلکه روزنامه امریکایی وال استریت ژورنال نیز در مجموعه گزارشهای کوتاه خود با عنوان "آلمان عاشق ایران است" از تدوام روابط بازرگانی المان با کشور تحت کنترل روحانیون ایران بشدت انتقاد کرده است.
در این گزارشها بزرگترین دغدغه آلمان هرگز وجود یک بمب اتمی اسلامی عنوان نشده است، بلکه در مورد خطر تشدید تحریمهای سازمان ملل علیه تهران است که ابراز نگرانی شده است.
اشپیگل با اعلام اینکه برلین مدتهاست در تلاش برای بی اعتبار کردن بایکوت تحریمات ایران است، در عین حال به گامهایی که تابه حال دولت آلمان در تحریم ایران به کار بسته است نیز اشاره ای کرده است.
این تحلیل با اشاره به سیاست دولت آلمان برای دلسرد کردن بازرگانان و صاحبان صنایعش برای سرمایه گذاری در آلمان می نویسد: پس از انجام بازرسی های اولیه، ادارات و وزارتخانه های دولتی مرتبط با صادرات سفارشهای حساس دریافتی از ایران برای مدت زمان قابل توجه از سوی وزارت خارجه آلمان به حال تعلیق در می آیند، اما وقتی بازرگانان و تجار المانی در مورد میزان پیشرفت موافقت با مجوز صادراتشان به ایران استعلام می کنند، در جواب به آنها گفته می شود درست است که محصولات صادراتی آنها در شمول فهرست محصولات ممنوعه برای صادرات به ایران نیست، اما بعنوان یک اقدام و تدبیر احتیاطی متقاضیان آلمانی نمی توانند در زمان حاضر به تحویل محصولات خود به سفارش دهندگان ایرانی اقدام کنند؛ ماموران دولت آلمان نام این تعلل را "راهبرد دلسردی" و ناامیدی گذاشته اند.
تحلیلگران اشپیگل نوشته اند: اعمال محدودیتهای تجاری آلمان علیه ایران، اسرائیلی ها را ناامید، جامعه بازرگانان و تجار آلمان را خشمگین و ناراحت و ایرانیها را جسورتر تر کرده است؛ این است نتیجه "استراتژی دلسردی"