حسن کلاته
هجدهمین انتخابات رژیم صهیونیستى در یک فضاى خاص سیاسى برگزار شد که نتایج این انتخابات پیامدهاى ویژه اى براى منطقه و این رژیم به همراه خواهد داشت.
شاخص ترین وجه انتخابات اخیر، حذف اندیشه هاى میانه رو در مقابل گرایش به راست گرایى افراطى نزد صهیونیست ها است. فهم این مسئله نیازمند تحلیل و بررسى ترکیب و ماهیت احزاب اصلى پیروز در انتخابات کنیست است. در انتخابات اخیر اسراییل که ۲۵ لیست از احزاب مختلف شرکت داشتند نتایج زیر به دست آمد:حزب میانه رو کادیما ۲۸ کرسى، حزب راست گراى لیکود ۲۷ کرسى، حزب راست گراى افراطى اسراییل خانه ما ۱۴ کرسى، حزب چپ گراى کار ۱۳ کرسى، عرب هاى ،۴۸ ۸ کرسى و حزب مرتس ۳ کرسى. انتخابات نشان مى دهد که در برابر عقب رفت احزاب چپ گراى اسراییل، افکار عمومى گرایش به حمایت و پیشبرد اهداف راست گرایانه افراطى دارد. احزاب راست گرا که در انتخابات پیشین ۵۱ کرسى داشتند در انتخابات هجدهم موفق به کسب ۶۳ کرسى شدند. حزب راست گراى لیکود ۱۲ کرسى پیشین خود را به ۲۷ کرسى افزایش داد و حزب راست گراى بسیار رادیکال اسراییل خانه ما نیز موفق به افزایش کرسى هاى خود به عدد ۲۵ شد. این پیشروى در حالى است که حزب چپ گراى کار که بنیانگذار و موسس رژیم صهیونیستى به شمار مى رود در سنگین ترین شکست دوره فعالیت خود تنها با کسب ۱۳ کرسى در رده چهارم قرار گرفت. تمامى این تحولات یعنى دگرگونى ماهوى در سیاست هایى که جامعه اسراییل از آن استقبال مى کند.
پیامدهاى گرایش به راست اسراییل زمانى مهم تر مى شود که بدانیم احزاب چپ گرا و میانه رو معتقدند که براى دستیابى به یک صلح پایدار باید از آرمان هاى اولیه رژیم صهیونیستى عقب نشینى کرد و با واگذارى برخى امتیازات به فلسطین زمینه را براى صلحى پایدار فراهم کرد. در حالى که احزاب راست گرا معتقدند تحقق تشکیل دو دولت در سرزمین هاى اشغالى امکان پذیر نمى باشد، شهرک هاى صهیونیستى باید گسترش یابند و با یکپارچه سازى بیت المقدس، این شهر مذهبى ق… تاریخى پایتخت اسراییل شود. این اندیشه ها زمانى تقویت مى شود که بدانیم گرایش احزاب مذهبى موجود در کنیست به احزاب افراطى راست گرا نزدیک تر است تا احزاب چپ گرا و میانه رو تزریق افکار احزاب مذهبى در جامعه به معناى تقویت آموزه هاى تورات در میان جامعه است. با فراگیر شدن آموزه هاى صهیونیستى و تاثیر آنها در میان اقشار مختلف به ویژه جوانان، نداهاى جنگ طلبى نیز بیشتر خواهد شد.
گذشته از ماهیت شکل بندى سیاسى انتخابات اخیر، فرآیند تشکیل دولت بر تقویت آموزه هاى افراطى راست گرایانه خواهد افزود. بر اساس قانون، رئیس جمهور اسراییل، رئیس حزب پیروز را مامور تشکیل کابینه مى کند. حزب پیروز در صورتى موفق به تشکیل دولت خواهد شد که بتواند حمایت نصف به علاوه یک کرسى پارلمان را به دست آورد. زیپى لیونى در حالى رئیس حزب پیروز انتخابات است که در کنیست میدان را به رقیب اصلى خود حزب لیکود باید واگذار کند. لیونى و حزب متبوعش یعنى کادیما با اندیشه هاى میانه روانه در حالى از حمایت ۵۵ نماینده از جلسه نمایندگان عرب برخوردار است که حزب لیکود راست گرا توانسته است حمایت ۶۵ نماینده را جلب کند. در چنین حالتى که به ندرت براى نظام سیاسى اتفاق مى افتد، رئیس دومین حزب پارلمان مامور تشکیل کابینه مى شود. بدین ترتیب شیمون پرز، بنیامین نتانیاهو رهبر حزب لیکود را مامور تشکیل کابینه کرد. در حالت اولیه، تشکیل ائتلافى که حداقل کادیما و لیکود در آن حضور داشته باشند دور از انتظار نیست، اما واقعیت این است که گرایش سیاسى لیکود و کادیما فاصله نسبتا زیادى با هم دارند، لیونى معتقد است که حضور او در کابینه به معناى قربانى کردن ایدئولوژى هاى میانه روانه حزبش به پاى راست گرایان لیکود است. بنابراین از حضور در ائتلاف سر باز زد و مدعى شد که نقش او به عنوان یک اپوزیسیون او را در رسیدن به اهدافش نزدیک تر خواهد کرد. با حذف کادیماى میانه رو، ترکیب دولت ائتلافى به رهبرى حزب لیکود کاملا روشن خواهد شد؛ یک دولت راست گراى ائتلافى که در طول ۲۰ سال اخیر تحولات سیاسى رژیم صهیونیستى بى سابقه است.
روند سازش، قربانى این ترکیب ائتلافى خواهد شد و اقدامات ضدفلسطینى شدت خواهد یافت. اما یک مسئله مهم باقى مى ماند، در حالى دولت جدید ایالات متحده به ریاست اوباما خود را براى فعال سازى روند صلح خاورمیانه آماده مى کند و به همین منظور، جرج میچل را براى بررسى این مسئله به منطقه اعزام کرده است و اتحادیه اروپا نیز خود را با تلاش هاى آمریکا همسو ساخته است که افزایش تندروى ها و گرایش به راست گرایى افراطى در داخل جامعه صهیونیستى به معناى ناکام ماندن تلاش هاى مربوط به تحقق روند سازش در منطقه است. بر پایه این واقعیت ها، بسیارى معتقدند که دولت ائتلافى راست گرایان افراطى عمرى پایدار و طولانى نخواهد داشت، چرا که این ائتلاف بر آمده از احساس ضعف و شکست رژیم صهیونیستى در جنگ اخیر علیه حماس و غزه و نارضایتى آنان از فساد سران احزاب میانه رویى چون ایهود اولمرت، رهبر حزب کادیماست. از طرفى، به نظر مى رسد که این رژیم با وجود لابى قدرتمند خود در دستگاه هاى ایالات متحده باید بتواند نقطه پیوندى میان اهداف خود و اندیشه هاى اوباما برقرار کند.