اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت طی دیداری با عبدالله نوری ضمن دعوت از وی مبنی بر حضور فعال تر و پررنگ در عرصه تحولات اجتماعی و سیاسی ایران به بیان دیدگاه های خود پیرامون مسائل روز جامعه پرداختند.
عبدالله نوری در این نشست و در آغاز سخنانش گفت: در تمامی انقلاب ها تصور ایجاد مدینه فاضله بعد از پیروزی انقلاب وجود دارد. مردمی که انقلاب می کنند فکر می کنند که پس از پیروزی انقلاب دنیا برای شان بهشت می شود. همیشه در آغاز هر انقلابی مبارزان شعارهای زیبا می دهند ولی رفته رفته آرمان ها فراموش می شود و حفظ قدرت به هر قیمت برای برخی اصل می گردد. بسیاری افراد که پس از دوران انقلاب بر مسند قدرت قرار می گیرند و مدعی انقلاب نیز هستند تصوری غیر از رفتار خود از انقلاب داشتند. بر همین اساس انسان باید به لحاظ نفسانی خیلی خود را تزکیه کند تا قدرت نتواند بر او تاثیر بگذارد.
انسان باید در جهت تزکیه خود بسیار تلاش کرده باشد تا تحت تاثیر قدرت قرار نگیرد. عبدالله نوری با اشاره به تبعاتی که امروزه گریبانگیر منتقدان می شود، افزود: مولای متقیان سلام الله علیه بهتر از همه می داند که حکومت چون از قدرت برخوردار است و امکانات گوناگون در اختیار دارد، هرچه بخواهد انجام می دهد و طرف دیگر چون خود را در ضعف و چه بسا هراس می بیند از سخن گفتن و توصیه بحق و انتقاد کردن اجتناب می کند و اگر کسی هم دل به دریا زد و به تعبیر برخی در صف افراطیون قرار گرفت و به خود جرات داد و سخنی گفت، برای اینکه سر جایش بنشیند و دست از افراط گری بردارد و عبرت دیگران شود با او برخورد قاطعانه می شود و با امکانات تبلیغاتی ای که در اختیار حکومت است از انتقادکننده، فردی فریب خورده و بازیچه دشمن و تحت تاثیر القائات بیگانه و ده ها تعبیر دیگر می سازند و بسته به جمع بندی سیاسی ای که دارند نسبت به او تصمیم می گیرند. با چنین رفتاری در نهایت و بیش از همه این خود حکومت است که آسیب می بیند، امیرمومنان علیه السلام از جامعه خویش می خواهد که از انتقاد به او نهراسند. عبدالله نوری درباره نوع دموکراسی موجود در جمهوری اسلامی گفت: آن زمان که در روزهای آغازین انقلاب بحث دموکراسی مطرح شد و حتی برخی از شخصیت های انقلاب درخواست داشتند که به جای جمهوری اسلامی، جمهوری دموکراتیک اسلامی گفته شود هیچ کس نمی گفت در جمهوری اسلامی دموکراسی نیست، بلکه بالعکس همه می گفتند در کلمه جمهوری اسلامی، دموکراسی نهفته است و در بیان استدلال خود قبل از کلمه جمهوری از کلمه اسلام هم دموکراسی را برداشت می کردند. حال پس از گذشت سی سال از انقلاب آیا همچنان همان برداشت هست؟
آیا همگان اسلام و دموکراسی را در یک راستا می بینند؟ وی در ادامه و در بخش دیگری از سخنان خود گفت: باید تلاش کرد با ارتباط موثر و پیوسته با مردم، اصلاحات واقعی و دموکراسی را در بطن توده های مردم نهادینه کرد، چه بتوان از قدرت و حکومت استفاده کرد و چه نتوان ولی اگر بتوان برای این کار از قدرت استفاده کرد چرا استفاده نشود؟ اگر بتوان از امکانات حکومت برای نهادینه کردن اصلاحات بهره برد چرا استفاده نشود؟ و چه بسا دوستانی که نظر بر شرکت در انتخابات دارند، اینگونه می اندیشند که با پیروزی اصلاح طلبان شاید فرصت و فضای تنفسی هر چند محدودی برای نهادینه کردن اصلاحات به وجود آید و به هر اندازه که شرایط فعلی ادامه یابد اوضاع در زمینه های گوناگون بدتر شود.
عبدالله نوری در پایان سخنانش گفت: من هم مشکلات را یکی، دو مورد نمی دانم. برخوردهایی که با حقوق افراد می شود مسائل مربوط به بخشی خاص است و مشکلات عموم جامعه نیست و به تعبیر دیگر عموم جامعه با آن درگیر نیست. جامعه ای که مشکل آب و نان، گرانی، بیکاری، فقر، فساد و تبعیض دارد و در سطح محدودی از فرهنگ و علم نیز قرار دارد، شاید بسیاری از ارتباطات پیچیده را نداند و یا برای او اهمیت نداشته باشد که خود را درگیر مسائل سیاسی و دعواهای جناحی و مسابقات حکومتی نمی کند. فردی که برای بیماری فرزندش به این سو و آن سو می دود و برای تهیه لقمه نانی تمامی هم و غم خویش را صرف می کند اولویت اول او سیاست نیست و شاید در این مرحله ابزار دست سیاستمداران نیز قرار گیرد تا از این راه مشکل خود را حل کند و چه بسا آن سیاستمدار است که از او هم به عنوان ابزاری در جهت منافع خود بهره می برد.