یادداشت حاضر نگاهی به دلایل دعوت ترکیه از ایهود اولمرت نخستوزیر مستعفی رژیم صهیونیستی دارد که در حال سپری کردن آخرین روزهای عمر سیاسیاش است.
به گزارش خبرگزاری فارس، دوشنبه دوم دی «ایهود اولمرت» نخستوزیر مستعفی رژیم صهیونیستی به دعوت «رجب طیب اردوغان» نخست وزیر ترکیه و تحت تدابیر شدید امنیتی به آنکارا سفر و علاوه بر اردوغان با «عبدالله گل» رئیس جمهور ترکیه پشت درهای بسته دیدار و گفتگو کرد.
دفتر نخستوزیری ترکیه با صدور بیانیهای اعلام کرد که اردوغان در این دیدار در خصوص روابط دوجانبه، شرایط غزه، پروسه صلح فلسطین و اسرائیل و همچنین گفتگوهای غیرمستقیم سوریه و اسرائیل گفتگو کرده است.
از دیگر سو پیش از سفر اولمرت به ترکیه، اردوغان در گفتگوی تلفنی با «اسماعیل هنیه» نخستوزیر دولت منتخب فلسطین بر حمایت دولت و ملتش از مردم مظلوم فلسطین به ویژه در شرایط بحرانی کنونی تاکید کرد.
این دو اقدام یعنی دعوت از اولمرت از یک سو و گفتگوی تلفنی با هنیه از سوی دیگر، این سؤال را مطرح میکند که ترکیه با در پیش گرفتن سیاست «یکی به نعل و یکی به میخ» به دنبال چیست؟ در واقع ترکیه با چه استدلالی اولمرت جنایتکار را که آخرین روزهای عمر سیاسیاش را سپری میکند، پذیرا بوده است؟
اگر ترکیه صادق است و میخواهد تعهد خود را مبنی بر اعطای کمکهای بشردوستانه به مردم غزه عملی سازد، باید از اولمرت به صراحت میخواست که دست از محاصره غزه بردارد نه اینکه با آغوش باز آاورا پذیرا باشد.
در این خصوص روزنامه صهیونیستی جروزالم پست گزارش داد که اولمرت پس از دیدار و گفتگو با عبدالله گل در آنکارا، همچنان بر ادامه حملات بر ضد نوار غزه تاکید کرده است و این موضوع نشان میدهد که دولتمردان ترکیه در حمایت از ملت مظلوم فلسطین صادق نیستند.
دولت ترکیه با دعوت از اولمرت و میزبانی او، آن هم در زمانی که افکار عمومی جهان اسلام و به ویژه مردم مسلمان ترکیه به شدت از رژیم صهیونیستی به دلیل عملکرد جنایتکارانهاش در قبال مردم مظلوم غزه ابراز انزجار میکنند و طرح «ترانسفر» لیونی وزیر خارجه این رژیم مبنی بر بازگشت فلسطینیهای سرزمین 1948 به سرزمین 1967 با مخالفت گسترده مواجه شده، چه پاسخی برای مردم ترکیه که به دلیل پیوندهای عمیق تاریخی و مذهبی در دوران عثمانی همیشه از آرمانهای مردم فلسطین حمایت کرده و هیچ گاه اشغال فلسطین توسط رژیم صهیونیستی را نپذیرفتهاند و حتی در خود اسرائیل نیز این سفر با مخالفتهای زیادی مواجه شده است، خواهد داشت؟
این اقدام دولت ترکیه در میزبانی از اولمرت آن هم در شرایط کنونی که روز به روز بر مخالفتها با اقدامات رژیم صهیونیستی علیه مردم مظلوم غزه افزوده میشود را باید در نگرانیهای دولتمردان ترکیه از انتخاب اوباما و در واقع روی کار آمدن حزب دموکرات و بهت و حیرت ترکها از نتایج انتخابات آمریکا جستجو کرد.
یکی از علل نگرانی دولتمردان ترکیه از پیروزی اوباما بدان جهت است که ترکیه حامی پیشین خود یعنی جمهوری خواهان را در موضوع عضویتش در اتحادیه اروپا از دست میدهد. در حقیقت نزدیکی دیدگاههای اوباما با سیاستهای اتحادیه اروپا، به نفع ترکیه و در راستای نیل به هدف عمده این کشور یعنی عضویت در اتحادیه اروپا نخواهد بود و ترکها از این بابت به شدت نگرانند.
دولت ترکیه میخواهد از این طریق، یعنی همکاری با رژیم صهیونیستی، حلقه ارتباطی خود با ساکنان جدید کاخ سفید را مستحکمتر کند. در واقع ایجاد تعادل بین اولمرت و هنیه در راستای نزدیک شدن به لابی صهیونیستی در آمریکاست.
ترکیه که در دوران جمهوریخواهان اسب تراوای آمریکا در اتحادیه اروپا بوده با آمدن اوباما عملاً خارج از گود قرار گرفته و حمایتهای آمریکا از این کشور برای پیوستن به اتحادیه اروپا کمرنگ خواهد شد.
البته باید این موضوع را هم در نظر داشت که ترکها مجبور به برقراری روابط با رژیم صهیونیستی هستند چرا که گلوگاه رابطه آمریکا و ترکیه در دست صهیونیستهاست.
اما باید به انتظار نشست و دید که آیا ریسک دولتمردان ترک در این مورد نتیجهای برای آنها خواهد داشت.