سرقت، کلاهبرداری، خروج و دیگر هیچ

مترجم: قاسم بابایی
سرقت، کلاهبرداری، خودکشی و خروج نیروهای آمریکایی از عراق، را می توان به عنوان مهمترین سرفصلهای حضور اشغالگرانه نیروهای ایالات متحده در کشور عراق آن هم پس از شش سال ویرانی بر این کشور دانست.
در این راستا، مقامات نظامی ارشد ارتش آمریکا در عراق به خاطر سرقت و سؤ استفاده مالی میلیاردها دلار بودجه ای که برای بازسازی عراق در نظر گرفته شده بود، مورد پیگرد صوری قرار گرفتند، زیرا به تنهایی و بدون پرداخت حقوق بالادستی ها یکه خوری کردند.
در پی اعلام بزرگترین کلاهبرداری تاریخ آمریکا، مقامات آمریکایی، تحقیقات خود را درباره نقش مقامات بلند پایه ارتش آمریکا در عراق به عنوان عوامل اصلی این کلاهبرداری آغاز کرده اند. بودجه مورد نظر برای بازسازی عراق، 125 میلیارد دلار بوده، اما میزان دقیق این کلاهبرداری هنوز مشخص نشده است. در همین حال بازرس ویژه آمریکا در امور بازسازی عراق، بر این باور است که این مبلغ چیزی حدود 50 میلیارد دلار است. یکی از فعالان اقتصادی آمریکا که از سال 2003 در عراق فعالیت می کند، گفته است: من معتقدم، چپاول واقعی مردم عراق پس از تهاجم آمریکا به این کشور، به دست مقامات آمریکایی و پیمانکاران این کشور انجام شده است. تاکنون چندین فقره پنجاه میلیون دلاری از این کلاهبرداری کشف شده است. مسؤولان عراقی نیز بر این باورند که کلاهبرداری یا اتلاف بودجه های کلانی که از ذخایر نفت عراق برداشت شده تنها با همکاری مقامات ارشد آمریکایی در عراق امکان پذیر است، زیرا با وجود تبلیغات بسیار رسانه های آمریکایی پیرامون بازسازی عراق، هم اکنون تنها جرثقیلهایی که در بغداد دیده می شود، همانهایی هستند که در حال ساخت سفارت آمریکا هستند، هم اکنون بازرسان فدرال آمریکا، تحقیقات خود را آغاز کردند و تاکنون دو تن از مقامات ارشد نیروی هوایی و ارتش آمریکا که گمان می رود در قراردادهای نظامی عراق کلاهبرداری های هنگفتی کرده باشند، متهم شناخته شده اند.
علاوه بر آن گزارشها حکایت از آن دارد که بسیاری از پولهایی که به صورت نقدی پرداخت شده در هیچ کجا ثبت نشده اند. حتی از این پولها برای قماربازی تا آن جایی استفاده شد که کسی حساب نمی کرد 20 هزار دلار یا 60 هزار دلار باخته است. با پایان یافتن دوران ریاست جمهوری بوش، فرصت از سرگیری بازرسی و تحقیقات گوناگون از کلاهبرداری ها و سؤ استفاده های دولتمردان آمریکا فرا رسیده است، علی علوی، وزیر اسبق اقتصاد عراق می گوید: عراق شبیه نیجریه شده است که تمام نفتی را که استخراج می کرد به تاراج می رفت.هم اکنون بسیاری از پروژه های عمرانی و زیربنایی در عراق مدتهاست که ناتمام رها شده و کسی به دنبال تکمیل آنها نیست.
معضل و چالش آمریکا تنها محدود به این سرقتها و کلاهبرداریها نمی شود. ارتش ایالات متحده اعلام کرد، تعداد سربازانی که سال گذشته دست به خودکشی در خاک عراق زده اند، بار دیگر برای چهارمین سال متوالی بالا رفته است. مقامات رسمی ارتش می گویند، با وجود بالا بودن بودجه برنامه هایی که برای کمک به سربازان اختصاص یافته اند بیشتر سربازان کمک خواستن از متخصصین را لکه ننگ می دانند.
در سال 2008 حداقل 148 سرباز اقدام به خودکشی کرده اند که نسبت به آمارهای سال گذشته بیشتر شده است. بنا به گفته مقامات رسمی، بسته به نتایج 15 پرونده تحت بررسی، امکان بالا رفتن این رقم وجود دارد. در سال 2007 در مجموع تعداد 135 خودکشی میان سربازان مناطق جنگی، پادگان ها و گارد ملی گزارش شده است، برای نخستین بار پس از جنگ ویتنام، آمار خودکشی در میان نظامیان از شهروندان غیرنظامی فراتر می رود. ارقام نشان می دهد که در میان هر یکصد نفر سرباز آمریکایی 25 نفر اقدام به خودکشی می کنند.
پیت کرن، مقام بلند پایه ارتش آمریکا در این باره می گوید: نمی توان گفت چرا این ارقام همچنان بالا می رود. ولی می توانیم بگوییم که ما هر چه در توان داریم برای یافتن منشأ این معضل به کار می بریم. کرن و دیگر مقامات ارتش به تازگی اعلام کردند که چندین برنامه به منظور پیشگیری از خودکشی سربازان اجرا خواهد شد. این برنامه ها شامل آموزش پیشگیری از خودکشی و روشهای کمک به افراد مسأله دار است.
ارتش در یک اقدام بی سابقه با همکاری «مؤسسه ملی سلامت روان» پروژه 50 میلیون دلاری تحقیق در مورد دلایل اقدام به خودکشی سربازان را شروع می کند. بنا به گفته سرهنگ الپست ریچی، روان شناس ارتش، با وجود اینکه ارتش در حال استخدام کادر پزشکی است، هنوز هم به مشارکت بیشتری نیاز است. سرهنگ ریچی در این زمینه می گوید: «ما به کمک مردم آمریکا نیازمندیم. بسیاری از این خودکشی ها زمانی رخ می دهد که سربازان یا در مرخصی هستند یا تازه از مرخصی برگشته و وارد خاک عراق شده اند و این نشان می دهد که اوضاع روانی حاکم بر عراق آن قدر وحشتناک و وخیم است که هیچ سربازی حاضر به بازگشت مجدد و برگشت از مرخصی به خاک عراق نمی باشد. لذا ما به یک حرکت و عزم ملی نیاز داریم. همه باید تلاش کنند مشکلات سربازان و خانواده هایشان را شناسایی کنند.
«تیموتی شولز» که در عراق و افغانستان خدمت کرده است. شاهد خودکشی دو تن از هم قطارانش بوده است. به نظر او طولانی شدن زمان جنگ بر روی سربازان جوان تأثیر بیشتری می گذارد.
«تیموتی» می افزاید: می توان گفت افراد چون احساس می کنند که به نوعی گیر افتاده اند سربازان کهنه کار تجربه بیشتری دارند و می دانند که سرانجام جنگ یک روز تمام می شود، ولی جوانان در این شرایط احساس یأس و ناامیدی می کنند.
او با یادآوری سربازی که به محض ورود به عراق، خود را با گلوله زد، می گوید: او پس از برگشت از مرخصی، مجبور بود شبها بیدار بماند و در برجهای مراقبت به دیده بانی بپردازد.
این سختی ها از توان او خارج بود. یافته های جدید ارتش حاکی از آن است که 35 درصد خودکشی ها در میان سربازانی روی می دهد که پس از اعزام به خانه و بالعکس بازگشته اند. 25 درصد دیگر کسانی هستند که براساس شنیده ها و در دوران آموزشی و قبل از اعزام از ترس و وحشت حضور در عراق خودکشی کردند و بقیه در میان سربازان در منطقه به وقوع پیوسته است.
یکی از مشکلات کلیدی این است که ملاقات با روانکاو در میان سربازان یک نقطه ضعف محسوب می شود و بر روی آینده شغلی این افراد تأثیر منفی می گذارد. ژنرال جان هاپکینز، معاون رئیس ستاد ارتش با تأکید بر اینکه ارتش باید بر این گونه تعصبات غلبه کند، می گوید: این اعمال نمایانگر ماهیت واقعی ما در ارتش ایالات متحده نیست. ما به این تعصبات پایان خواهیم داد و روحیه سلحشورانه خود را ارتقا می دهیم. مقامات اذعان دارند که راه حل سریعی برای این معضل وجود ندارد. ولی در عین حال ادعا می کنند در این درگیریهای بلند مدت برای کمک به کاهش تنش در میان سربازان اقدامات بیشتری صورت خواهد گرفت.
سرقت، کلاهبرداری و خودکشی و اینک خروج سربازان آمریکایی نیز چالش عمده ای بر سر راه باراک اوباما به عنوان وارث سیاستهای گذشته کاخ سفید مطرح است.
به طوری که رئیس جمهور آمریکا گفته است، واشنگتن نیروهای رزمی خود را اوت 2010 میلادی از عراق خارج خواهد کرد، اما وزارت دفاع آمریکا «پنتاگون» هنوز جزییات این طرح را اعلام نکرده است و معلوم نیست این مهم چگونه عملی خواهد شد؟ در عین حال فرماندهان نظامی توجه خود را به کمک به عراقی ها معطوف خواهند کرد تا بتوانند کنترل اوضاع امنیتی کشورشان را خود در دست بگیرند. در بیانیه هایی که مقامات نظامی آمریکا منتشر کرده اند و نیروهای عراقی و آمریکایی رده بالای نظامی دیدگاه های مختلفی درباره شکل آینده حضور نیروهای آمریکایی در عراق ارایه کرده اند، قرار است تفنگداران دریایی آمریکایی مناطق بیابانی عراق را ترک کنند، اما یگانهای نیروی زمینی آمریکا در مناطق جنوبی عراق که پیشتر در کنترل نیروهای انگلیسی قرار داشت مستقر شوند و اکثر مأموریتهای نیروهای آمریکایی حول مسایل مربوط به پایگاه های هوایی و مراکز لجستیک در مرکز و شمال عراق متمرکز خواهد شد. قرار است بخش اعظم نیروهای آمریکایی مستقر در عراق (که در حال حاضر شمار آنها به 138 هزار نفر می رسد، تا زمان برگزاری انتخابات ملی عراق در اواخر سال 2009 میلادی در این کشور باقی بمانند.
ژنرال «اودیرنو» فرمانده نیروهای آمریکایی در عراق و دیگر مقامات معتقدند: حفظ امنیت انتخاباتی آینده عراق یکی از مهمترین اولویتهای کاری نیروهای آمریکایی در عراق است. اولین تغییر چشمگیر در 22 هزار تفنگدار دریایی آمریکا مستقر در استان الانبار صورت خواهد گرفت. زمانی شورشیان در شهرهای کلیدی و مهم این استان مانند فلوجه و رومادی بسیار فعال بودند. تری مورز از مسؤولان بلندپایه فرماندهی مرکزی تفنگداران دریایی آمریکا می گوید: تفنگداران دریایی راههای خروج از مناطق غربی عراق از طریق خاک اردن با هدف خروج تمام عیار از عراق را در سال 2010 میلادی آزمایش کرده اند.