فاطمه جوانشیر
کری به عنوان یک جنگجوی جنگ ویتنام وارد رقابت با بوش شد.ادواردز نیز قبلاحمایت خود را از جنگ عراق اعلام کرده بود.
عدم حمایت کافی افراد سرشناس حزب دموکرات مانند “مادلین آلبرایت”،”جیمی کارتر”،و”برژینسکی”از جان کری نیز در شکست قبلی دموکراتها بی تاثیر نبود.هرچند که محبوبیت بوش و همراهانش به شدت کاهش یافته است،اما این مسئله به معنای پیروزی بدون چون و چرای دموکراتها نیست.نباید فراموش کرد که در انتخابات میاندوره ای کنگره آمریکا،دموکراتها توانستند با اختلاف ناچیزی به پیروزی برسند.همین مسئله زنگ خطر را برای هیلاری کلینتون و باراک اوباما به صدا در آورده است.
“اشغال عراق”در حال حاضر به پاشنه آشیل حزب جمهوریخواه در رقابتهای انتخاباتی تبدیل شده است.دموکراتها نیز باید از این نقطه بیشترین ضربه را به بازها بزنند.البته افرادی مانند جولیانی و گلیمور که هردو جمهوریخواهانی افراطی محسوب می شوند،سعی دارند با مطرح نمودن اشتباهات بوش در مدیریت جنگ عراق این نقطه آسیب حزب خود را پر کنند.اما هیلاری کلینتون سعی دارد با مسئله عراق به گونه ای دیگر برخورد نماید.
هیلاری کلینتون ی بر این عقیده است که بوش باید هرچه سریعتر به جنگ عراق پایان دهد.
کلینتون اخیرا اظهار داشته است که اگر رئیس جمهور آمریکا شود متعهد به همکاری با تمام دنیا برای کمک به عراق می باشد و میلیاردها دلار برای کمک به آوارگان عراقی را پیشنهاد خواهد داد.نامزد احتمالی دموکراتها در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 در این باره که آیا جرج بوش رئیس جمهور آمریکا خواهد توانست در یک سال و نیم باقی مانده از دوره ریاست جمهوری خود معضل جنگ عراق را حل کند یا خیر، ابراز تردید کرده است:
“پیام روشن من به رئیس جمهور این است که به جنگ عراق آن هم نه سال آینده و نه ماه آینده، بلکه همین امروز پایان دهد.ما می توانیم با درایت بیشتری نسبت به زمانی که وارد جنگ شدیم از آن خارج شویم.”
واقعیت امر این است که در صورت پیروزی کلینتون در انتخابات درون حزبی دموکراتها،اوباما و ادواردز نباید در مقابل او سنگ اندازی نمایند.هم اکنون 8 سال است که جمهوریخواهان افراطی ، کاخ سفید را در دست گرفته اند .بوش و همراهانش به هیچ عنوان نسبت به شنیدن نظرات مخالفان خود اعتقادی ندارند .حتی جمهوریخواهان سنتی نیز از آفات این نوع رفتار مصون نمانده اند.کالین پاول و اسکات مک کلان،قربانی تصفیه های درون حزبی نومحافظه کاران و جمهوریخواهان سنتی شدند.در این جا تکلیف دموکراتها کاملامشخص است!
شکست دموکراتها در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 ایالات متحده آمریکا مترادف با تکرار دوران دوری آنها از قدرت خواهد بود.این تصور اشتباهی است که دموکراتها خود را گردانندگان کنگره می دانند.اگر چنین مسئله ای صحت داشت،نباید شاهد تصویب لایحه بوش در خصوص تامین بودجه جنگ عراق بودیم.اکثریت مردم آمریکا پس از این اقدام کنگره اعتماد خود را به دموکراتها از دست داده اند.مطابق آنچه در ایالات متحده می گذرد،اغلب مردم این کشور خواهان بازگشت کامل نیروهای آمریکایی از عراق و پایان این جنگ می باشند.اما بوش حاضر به تبعیت از خواست ملت خود نیست و دموکراتها نیز در تحقق این امر کاهلی مفرطی از خود نشان داده اند.هم اکنون انتظار آمریکاییها از نمایندگان مجلس نمایندگان و سناتورهای سنا بالاست.اما دموکراتها تاکنون نتوانسته اند این انتظار را بر آورده نمایند.در نهایت اینکه شکست یا پیروزی دموکراتها در انتخایات آتی را از اکنون نمی توان پیش بینی نمود ،اما تکرار اشتباهات سال 2004 از سوی افراد اصلی این حزب ،دموکراتها را با مشکلات عدیده ای مواجه خواهد نمود.