روز گذشته سالروز قیام « اندیجان » در سکوت نسبی رسانه های غربی سپری شد , ماجرایی که بسیاری آن را به انقلاب های رنگی رخ داده در برخی جمهوریهای شوروی سابق تشبیه کردند . یکسال قبل , در 23 اردیبهشت , گروهی مسلح با حمله به زندان شهر اندیجان ازبکستان و کشتن چند نگهبان , زندانیانی که به اتهام مبارزات اسلام خواهی محبوس بودند را آزاد ساختند. این حادثه با شورش جمعی مردم شهر اندیجان همراه شد ولی نیروهای امنیتی با حمله گسترده , تظاهرکنندگان و مهاجمین را به شدت سرکوب کردند که در جریان آن , بنا به آمار دولتی 173 نفر از مردم و 23 نیروی دولتی کشته شدند با اینحال دولت « اسلام کریم اف » با توسل به این قلع و قمع و سرکوب قاطع معترضین , توانست اوضاع را مهارکند.
اگر چه این قیام تقریبا تمامی لوازم و ابرازهای شورش هایی که پیشتر در کشورهای اوکراین , گرجستان و قرقیزستان به وقوع پیوسته و به براندازی حکومت های این کشورها منجر شده بود را با خود داشت ولی شکست خورد. در باره شکست این قیام , در عین حال که باید بیرحمی دولت ازبکستان در سرکوب خونین اعتراضات را علت اصلی دانست ولی این فقط ظاهر قضیه است . آنچه که در پس پرده , زمینه های شکست حرکت به اصطلاح انقلابی اندیجان را فراهم ساخت , عقب نشینی غرب در حمایت از شورشیان بود.
غرب که در چند جمهوری شوروی سابق موفق شده بود توسط حمایت های همه جانبه از جریان های معترض و در عین حال غربگرا , دولت های عمدتا طرفدار روسیه را ساقط کند , در ازبکستان با شرایطی مواجه شد که ترحیج داد علیرغم تضاد با شعارها و مواضع تبلیغاتی , ابقای حکومت کریم اف را تحمل کند.
آنچه که شرایط ازبکستان را با سایر جمهوریها متمایز می ساخت , وجود آلترناتیوی بود که نه تنها غربگرا نبود بلکه گرایش اسلامی داشت و همین موجب وحشت غرب از دست زدن به ترکیب دولت اسلام کریم اف شد. این بدان معنی بود که در صورتیکه غرب بر ابزار تبلیغاتی خود که همان دفاع از مرد سالاری است , تکیه می کرد در آنصورت چه بسا باید شاهد قدرت یابی اسلام گرایان در ازبکستان می شد , موضوعی که غرب نه تنها رغبت و تمایلی به آن ندارد بلکه از تصور آن نیز وحشت دارد.
در این میان « کریم اف » که به خوبی از این نقطه ضعف غرب آگاه بود طی یکسال گذشته حتی به تشدید سیاستهای سرکوبگرانه روی آورد و دیکتاتوری خود را نیز تحکیم بخشید. « کریم اف » حتی به تلافی دفاع نیم بند غرب از معترضین , نیروهای آمریکایی را نیز از پایگاه های ازبکستان اخراج کرد , امری که نشان از میزان اطمینان کریم اف به انفعال و ضعف غرب دارد.