در شرایطى که همت «ایران» طى سال هاى حیاتش همه مصروف حفظ هویت ملى، غنا بخشیدن به ماهیت دینى، افزایش انسجام و وحدت عمومى و عرضه تصویرى سربلند از «ایران اسلامى» بوده است، حکم به توقیف این روزنامه داده شد. نقشى که «ایران» طى سال هاى فعالیتش در افزایش همبستگى ملى و ایجاد اجماع عمومى در بحران هاى بزرگ داشته است بر هیچ چشم منصفى پوشیده نیست، جز کسانى که رسم مروت به جا نمى آورند. هنوز از عزم و همت مبارک «ایران» در خلال پرونده هسته اى چیزى نگذشته است و هنوز تاثیر این رسانه در ایجاد یک جریان سالم خبرى که منطبق با منافع ملى ایران است، در خاطره ها مى درخشد. آیا این عزم میمون و همت مبارک، مى تواند جز در پایبندى «ایران» و کارکنانش به منافع ملى و حفظ ارزش ها ریشه داشته باشد؟ دامنه صداقت و صمیمیت «ایران» تا آنجا گسترده است که اکنون بى هیچ تعارف و تعللى مى توان حکم کرد که قبول عام پیدا کرده است و در صدر فهرست تشنگان دانش و معرفت قرار گرفته است. ما به عنوان کارکنان، خبرنگاران و نویسندگان این رسانه اینک به خود مى بالیم که به نامى که بر صدر روزنامه خود نشانده ایم، همواره وفادار بوده و توانسته ایم در سایه نام سبز ایران، اعتماد همه اقوام و گروه ها و طبقات و قشر ها را جلب کنیم. با این همه این خوشنامى در پاسداشت منافع ملى کشور، اینک به تیغ تردید خراش برداشته است.
محمل و مستند این اتهام نیز گویا کاریکاتورى است که چندى پیش در یکى از شماره هاى «ایران جمعه» و نه نشریه سراسرى «ایران» انتشار یافت. گو اینکه آن اقدام به هیچ روى شایسته دفاع نیست و عقل جمعى اصحاب «ایران» بارها اقرار کرده است که خطایى از سر غفلت و اشتباه و شاید بى مبالاتى بوده است اما هیچ صاحب انصافى باور نمى کند که چنان اقدامى پاى در نوعى سوءنیت داشته باشد. ده روزى که از انتشار این کاریکاتور گذشت حقاً روزهاى دشوار و دل آزارى براى اهالى «ایران» بود. برخى بى آنکه بر سلامت و صداقت خبرنگاران و نویسندگان این روزنامه نظر داشته باشند، کوشیدند از رسانه اى که همواره منادى آداب دانى بوده و همیشه پرواى منافع ملى را داشته، تصویر یک روزنامه موهن، بى مبالات و ناآشنا با مصالح عمومى ترسیم کنند. در این ده روز سخت، نه معترضین، گوش خود را براى شنیدن توضیحات «ایران» گشودند تا در صدق و کذب اتهامات «ایران» به دیده تامل نظر کنند و نه ما فرصت و فرجه اى یافتیم تا توجیه و توضیح خود را به آنها عرضه کنیم. حتى نسخه هاى حاوى پوزش و عذر خواهى «ایران» در مناطقى که بیم دل آزردگى مى رفت، امحا شد و مخاطبان «ایران» از شنیدن سخن صریح و اعتذار آلود «ایران» محروم ماندند.
ما اهالى «ایران» هستیم. اهل تحریریه، اهل تولید، اهل صفحه آرایى و لیتوگرافى. هر روز در گوشه اى از موسسه مسئولین «ایران جمعه» را مى دیدیم. اکنون دو تن از ایشان، بازداشت را تجربه مى کنند. اهالى «ایران» شهادت مى دهند که در دل همکاران دربند خود هیچ چیزى از جنس شیطنت یا خباثت نیست. آنها نیز همچون ما و همانند قریب به اتفاق اصحاب رسانه، پرواى منافع ملى را دارند. گو اینکه اکنون به حکم قانون، گرفتار شده اند و ما پایبندى به قانون را همواره اعلام کرده ایم اما به یاد مى آوریم که این دو همکار دلسوز، بارها به خطایى که بر قلمشان رفته است عذر تقصیر آورده اند و براى جبران، اعلام آمادگى کرده اند. هر دو از برگزیدگان جامعه رسانه اى هستند و شایسته نیست براى خطایى که چندین نوبت، در مقام پوزش خواهى از آن برآمده اند، از خدمت رسانى به اهالى رسانه بازبمانند. کارکنان و خبرنگاران «ایران» امید مى برند که نهاد قضا در سایه تحقیقات دقیق و مستند خود، به این واقعیت آشکار راه یابد.ما اهل ایرانیم. اهل «ایران».
در میان ما هم از جنس ترک است، هم از جنس کرد، هم از طایفه لر است، هم از تبار عرب. هم از سلسله بلوچ است، هم از سلاله عجم. و براى ما مباهات است که در خانواده «ایران» قاطبه مدیران، مجریان و خبرنگاران خود افتخار انتساب به هموطنان آذرى را دارند. دردناکتر از این چه مى تواند بود که در چنین شرایطى به جفا و توهین به مام و ملیت خویش متهم شویم. ما خبرنگاران «ایران» از هر جا که هستیم، پیش و بیش از هر چیز یک ایرانى مسلمان هستیم. شبنم هایى که بر گلبرگ ایران و «ایران» نشسته است. در تاسیس، تصمیم سازى، اداره، تولید، اجرا، توزیع و... «ایران» از دست و بازوى همه اقوام ایران مدد گرفته است. رسانه اى که نام «ایران» را بر تارک خود دارد هیچ گاه شیپور تفکیک و تفرقه به دهان نمى گیرد.
ما اهل ایرانیم. اهل «ایران».