فضلالله فرخ هفدهمین سالگرد رحلت امام بزرگوار(ره) با شکوهتر از هر سال برگزار شد چنان مردم ما در هر شهر و دیار به عزادارى پرداختند که تداعى عاشوراى دیگرى بود.
از هر شهر و دیار، از هر قوم و قبیله، از هر نژاد و زبان، زن و مرد، کودک و جوان و سالخورده با هر وسیله ممکن و حتى عدهاى پاى پیاده رهسپار مرقد بنیانگذار جمهورى اسلامى شدند.
از مسافتهاى دور، از گرمى هوا، از نبود امکانات لازم؛ خم به ابرو نیاوردند و عاشقانه در صحنه حضور یافتند و حماسه بیعت مجدد با امام و رهبرى را به رخ جهانیان کشیدند.
عشق امام به مردم، عشق مردم به امامت و رهبرى را نهادینه نموده است و در این مراسم آشکار بود. به حمدالله مردم خوب ما با کمک پروردگار تاکنون حق خود را به خوبى ادا نموده و در صحنههاى گوناگون وفادارى و گذشت و ایثار خویش را نشان دادهاند و در امتحانات بزرگ نیکو درخشیدهاند به وظیفه دینى و ملى خود عمل کردهاند.
تا آنجا که امام بزرگوار این مردم را بهتر از مردمان زمان پیامبر و امیر مومنان دانستند واقعا هم چنین است. ... و اما مسئولین...
مسئولین باید قدر این مردم خوب را بدانند و بهتر از گذشته کمر همت به خدمتگزارى مردم ببندند.
مسئولین لازم است به مطالبات مشروع و صحیح مردم پاسخ مثبت بدهند. تعریفها و تشکرهاى شعارى شایسته این مردم نیست! بلکه باید عملا به احتیاجات واقعى مردم پاسخ داده شود.
یکى از درخواستهاى مهم مردم متدین و انقلابى ما این است که باید از تهاجم فرهنگى دشمن به طور جدى جلوگیرى شود. باید احکام اسلام پیاده شود، باید جلوى مفاسد سیاسی، اقتصادی، اجتماعى و ادارى گرفته شود... سئوال مردم این است که چرا دو فریضه مهم اسلامى یعنى امر به معروف و نهى از منکر که اصل هشتم قانون اساسى نیز مىباشد به مرحله اجرا گذاشته نمىشود؟
چرا حداقل از مفاسد و ابتذال علنى در کوچه و خیابان جلوگیرى نمىشود؟
چرا ماهوارهها و نوارها و فیلمهاى مبتذل آزادانه مورد استفاده قرار مىگیرند؟
چندى قبل عدهاى از بهترین اقشار جامعه یعنى خانواده شهدا در دو روز متوالى به مجلس شوراى اسلامى پناه بردند و تقاضاى برخورد با مفاسد و ابتذال علنى نمودند. یک روز هم در مقابل وزارت ارشاد تجمع کرده؛ خواسته خود را تکرار نمودند. هفته بعد در مقابل قوه قضاییه تجمع نمودند و با دلى سوخته فریاد زدند ما تحمل دیدن این مفاسد و این ابتذال علنى خیابانى را نداریم و ...
مسئولین مربوطه (مجلس، وزارت ارشاد، قوه قضایی) قول مساعد جهت پیگیرى دادند ولى با کمال تاسف اکنون با گذشت بیش از دو ماه احساس مىشود که این موضوع به فراموشى سپرده شده زیرا هیچگونه اقدام عملى مشاهده نشده است...
آیا اینکه با حرف و شعار، تعریف و تمجید از شهدا و خانواده شهدا کنیم کافى است اگر قبول داریم که شهدا و خانواده آنان با نثار جان خود و فرزندانشان جلوى هجوم دشمن را گرفتند و امروز امنیت واستقلال ما مدیون آنها مىباشد چرا به خواست مشروع و اسلامى آنها توجه نگردید؟
آیا این حقشناسى و ارج نهادن به خون پاک شهیدان؟
اى مسئولین عزیز یقین بدانید اگر فداکارى و از خود گذشتگى شهدا نبود امروز شما داراى پست و مقام نبودید و این عزت و عظمت باقى نبود پس بیایید اداى دین کنید!
مردم تا کنون به وظیفه دینى و سیاسى و اجتماعى خود عمل کردند پس شما هم به وظایف خود عمل کنید که “الذین ان مکناهم فى الارض اقاموا الصلاه و اتو الزکاه و امرو باالمعروف و نهوا عنى المنکر...”