حنیف غفاری
روزنامه آمریکایى “لسآنجلس تایمز” اخیرا با اشاره به تحولات کاخ سفید و تغییر سیاست خارجى واشنگتن، از بازگشت “کاندولیزارایس” به واقعگرایى بر مبناى سنت ”هنرى کیسینجر” خبر داده است. این نشریه رفتارهاى وزیر امورخارجه کنونى ایالات متحده در قبال پرونده هستهاى ایران را به عنوان استناد اصلى ادعاى خود بیان نموده است. این در حالیست که “هنرى کیسینجر” ، “مادلین آلبرایت” و “زبگینو برژینسکی” هر یک در سخنان جداگانهاى گفتگوى دیپلماتیک با ایران و اعتمادسازى در قبال این قدرت اسلامى را تنها راه برون رفت ا زبحران کنونى دانستهاند.
در طول شش سال اخیر این نخستین بارى است که مقالات نومحافظهکار کاخ سفید سیاست خارجى خود در سطح کلان را بر اساس تفکرات افرادى مانند کیسینجر و برژینسکى استوار مىسازند. غرور بیش از حد جمهورىخواهان افراطى و لابى گسترده شوراى 12 نفره تشکیل دهنده حزب حاکم در آمریکا تا کنون اجازه چنین مانورى را به اعضاى دولت نداده بود. حتى در دوران نخست ریاست جمهورى بوش شاهد بروز اختلافات شدید میان “کالین پاول” با برخى رویکردهاى افراطى و غیرعقلانى اعضاى اصلى نومحافظهکاران بودیم. گذشت زمان باعث به چالش کشیده شدن فاصله میان ایدهالها و واقعیات در سیاست خارجى آمریکا شد. هم اکنون بوش بر اساس آمار و گزارشات موجود اطمینان یافته است که دیگر در بین شهروندان آمریکایى محبوبیتى ندارد و فرمول “تفوق سیاست خارجى بر سیاست داخلی” در عمل با شکستى سخت مواجه شده است.
چرخش رفتارى رایس به سوى کیسینجر بىتردید ناشى از میل درونى وزیر امور خارجه جنگ طلب آمریکا نیست. عامل اصلى چنین چرخشى شرایط سخت به وجود آمده براى نومحافظهکاران و پررنگتر شدن چالش ناشى از فاصله میان ایدهال و واقعیت در کاخ سفید است. در هر صورت چرخش سیاست خارجى نومحافظه کاران آمریکا در فاصله کوتاه باقى مانده تا پایان حیات سیاسى “جرج واکربوش” دیدنى خواهد بود.