حنیف غفاری
دکتر محمود احمدىنژاد در هفتمین اجلاس سران آفریقا به نکات مهم و قابل توجهى اشاره کرده است. وى میان استعمارگران دیروز و زورگویان امروز وجه اشتراکى ملموس را تبیین نموده و بر پایان عمر لیبرالیسم تاکید کرده است. رئیس جمهور کشورمان در نهایت چهره آفریقا را قابل تغییر و دگرگونى دانسته است.
واقعیت امر این است که اگر در اوایل قرن گذشته رقابت میان بریتانیایىها و ژرمنها و فرانسوىها بر سر چپاول منابع موجود در قاره آفریقا شکل و نمودى آشکار داشت (و حتى این موضوع را یکى از عوامل شکلگیرى جبههگیرىهاى جنگ جهانى اول مىدانند) امروزه با تحرکات پشت پرده و خزنده کاخ سفید و کشورهاى اروپایى در کشورهاى سومالی، سودان، لیبی، لیبریا و نیجریه مواجه هستیم.
در حالى که رد پاى ایالات متحده در کشورهایى مانند لیبریا و کشتارهاى داخلى این مناطق بلا انکار است امروزه شاهد برگزارى جلسات مختلف میان شورشیان سودان و مسئولان سیا و موساد هستیم. نکته جالب توجه این است که دستان زورگویان امروز مانع از تحقق امنیت داخلى در این کشورها مىشوند. آنها براى ادامه حضور پراکنده خود نیاز به بهانهاى به نام “بحران امنیت” دارند؛ بحرانى که در بسیارى از کشورهاى آفریقایى از جمله سومالى و سودان با نظارت مستقیم یونیورسالیستها تشدید مىشود. در شرایط کنونى “گذار به آفریقاى نوین” با اتکا به ظرفیتهاى موجود در این قاره نه تنها یک مطلوب بلکه یک الزام محسوب مىشود. ساختار غلط تعریف شده “قارهاى ثروتمند با مردمانى فقیر” باید هرچه زودتر فرو ریخته و ساختار مناسبى جایگزین آن شود.
اگر مسئولین و ملل آفریقایى بتوانند میان فروپاشى لیبرالیسم و حرکت جمعى به سوى پیشرفت عمومى توازنى کامل برقرار سازند در این صورت شاهد به عینیت رسیدن آفریقاى نوین خواهیم بود. آفریقایى که در آن سیا، موساد و کشورهاى اروپایى جایى براى مانور نخواهند داشت...