بخش سیاسى خارجی
دیوان عالى فدرال آمریکا پس از اتلاف زمان بسیار، بالاخره جرج بوش رئیسجمهور این کشور را نسبت به نقض حقوق زندانیان گوانتانامو و تجاوز از حقوق قانونى خود متهم ساخت. در عین حال دولت جنگطلب آمریکا مدعى است که بازداشت شدگان در گوانتانامو اسیر جنگى نیستند و به همین دلیل از آنان تحت عنوان “جنگجویان دشمن” یاد مىکند...
مسئله اصلى این جاست که جرج واکر بوش در حالى که خود آغازگر جنگ در افغانستان و عراق بوده است با کمال صراحت مخالفین جنگ و اشغال و کسانى که به جرم ایستادگى در مقابل جمهورى خواهان کاخ سفید دستگیر شدهاند را جنگجوى دشمن مىخواند. واژه “دشمن” نیز در فرهنگنامه سیاست خارجى واشنگتن تعریف مشخصى ندارد. طالبان و صدام حسین هر دو زمانى از هم پیمانان کاخ سفید بودهاند. صفحات تاریخ روابط بینالملل هنوز فروش سلاحهاى شیمیایى و میکروبى ساخت آمریکا و اروپا به عراق را از یاد نمىبرد. همچنین زمانى که طالبان در کوههاى مرزى افغانستان در مقابل اتحاد جماهیر شوروى مىجنگیدند از دوستان نزدیک آمریکا محسوب مىشدند. پس در یک نگاه کلى اطلاق واژگان “جنگجو” و “دشمن” هر دو محلى از ابهام دارند و بنابراین ترکیب این دو نیز موضوعیتى در دستگاه سیاست خارجى درهم ریخته آمریکا ندارد.
“بگرام”، “گوانتانامو” و “ابوغریب” مکانهایى مخوف هستند که در آنها جمع میان ایدهال گرایى تئوریک و میلیتاریسم و خشونت طلبى عملى را مىتوان به صورت کامل مشاهده کرد. خودکشى زندانیان و افسردگى روحى آنها در اثر دورى از سرزمین خود انعکاس مستقیم جنایات یونیورسالیستهاست. جنایاتى که جهان امروز به هیچ عنوان نباید در برابر آنها سکوت اختیار کند.