سید ابوالحسن نواب/ رئیس مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب
تحریف از دیرباز یکی از ابزارهایی بوده است که دو گروه جاهل و مغرض آن را به کار گرفته و از آن سود برده و با تکرار آن تلاش کرده که موضوع تحریف شده را به عنوان واقعیتی پذیرفته شده جلوه دهند. از قرنها پیش و پیش از جنگ های صلیبی در غرب تلاش می شد که چهره مبارک پیامبر ما را مخدوش جلوه داده و آن حضرت را جنگ طلب و به دور از صلح معرفی نمایند؛ اقدامی که تاکنون نیز توسط اقلیتی در غرب ادامه دارد و علی رغم آنچه که راجع به تساهل و تسامح و احترام به افکار و مقدسات دیگران مطرح می نمایند و حتی جامعه خود را سکولار معرفی می کنند ولی هنوز پیش زمینه های فرهنگی آنان از بین نرفته و با این که بین پیامبران هیچ اختلافی نیست و خداوند همه آنان را برای هدف واحدی فرستاده که آن اصلاح و هدایت انسانهاست ولی تلاش در فرق گذاشتن بین پیامبران و یکی را پیام آور صلح و دوستی معرفی کردن و دیگری را به گونه ای دیگر و تلاش بر روی این موضوع که حتی رسانه ملی کشور ما هم این باور را تبلیغ می کرد بدون توجه به این که بداند آنان که این لقب را برای حضرت مسیح علیه السلام در نظر گرفته اند نه برای تجلیل از آن پیامبر بزرگ الهی است بلکه در جهت تعرض به پیامبر خاتم و یکی دیگر از پیامبران عظیم الشأن الهی است. حقیقت تلخی که هر وجدان آگاه و هر انسان متعهدی را آزار می دهد و با گذشت قرنها هنوز کینه صلیبی از اذهان پاک نشده و هنوز به جای تقویت روح دوستی، برادری و برابری و اخلاق که پایه مشترک همه ادیان الهی است بر کوس نفاق و اختلاف و تفرقه انداختن حتی بین پیامبران می کوبند و هر روز با سر گرفتن فتنه ای علیه خاتم پیامبران، این پیامبر مظلوم و محبوب را مورد اهانت قرار داده و به تبعیت از سازمان های صهیونیستی قلب میلیونها مسلمان و آزاده جهان را جریحه دار می نمایند ولی علی رغم این همه به شهادت قرآن و اقرار آن حضرت و سیره عملی و مشهود آن سید کونین معتقدیم که پیامبر ما نیز پیامبر اخلاق، صلح، دوستی، برادری، رحمت و محبت است و زندگی سراسر رنج و مشقت او گواه این معناست و حفظ کینه جاهلی تا به امروز نسبت به آن حضرت شاهد مظلومیت مضاعف آن گل سرسبد آفرینش است و اکنون به طور اختصار نسبت به ویژگیهای فوق توضیح داده میشود:
1- قرآن کریم آن بزرگوار را رحمت برای همه بندگان و دارای اخلاق و خلق عظیم یاد کرده- و این که جمعی که گرد تو جمع آمده اند به خاطر سخن نرم و لین توست و اگر غیر از این بود از تو گریزان می شدند- و گشادگی سینه و شرح صدر او را می ستاید- و تا آنجا که می فرماید بر او سخت ناگوار است مشکلاتی که برای شما پیش می آید- و در آیه دیگر می فرماید: شاید تو بخواهی جان خود را در راه هدایت آنان فدا کنی.
2- پیامبر عظیم الشأن هدف از بعثت خود را اکمال رسالت پیامبران دیگر الهی و در جهت تکمیل کمالات اخلاقی می داند و آن بزرگوار مأموریت خود را در ادامه رسالت آنان می داند و سراسر قرآن کریم پر است از اعتراف و احترام و اعتقاد به پیامبران الهی گذشته و سرگذشت و رسالت آنان و نیز کتابهای آورده شده توسط دیگر پیامبران الهی.
3- سیره علمی پیامبر اکرم(ص) در طول حیات مبارکشان (که شاید بتوان آن را نیز معجزه خالده آن حضرت به حساب آورد). زندگی در بین قومی جنگجو و سرکش و در پاره ای از موارد بی عاطفه به گونه ای بود که توانست از آن مردم امتی بسازد که کینه جویی را فراموش کنند و در لحظات قدرت و پیروزی مانند فتح مکه هم به پیروی از آن حضرت صلح و آرامش را سرلوحه هدف خود قرار دهند. به گونه ای که در بعضی از موارد ایمان آورندگان به آن حضرت داستانهایی را از زمان جاهلیت خود نقل می کردند که ایشان از ادامه بیان آن حوادث جلوگیری می کردند و یا به تعبیری تحمل شنیدن آن همه وحشیگری و بی عاطفه بودن را نداشته، گریه کردن و عزاداری آن حضرت در از دست دادن فرزندشان ابراهیم و در شهادت عمویشان حضرت حمزه(ع) در آن جامعه که نوعی بروز عاطفه و احساسات و نشان دادن توجهات روحی شدید آن حضرت بود، اثرات خود را در جامعه از جاهلی درآمده مسلمانان می گذاشت و ارتباط های عاطفی شدیدی که پیامبر اکرم(ص) بین مهاجرین و انصار و سایر مسلمانان ایجاد کرد، پیامی بود بر آنانی که سعی در حفظ خشونت جاهلی خود حتی در زمان اسلام داشتند.
4- عقد پیمان های برادری میان مسلمانان:
شکی نیست که با ظهور اسلام تحول عمیقی در احکام و مقررات عربستان به وجود آمد. این تحول به علت برنامهها و دستورهای جدید اسلام بود که مستقیماً با عقاید، افکار، آداب و رسوم جاهلی در تعارض بود. برخی از این احکام را اسلام تأسیس کرد و برخی دیگر را تأیید و تغییرات و اصلاحاتی در آن صورت داد و مظاهر جاهلی را از آن حذف کردند مانند کیفیت مراسم حج که مظاهر شرک از آن حذف شد. این که بعضی پیمانهای برادری پیامبر ما را همان (حلف) و پیمان جاهلی می دانند بدون توجه به این که بدانند آنچه پیامبر ما انجام داد برخلاف پیمان جاهلی حلف بود. در پیمانهای پیامبر ما رابطه بنده و مولا، ضعیف با قوی، ثروتمند با فقیر و همه با هم در یک سطح قرار می گرفتند و از خویشان هم به هم نزدیک تر می شدند و حتی به همدیگر وصیت می کردند تا آنجا که فرمود: (لا حلف فی الاسلام).
5- محو عصبیت قومی و قبیلهای:
عداوت، دشمنی، حقد و کینه ای که از دوران جاهلیت در دلها باقی مانده بود به خصوص در میان انصار، واقعیتی بود که قرآن کریم به آن تصریح کرده (زمانی که با هم دشمن بودید) این عداوت ساده و ظاهری نبود که با میانجیگری یک یا چند نفر برداشته شود بلکه عمق این معضل اجتماعی به گونه ای بود که خداوند متعال به پیامبر اکرم فرمود: «که اگر تمام دارایی روی زمین را صرف می کردی امکان انجام این عمل نبود» و خداوند این عمل پیامبر را به خاطر اهمیت و عمق و ارزش آن به خود نسبت داده است و این یک کار شعاری- سیاسی و مقطعی نبود که در قالب لفظ و شعار خلاصه شود و همچنین محو عصبیت به گونه ای که علی رغم حضور طوایف و قبائل و گروههای مختلف در آن زمان مسلمانان امت واحده «المؤمنون اخوه» به حساب آمدند- ایجاد نظام نامه مدینه در جامعه اسلامی به گونه ای بود که مشخصات فردی را نفی می کرد. این اقدام و استقبال از هیأت هایی که به مدینه می آمدند و پذیرفتن اسلام توسط آنان و دهها اقدام دیگر که معجزه خالده پیامبر اکرم و نماد تحقق عملی فرامین آن حضرت نبود جز این که آن اسوه حسنه خود تجسم عینی اخلاق، رحمت، محبت، صلح، برادری و برابری بود.