مرضیه خادم شریف: کیسینجر در فرهنگ عمومی ایرانیها به معنای دیپلمات و سیاستمدار توانا و پیچیده است. هنری آلفرد کیسینجر چنین شهرتی را کم و بیش در جهان نیز دارد. او که سالها اداره کنندهء سیاست خارجی آمریکا در اواخر دههء 60 و دههء 70 قرن بیستم بود، برندهء صلح نوبل و سیاستمدار کهنهکار آمریکایی است که هنوز به نظریهپردازی دربارهء سیاستهای خارجی آمریکا در جهان مشغول است، در حال حاضر یکی از فعالان حوزهء سیاست خارجهء این کشور به شمار میرود.
کیسینجر وزیر خارجهء ریچارد نیکسون بود و همانند سایر اعضای کابینهء دولت نیکسون پس از افشای اسرار بمبگذاری آمریکا در کامبوج با عدم محبوبیت بسیاری روبهرو شد و مجبور به کنارهگیری از قدرت شد. او از آنجا که از هوش سرشار و مهارت دیپلماتیک برخوردار بود پس از کنارهگیری از قدرت نیز به فعالیتهای سیاسی خود ادامه داد، هر چند که نقش وی بسیار کمرنگ شد. در سال 2002، رییسجمهور جورج بوش وی را به عنوان رییس کمیتهء تحقیق وقایع حملات 11 سپتامبر برگزید. این امر با انتقاد دموکراتهای کنگره همراه شد. اعضای دموکرات تاکید داشتند کیسینجر برای برطرف کردن هر نوع ابهامی باید پروندهء مالی خود را افشا کند. بوش و کیسینجر ادعا کردند از آنجا که وی هیچ حقوقی دریافت نخواهد کرد، نیازی به این کار نیست.
در سال 2005، کیسینجر از مردم هند به خاطر استفاده از زبان مستهجن در سال 1971 برای توصیف نخستوزیر آن زمان هند، ایندرا گاندی و هندیها، عذرخواهی عمومی کرد.
کیسینجر صاحب شرکتمشاورهای کیسینجر است. وی همچنین عضو هیات مدیرهء شرکتهای مختلف همچون هولینگر اینترنشنال و گروه خبری واقع در شیکاگو است.
کیسینجر از 10 فوریه 2001 تا تابستان 2005 معاون دانشکده «ویلیام و مری» بود.
وی از 1995 تا 2001 نیز عضو هیات مدیرهء «فری پورت- مک موران» تولیدکنندهء چند ملیتی مس و طلا بود که در اندونزی به فعالیت مشغول است. کیسینجر همچنین مشاور افتخاری اتاق بازرگانی ایالات متحده و جمهوری آذربایجان است.
هنری آلفرد کیسینجر در 27 مه 1923 در آلمان و در یک خانوادهء یهودی بهدنیا آمد. 1933 و بعد از آن سالهایی بود که او زندگی تحت حکومت نازیها را تجربه کرد و درست به همین خاطر در سال 1938 به اتفاق خانوادهاش به نیویورک گریخت. اندکی بعد کیسینجر وارد کالج شهر نیویورک شد و در سال 1943 بهعنوان کارشناس به ارتش ایالات متحده پیوست. وی در همان سال توانست به تابعیت آمریکا درآید. پس از آن که ارتش را در سال 1946 ترک کرد به دانشگاه هاروارد رفت تا در آنجا در رشتهء تاریخ، فلسفه و روابط بینالملل تحصیل کند. در 1954 مدرک دکترای خود را دریافت کرد. وی بیش از 15 سال عضو هیات علمی دانشگاه هاروارد بود و ریاست مرکز مطالعات این دانشگاه را برعهده داشت. یک سال بعد به عنوان مدیر بخش مطالعات شورای روابط خارجی آمریکا مشغول به کار شد. وی کتابهای زیادی در زمینهء سیاست خارجی و کنترل سلاحهای اتمی منتشر کرده است.
هنگامی که ریچارد نیکسون در 1968 به ریاست جمهوری آمریکا رسید وی به عنوان مشاور امنیت ملی به خدمت پرداخت. از 1973 کیسینجر به عنوان پنجاه و ششمین وزیر امور خارجهء ایالات متحده آغاز به کار کرد. از جمله فعالیتهای وی در آن زمان، مذاکره برای پایان جنگ معروف اکتبر (رمضان) میان اعراب و اسراییل بود. پس از این که نیکسون به علت رسوایی واترگیت مجبور به استعفا شد و جرالد فورد روی کار آمد، تاثیر کیسینجر در سیاست کشورش افزایش یافت. در همین سال وی توانست به جایزهء صلح نوبل دست پیدا کند. اما دوران کامیابیهای کیسینجر مانند هر سیاستمدار دیگری پایدار نبود. پس از این که نگرش پیچیدهء او در قبال شوروی سابق و مسایل مهم منطقهای همچون ویتنام با شکست مواجه شد، وی به شدت مورد انتقاد کنگره، رسانهها و حزب جمهوریخواه قرار گرفت. پس از گذشت دوران کارتر و روی کار آمدن رونالد ریگان، کیسینجر مجددائ به صحنهء سیاسی آمریکا بازگشت. در حالی که به اتهام مشارکتش در قتلهای سیاسی دههء 70 آمریکای لاتین (عملیات کرکس) و به ویژه قتل ناراضیان سیاسی در شیلی، اینک در مظان اتهام جدی قرار دارد. برخی قضات اروپایی از اینترپل خواستهاند تا او را به عنوان شاهد به دادگاه فرابخوانند. وی همچنین از سوی برخی سازمانهای مدافع حقوق بشر و نیز قضات اروپایی متهم به نقض حقوق بشر در آمریکای جنوبی و آسیا شده است.
کیسینجر دو بار ازدواج کرده و صاحب دو فرزند از زن اول خود است.