جمشید سلمانیان
مقامات سیاسى و نظامى اسرائیل تصویب قطعنامه شوراى امنیت را به نفع خود دیده و از آن ابراز رضایت کرده اند. ایهود اولمرت نخست وزیر اسرائیل بعد از تصویب قطعنامه 1701 شوراى امنیت در باره اسرائیل در تماسى تلفنى با جورج بوش رئیس جمهورآمریکا از زحماتى که وى براى تصویب این قطعنامه کشید تشکر کرد. در مقابل معاون وزیر امور خارجه لبنان از این واقعیت ابراز نگرانى نمود که قطعنامه مذکور دست تل آویو را براى ادامه حملات علیه کشورش باز گذاشته است. شیمون پرز معاون اولمرت گفته است اسرائیل آنچه را لازم بود از سازمان ملل بدست آورده است. پرز با این حرف به واقعیتى انکار ناپذیر اشاره کرده و آن اینکه قعطنامه 1701 امیدوار است به تل آویو چیزهایى را بدهد که در جبهه هاى نبرد با حزب الله نتوانسته بدست آورد. اما شاید پرز و دوستانش در تل آویو و جاهاى دیگر بیش از حد به این قطعنامه امید بسته اند.
اسرائیلى ها با غرور تمام اعلام کرده بودند ظرف یکى دو روز به موجودیت حزب الله پایان خواهند داد اما حالا نمى توانند در نهان و آشکار از ابراز تعجب از توان مقاومت اسلامى لبنان خوددارى کنند. حدود یک ماه از تهاجم اسرائیل به لبنان مى گذرد اما توان عمل حزب الله کماکان مانند روز اول است. اولمرت از کابینه خود خواسته است قطعنامه را بپذیرد اما تاکید دارد که طرح گسترش حملات به لبنان باید اجرا شود. منابع موثق به بى بى سى گفته اند فلسفه تصویب این طرح در کابینه اسرائیل اثر گذارى بر روند تصویب قطعنامه مورد نظر واشنگتن و تل آویو در شوراى امنیت بود.آمریکا بعد از تصویب قطعنامه تلویحا اجرائى شدن آنرا منوط به قطع حملات حزب الله دانسته اما کسى براى ادامه عملیات بعد از تصویب قطعنامه به اسرائیل خرده نمى گیرد.
جالب اینکه “دان گیلرمان” نماینده رژیم صهیونیستى در سازمان ملل هم پس از تصویب قطعنامه در شوراى امنیت با اعلام اینکه، تنها قطعنامه کافى نیست، افزود: اگر مفاد این قطعنامه به سرعت عملى نشود، پس از یک هفته، یک ماه، یا یک سال دیگر براى رویارویى با فاجعهاى بزرگتر به پاى همین میز مذاکره باز خواهیم گشت. وى در سخنانى که بطور مستقیم از سى ان ان پخش مى شد از قطعنامه هاى پیشین سازمان ملل در مورد خلع سلاح حزب الله لبنان مایه گذاشت و اجراى موفق این قطعنامه را تلویحا منوط به خلع سلاح حزب الله کرد یعنى همان هدفى که اسرائیل ادعا داشته در حمله به لبنان دنبال مى کند. دولت لبنان تاکید کرده است که موضوع خلع سلاح حزب الله یک موضوع داخلى است و به کسى ربطى ندارد. تا زمان نگارش این متن دولت لبنان و یا حزب الله هنوز واکنشى رسمى به تصویب قعطنامه نشان نداده بودند.
هرچند وزیر ارتباطات لبنان تصریح کرد، رویکرد دولت این کشور پذیرش قطعنامه شوراى امنیت است اما قبل از تصویب قطعنامه حزب الله اعلام کرده بود حق حمله به نیروهاى اسرائیلى در خاک لبنان را براى خود محفوظ مى داند. حق دفاع از آب و خاک حقى مشروع است که هیچ قطعنامه اى نمى تواند آنرا منتفى کند. نباید فراموش کرد که حزب الله در برابر تهاجم اسرائیل که خود را ابرقدرت مى داند کارى کرده که حتى قوى ترین ارتش هاى عرب به خواب هم نمى بینند. جنگ شش روزه مثال خوبى براى اثبات این مدعا است. به اعتراف خود مقامات اسرائیلى خلع سلاح و شکست دادن حزب الله هم که ناممکن است. چون تاکتیک حزب الله اتکاى صرف به جنگ افزار نیست.
یکى از فرماندهان نظامى از رسته رزهى ارتش رژیم صهیونیستى در مصاحبه با مجله تایم گفته است: “ من نمى دانم براى توصیف نیروهاى حزب الله از عبارت “بى باک” استفاده کنم یا “دیوانه”. آنها مستقیما در مقابل تانکهاى ما مى ایستند و شلیک مى کنند.” حال که تل آویو به حملات خود ادامه مى دهد و بر اجراى طرح گسترش حملات علیه لبنان اصرار دارد بسیار بعید است که حزب الله با داشتن نیروهایى با آن روحیات بى کار بنشیند. پس با این حساب مى توان گفت که قطعنامه 1701 مانند نوزادى است که مرده به دنیا آمده است.