فعالیت حزبی غیرارزشی نیست

* با توجه به اینکه برخی از نخبگان از عضویت در «حزب» پرهیز می کنند، شما چه منافع و فوایدی را در این عرصه یافتید که به آن دل بسته اید؟
** فعالیت سیاسی به گونه فردی ناممکن است و موثر نیست. از سوی دیگر بنابر قانون اساسی هرگونه فعالیت سیاسی جمعی باید در قالب صدور مجوز از سوی مراجع ذی ربط صورت گیرد و آن فعالیت ها را فقط در احزاب تعریف می کند. بنابراین تنها راه فعالیت سیاسی جمعی در قالب حزب گنجانده می شود و قابل دفاع است.
* شما در حالی از تحزب دفاع می کنید، که رقیب شما در انتخابات ریاست جمهوری اخیر با این ابزار رای مردم را به خود جلب نکرد، بلکه از شیوه های دیگر استفاده کرد. حالا چگونه می خواهید با این جریان سیاسی رقابت کنید، در حالی که ابزارهای شما با آنان متفاوت است؟
** بار دیگر بنده اعلام می کنم فقط فعالیت سیاسی جمعی باید در قالب احزاب تعریف شود، در غیر این صورت غیرقانونی و غیرمشروع است. شاید برخی بخواهند غیرقانونی عمل کنند، اما ما این طور عمل نخواهیم کرد.
* اما آنان با همین ابزار موفق شدند.
** موفق بشوند ما معتقد به استفاده از این ابزارها برای رسیدن به قدرت نیستیم.
* آیا روحانیت نمی تواند فعالیت حزبی داشته باشد که برخی از آنان به «پدر» بودن خود در جامعه استناد می کنند.
** همان زمان که در واحد روحانیت حزب جمهوری اسلامی مشغول بودم، بعضی از بزرگان روحانی ما را از فعالیت حزبی نهی می کردند و ما با کمال احترام آن نظر را رد می کردیم، روحانیت حتی اگر بخواهد فعالیت صنفی صرف هم داشته باشد، باید بنابر قانون اساسی و قانون عادی مجوز بگیرد. اگر این کار را نکنند خلاف نص صریح قانون اساسی عمل کرده اند. روحانیت می تواند فعالیت سیاسی بکند، اما باید مجوز بگیرد. اگر هم برخی خود را «پدر» می دانند، نباید دیگر به یکی از نگرش ها نزدیک شوند، همه را اعم از «چپ، راست، بالا و پایین » دربرگیرند و فراگیر باشند، نه جریان خاصی را هدایت کنند. فعالیت حزبی ضدارزشی نیست و حتی ضروری است.
* چرا برخی از دوستان شما در مجمع روحانیون و مجمع مدرسین خود را «حزب» نمی دانند.
** این یک بحث حقوقی است. بنا بر نظر کمیسیون ماده 10 احزاب این دو تشکل، یک تشکل صنفی سیاسی هستند و نمی توانند فقط سیاسی باشند. لذا چون فراگیر نیستند و نمی توانند غیرروحانی ها را در میان خود بپذیرند، یک «حزب» نیستند.
* حالا می خواهم در مورد حزب اعتماد ملی بپرسم. منابع مالی شما با توجه به جوان بودن و هزینه های بسیار برای آغاز فعالیت چیست.
** بنابر اساسنامه و آیین نامه حزب اعتماد ملی یکی از ابزارهای مالی حق عضویت اعضا است که اعضای شورای مرکزی ملزم هستند ماهانه 15-10هزار تومان بپردازند. منبع دیگر یارانه هایی است که دولت به احزاب می پردازد.
* اما شما در آغاز فعالیت هستید، نمی توانید به این دو منبع دل خوش کنید. پس هزینه اولیه را از کجا تامین کردید؟
** کمک های حاج آقا کروبی و سایر دوستان که در نهایت صرفه جویی توانسته ایم مشکلات را حل کنیم. البته در مجمع روحانیون مبارز هم هزینه عمده این تشکل توسط کمک های شخصی آقای کروبی انجام می شد.
* آقای کروبی در میان دیگر اعضای شورای مرکزی اعتماد ملی جایگاهی بس بزرگتر در عرصه سیاسی ایران دارد. پس چگونه امکان کار جمعی وجود دارد.
** افراد یک قالب شخصی دارند و یک قالب حزبی. در حزب جمهوری هم شهید بهشتی یک شخصیت مستقل و حتی جهانی داشت اما در برابر دیگر اعضا یک رای داشت، البته اثرگذار بودند. در حزب اعتماد ملی نیز شخصیت و جایگاه حزبی جناب آقای کروبی تفکیک شده است و ایشان هم در جلسات شورای مرکزی یک رای دارند. ایشان سعی می کنند حتی به عنوان دبیرکل که رای قاطع شورای مرکزی را داشتند، نظر سایرین را نیز لحاظ کنند.