تاریخ انتشار : ۱۶ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۲:۲۸  ، 
شناسه خبر : ۸۳۰۷۹

حسن خیاطی
گروه «فرقان» را به خاطر دارید همان گروهی که در سال 1358 سرمایه‌های گرانبهایی را از دست امت اسلامی گرفت، سرمایه‌های مانند استاد شهیدمرتضی مطهری، شهید عراقی، شهید مفتح، شهید قره‌نی و...
این گروه، یاران وفادار و نزدیکان حضرت امام خمینی رضوان‌الله تعالی علیه را هدف گرفته بود که در میان آنها آیت‌الله هاشمی رفسنجانی نیز قرار داشت ولی خوشبختانه عامل ترور موفق به اتمام کار خود نشد و این سرمایه گرانقدر برای نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و انقلاب اسلامی باقی ماند تا منشا خدمات بسیاری گردد.
اعضای این گروه انحرافی که در ابتدایی‌ترین سالهای پیروزی انقلاب به جان انقلابیون و خدمتگزاران نظام نوپای اسلامی ایران افتادند، خود را متدین‌ترین افراد و نزدیک‌ترین انسانها به خدا می‌دانستند تداعی‌کننده گروه خوارج در زمان حکومت‌داری امیرمومنان علی بن‌ابیطالب علیه‌السلام بودند که با شعار «لاحکم الاالله» بر امام زمان خویش خروج کردند و آن حضرت را به بهانه خروج از دین به شهادت رساندند. گروه فرقان نیز تقریبا با همین شعار ولی با خط گیری از دشمنان قسم خورده نظام جمهوری اسلامی و با هدف براندازی سریع با این خیال واهی که اگر یاران نزدیک امام را از ایشان بگیرند، انقلاب و امام راه به جایی نخواهند برد، شروع به ترور اشخاص کردند که به حق از یاوران امام خمینی بودند و صد البته آنها در انتخاب افرادی که شهید می‌کردند، اشتباه نکرده بودند.
آن روزها گروه فرقان اشخاص را ترور فیزیکی می‌کردند، اما امروز جریان آلوده‌ای که همان نیت گروه فرقان را در سر می‌پروراند، به ترور شخصیت یاران انقلاب و نزدیکان امام و پویندگان حقیقی راه امام مشغول است. آنچه مسلم است، سرمایه‌های انسانی انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران همواره در طول 27 سال گذشته در معرض تهدید ترور (شخص و شخصیت) بوده‌اند و تنها تفاوتی که در این سالها بوجود آمده در روش انجام کار بوده است. آن روز اگر گروههای معاند و محارب نتوانستند با ترور و خشونت به هدف خود برسند، امروز به ترور شخصیت روی آورده‌اند و در هر حال هدف یک چیز است و آن گرفتن سرمایه‌های انقلاب از انقلاب.
پس، هدف دشمن مشخص است، اما ما چه وظیفه‌ای داریم و چگونه عمل می‌کنیم آیا از خود سئوال کرده‌ایم چه چیزی باعث رشد مجدد تفکرات فرقانی شده است اگر این سئوال را از خود نپرسیده‌ایم بهتر است بپرسیم؛ و چاره‌ای بیاندیشیم چون این هشداری جدی است که فرقان دیگری در راه است!