محمدرضا نوریشاهرودی
تاسف من فقط این نیست که آقای پاپ رهبر مسیحیان کاتولیک جهان اسلام را آئینی طرفدار خشونت و بی توجه به مسائل منطقی و عقلانی دانسته بلکه اندوه عمیق و تالم وتاثر از آنست که آقای پاپ احساسات پاک 1 5 میلیارد مردم مسلمان جهان را آزرده و جریحه دار کرده و بجای عذرخواهی صادقانه و اظهار پشیمانی از گفته های خویش می گوید « من سخنان امپراطور بیرانس را نقل کرده ام و... صحبت های امپراطور منعکس کننده باورهای من نیست و من برای مسلمانان احترام خاص قائل هستم » ولی عذر خواهی نمی کند و جسورانه طرف مقابل را به عدم فهم متهم مینماید.
آقای پاپ خود یک فیلسوف عالم لاهوت است چگونه توجه ندارد که سخنان یک پادشاه کم سواد و دشمن اسلام را به عنوان شاهد مثال نقل نکند وی می گوید : « اسلام با شمشیر در جهان منتشر گردیده » با اینکه می داند تشریع جهاد در اسلام برای دفاع از نفس بوده ولی نمی گوید تجاوز و لشگر کشی به کشورها از سوی چه کسانی است . ضمن اینکه باید از ایشان پرسید که زندان های گوانتانامو و شکنجه گاهها و سلولهای مخوف ابوغریب و زندانهای سری در سراسر اروپا و تجاوز گریهای بیرحمانه در عراق و افغانستان را پیروان چه دینی اجرا کردهاند.
حقیقت آنست که بعد از حوادث 11 سپتامبر که خود این حادثه مرموز و قابل بحث است توطئه ای با برنامه ریزی دقیق و کاملا حساب شده علیه اسلام و پیامبر اعظم وقوانین ودستورات آن شروع شد که کاریکاتورهای موهن و سخیف مجله دانمارکی علیه پیامبر اکرم (ص ) ابتدای آن بود سپس آقای بوش در یک سخنرانی « اسلام فاشیسم » را مطرح نمود و بعدا شاهد بی حرمتی به قرآن مجید در سلولهای گوانتانامو در مقابل چشم مسلمانان در بند بودیم و اخیرا حمله به مقدسات اسلام در روزنامه « فیگارو » فرانسه و بالاخره پاپ بندیکت شانزدهم که خود استاد علوم لاهوتی است به استناد به مناظره بین امپراطور روم بیزانس قرن چهاردهم با یک مسلمان که در کتابی قدیمی مطرح شده از زبان امپراطور سخنان توهین آمیزی را ذکر نموده که دست آورد دین اسلام و پیامبرش آئینی مملو از خشونت و شر برای بشریت بوده است که بصورت روشن و واضح شاهد هماهنگی دولتمردان غرب با ارباب کلیسا در حمله به مقدسات اسلامی هستیم . سئوال اینجاست که مسلمانان تا کی باید اینگونه مسائل ناروا را تحمل کنند؟
سیل خروشان و عظیم ملت اسلام با کمال صداقت و رشادت برای دفاع از پیامبر عظیم الشان و مظلومش به خیابانها ریختند و فریاد زدند که باید حکومت های اسلامی با روش های متعددی که در اختیار دارند جلوی بی ادبی و کج فهمی پاپ بایستند. همه روسای کشورهای اسلامی باید اعتراض جدی می کردند. سفرای شان را از واتیکان فرا می خواندند روابط دیپلماتیک خود را قطع می نمودند سفارت خانه های واتیکان و مراکز فرهنگی آنان در کشورهای خود را می بستند در سازمان ملل بعنوان گروه اسلامی بیانیه ای علیه سخنان پاپ منتشر یا به تصویب میرساندند.
باید به کوچکترین کشور در جهان که جمعیت و کارمندانش فقط 921 نفر هستند فهمانده شود که قادر نیستند زیرکانه و مرموزانه به مقدسات اسلامی توهین کنند و جان سالم بدر ببرند. ملتها بخوبی نشان دادند که واتیکان قادر نیست با حمله به ارزشهای اسلامی آنان را آزمایش کند. غیرت و اعتقاد راسخ ملتهای اسلامی پاپ و گردانندگان این گونه برنامه های موهن را پشیمان کرد ولی دولتهای اسلامی باید چاره ای اساسی بیندیشند.
همین آقای پاپ قبل از انتخاب شدن برای رهبری جهان کاتولیک به اسلام توهین نموده حتی در بین کشیشان معروف به داشتن مواضع افراطی و تند نسبت به دیگر ادیان بخصوص ارتدکس می باشد ضمن آنکه وی گفتگوی بین ادیان را نیز لغو نموده است . باید به ایشان گفت : « از روی عمد اینگونه مشکلات را درست می کنید و شما شروع کننده جنگ بین ادیان هستید. باید یاد بگیرید که حرفهای شما ابعاد جهانی دارد وطرف شما هم برای دفاع از مقدساتش تا پای جان ایستاده است ما برای حضرت مسیح کمال احترام را قائل هستیم چون قرآن مجید می فرماید « و لتجدن اقر بهم موده للذین آمنوالذین قالوا انانصاری ذلک بانهم قسیس و رهبانا و انهم لایستکرون » (مائده 82 ) یعنی نزدیکترین افراد در دوستی با مومنان (مسلمانان ) کسانی را می یابی که گویند ما نصاری (مسیحی ) هستیم این بدان علت است که میان ایشان کشیشان و راهبانی وجود دارند که اهل استکبار وخصومت با حق نیستند. ماهرگز انتظار نداریم که در جواب این پیام زیبا و شفاف نسبت به مسیحیان جهان از آقای پاپ پیام خشونت دریافت نمائیم .