در حالیکه حزب محافظه کار انگلیس آخرین تمهیدات برگزارى گردهمایى سالانه این حزب را در دست اجرا دارد، توجه محافل سیاسى و رسانه اى به عملکرد «دیوید کامرون» رهبر جوان این حزب براى تضمین بازگشت محافظه کاران به قدرت متمرکز شده است.
به گزارش ایرنا حزب محافظه کار که بیشتر قرن بیستم را بر انگلیس حاکم بوده است، 9سال پیش، و پس از موفقیت حزب کارگر در جلب حمایت افکار عمومى پس از 18سال از صحنه قدرت کنار گذاشته شد و در سه دور انتخابات اخیر نیز موفقیتى براى کسب مجدد قدرت پیدا نکرده است.
این حزب در سالهاى دورى از قدرت با چالشهاى فراوانى روبرو بوده که دور بودن سیاستمداران آن از حقایق زندگى مردم، فراگیر نبودن سیاست ها و مسن بودن اعضاى آن، از جمله آنها بود، تا جایى که برخى لقب «حزب بازنشستگان» را براى توصیف آن بکار مىبردند.
با این وجود اعضاى ارشد حزب محافظه کار سال گذشته با انتخاب «دیوید کامرون» 38ساله به رهبرى این حزب تلاش کردند چهره اى جدید و پیشرو از حزب خود را در افکار عمومى انگلیس به تصویر بکشند و به نظر مى رسد که این سیاست تا اندازه اى در یک سال اخیر موفقیت آمیز بوده باشد. کامرون که از مشکلات و عدم محبوبیت حزبش در افکار عمومى مطلع بود، پس از رسیدن به رهبرى محافظه کاران با تصریح بر این مشکلات، لزوم حل آنها براى قدرت گرفتن دوباره حزب محافظه کار را به یکى از اولویت هاى کارى خود تبدیل کرد.
وى سال گذشته در اظهاراتى مشکلات حزبش را اینگونه توصیف کرد: مردم تا حدى به حزب محافظه کار بدگمان هستند که با تمامى سیاست هاى این حزب مخالف بوده و مواضع این حزب را باور ندارند.
«در صورتیکه محافظه کاران نتوانند مردم را نسبت به مقاصد مثبت سیاست هاى خود قانع کنند، مردم اهمیتى به این حزب نخواهند داد.» با توجه به روایت کامرون از وضعیت داخلى حزب محافظه کار و ریشه بدگمانى مردم به آن، رهبر حزب محافظه کار پس از انتخاب به این سمت تلاش کرده و توانسته است ارتباط جدیدى را با اقشار مختلف مردم و حتى جوانان که عموما در شمار حامیان حزب کارگر محسوب مى شوند، ایجاد کند.
کامرون پس از به دست گرفتن سکان کشتى به گل نشسته محافظه کاران، تلاش کرد وجهه حزب خود و سیاستهاى آن را که به صورت سنتى موجب بدگمانى مردم به آن مى شد را، تا حد زیادى ترمیم کند.
از جمله این تلاشها تغییر برداشت مردم از محافظه کاران به عنوان حزبى استبدادى، حامى شرکت هاى تجارى بزرگ و ارجح دانستن منافع شخصى و حزبى بود که کامرون در یکسال دوره رهبرى خود موفق شده تا حدى آنها را بهبود بخشد. کامرون در یکسال گذشته با درپیش گرفتن رفتارى که برخى آن را تقلیدى از رفتار «تونى بلر» نخست وزیر کنونى از حزب حاکم کارگر پیش از کسب اولین پیروزى وى توصیف مى کنند، تلاش کرد با سفر به قطب، و مطرح کردن شعارهایى در مورد اهمیت مبارزه با تغییرات مخرب جوى، و همچنین تاکید بر لزوم مسوولیت پذیرى شرکت هاى تجارى چهره مردمى و جدیدترى را از حزب محافظه کار به نمایش بگذارد.
وى همچنین با تکرار شعارهایى مانند لزوم اعتماد به مردم و محافظه کارى دلسوزانه موفق شد، حمایت تعداد بیشترى از شهروندان انگلیسى را بدست آورده و حتى در ماههاى اخیر از نظر شاخص محبوبیت از بلر رهبر حزب کارگر پیشى بگیرد.
با این وجود، شمارى از تحلیلگران با بررسى عملکرد یکساله کامرون، وى را فاقد برنامه اى مدون و جامع براى پیروزى در انتخابات دانسته و این مساله را بزرگترین نقطه ضعف وى براى گسترش محبوبیت محافظه کاران توصیف کردهاند.
به اعتقاد این تحلیلگران، نشان دادن چهره اى صمیمى و طرفدار محیط زیست از یک حزب براى پیروزى آن در انتخابات کافى نیست و مردم براى حمایت از آن حزب باید از جهت گیرى حزب و رهبرانش و همچنین برنامه هاى آنها پس از به قدرت رسیدن اطلاع داشته باشند، در صورتى که کامرون تا کنون تلاش موثرى در این زمینه انجام نداده است.
هفتهنامه «اکونومیست» چاپ لندن نوشت: کامرون باید بتواند هویتى جدید و مصمم از حزب محافظه کار را به نمایش گذاشته، این حزب را از باشگاه اختصاصى متعلق به پیرمردان سفید پوست در شرف مرگ، به نماینده کل جامعه انگلیس سوق داده و از اهرم سیاست خارجى براى تاثیرگذارى در مردم به عنوان سیاستمدارى معتبر استفاده کند.
گردهمایى سالانه حزب محافظه کار در چنین شرایطى و همزمانى آن با اعلام خبر کناره گیرى بلر از نخست وزیرى و رهبرى حزب کارگر در یک سال آینده، به همراه مطرح شدن احتمال انتخاب «گوردون براون» وزیر دارایى به نخست وزیرى و رهبرى حزب حاکم، موجب شده که از هفته ها پیش از همایش محافظه کاران، اظهارنظرهاى متفاوتى در رابطه با این مناسبت شنیده شود.با توجه به اینکه بلر نخست وزیرى پرتلاش و با قدرت روابط عمومى بالا توصیف شده، احتمال داده مى شود کناره گیرى وى از قدرت بر افزایش مقبولیت رهبر حزب محافظه کار نیز تاثیر داشته باشد.
براون نیز که از وى به عنوان جانشین احتمالى بلر یاد مى شود با وجود سختکوش بودن و موفقیت در حوزه اقتصادى از محبوبیت بلر برخوردار نیست و این مساله مى تواند به نقطه ضعفى براى حزب کارگر تبدیل شده و حمایت از کامرون را پس از کناره گیرى بلر بیشتر کند.
با این وجود نقطه ضعف رهبر محافظه کاران نیز در این میان تاکید بیش از حد وى بر داشتن ظاهر مردمى و محبوب و بى توجهى به در پیش گرفتن سیاستى محکم و نشان دادن چهره اى مصمم دانسته مى شود.
این ضعف کامرون یک روز پیش از آغاز همایش سالانه حزب کارگر در یک نظرسنجى در روزنامه «دیلى تلگراف» منعکس شد، برپایه نتایج این نظرسنجى، حمایت راى دهندگان انگلیسى از محافظه کاران به دلیل عدم اطمینان از سیاست هاى حزب آنان در چهار ماه گذشته کاهش قابل توجهى یافته است، به گونه اى که کامرون که در اوایل سال جارى از حمایت 46درصدى افکار عمومى برخوردار بود، اکنون تنها حمایت 35درصد از شهروندان انگلیسى را در اختیار دارد.
در عین حال 54 درصد شهروندان انگلیسى شرکت کرده در این نظرسنجى نیز آگاهى از سیاست هاى حزب محافظه کار را دشوار توصیف کرده اند. بنابر این، انتظار مى رود کامرون از همایش امسال حزبش براى گسترش اعتبار سیاسى و قدرت رهبرى خود در افکار عمومى و مشخص کردن مسیر آینده و سیاست هاى حزب محافظه کار در چند سال آینده با هدف تضمین پیروزى در انتخابات سراسرى آتى در سال، 2010و بازگشت محافظه کاران به قدرت استفاده کند.