به گزارش فارس به نقل از پایگاه خبری «راس بالت»، سیاست خارجی کشورهای حوزه دریای بالتیک تا حدی به واشنگتن و بروکسل وابسته است که استقلال آنها را زیر سوال می برد.
جمهوریهای بالتیک در واقع به ابزاری گذرا در راستای «بازدارندگی روسیه» تبدیل شدهاند و همه تلاششان آن است که در اقدامات ضد روسی از یکدیگر سبقت بگیرند و در راه رسیدن به این هدف حتی حاضرند سیاستی مغرضانه را بر ضد منافع خویش، ولی در جهت منافع آمریکا دنبال کنند.
گزارش اخیر شورای بین المللی اتحادیه اروپا، تحت عنوان «صف آرایی نیروها در روابط اتحادیه اروپا و روسیه» نیز موید این ارزیابی است. در این سند تمامی 27 کشور عضو اتحادیه اروپا از لحاظ استقلال در روابطشان با مسکو، به 5 گروه بندی تقسیم شده اند. بدین ترتیب در گروه «مصلحت گرایان بازدارنده»، در کنار نام انگلستان می توان نام دو کشور کوچک منطقه بالتیک، یعنی لتونی و استونی را هم مشاهده کرد. در عین حال لیتوانی هم به همراه لهستان جزو گروه پنجم، یعنی گروه «مبارزین دوره جنگ سرد» قرار دارند.
به نوشته این پایگاه خبری، عجیب نیست که کاترین تدبیل، سفیر آمریکا در ریگا، در پایان ماموریت خویش با ابراز رضایت اعلام نمود که طی سالهای ماموریتش در لتونی، همه انتظارات واشنگتن در روابط با این کشور برآورده شده و سهم ریگا در بعد متحدانه روابط دوجانبه بیش از حد انتظار بوده است.
در مجموع رهبران جمهوریهای حوزه دریای بالتیک آشکارا از علاقه مندی خود به هر چه سریعتر تصویب پیمان لیسبون سخن می گویند. به این دلیل که این پیمان تصمیم گیریها در خصوص مسائل امنیتی و سیاست خارجی را یکپارچه خواهد ساخت. این امر در پایتختهای کشورهای این منطقه به منزله آن است که تمامی هزینه های مربوط به روابط آنها با «همسایه شرقی شان» بر عهده بروکسل خواهد افتاد.