روزنامه الخلیج امارات متحده عربی با درج مقاله ای به قلم عبدالله السویجی با عنوان صلح دوحه و پس از ان به بررسی توافقنامه امضا شده لبنانی ها در نشست اخیر دوحه پرداخته و معتقد است که این توافقنامه قادر به حل مشکلات منطقه نیست بلکه مانند مسکنی است که مشکلات را به تاخیر می اندازد به گزارش سایت اینترنتی روزنامه الخلیج امارات در این مقاله امده است حملات تبلیغاتی دوساله موافقان و مخالفان دولت در لبنان درنهایت به برخورد مسلحانه ای انجامید که نزدیک بود این کشور و منطقه را نه گرفتار جنگ داخلی بلکه وارد رویارویی و منازعه سیاسی طولانی مدتی کند اما سوال مهم در این زمینه این است که چگونه به این سرعت بین دوستان و دشمنان در لبنان اشتی ایجاد شد و دوام ان چه مدت است و ایا عواملی منطقه ای در کشاندن رهبران لبنان به اتخاذ موضع اشتی تاثیر داشتند.
نویسنده می افزاید به هر حال واقعیت های سیاسی لبنان با انتخاب شدن رییس جمهوری ان یا برچیده شدن تحصنها در مرکز بیروت تغییر نخواهد کرد زیرا لبنان همچنان عمیقا کشوری طایفه ای است و این کشور همچنان برگه فشاری از سوی سوریه و ایران و رژیم صهیونیستی و امریکا و دیگر طرف هاست و هرگونه بحران داخلی در ان با مشکلات خارجی مرتبط خواهد بود همزمانی نشست لبنانی دوحه با اغاز مذاکرات سوریه و اسراییل و نیز همزمانی دستیابی لبنانی ها به توافق با ظهور نشانه هایی درباره نزدیک شدن سوریه و تل اویو به توافقی بر سر خروج اسراییل از جولان اتفاقی نبوده است ایا لبنان برگه فشاری در دست سوریه علیه اسراییل بوده و ایا حزب الله همچنان برگه فشار ایران علیه امریکا باقی خواهد ماند ایا روزی می رسد که تهران نیز از حمایت خود از حزب الله دست بکشد به هر حال این سوالات به همان اندازه ای که برای برخی ها خوشایند است اما سوالات ترسناکی هستند زیرا در دنیای سیاست ائتلافات ابدی و و دشمنی ابدی بین کشورها وجود ندارد حتی اسراییل نیز با وجود عدم احقاق حقوق فلسطینی ها کسی را در منطقه برای دوستی پیدا کرده است ایا ملت فلسطین برای بیستمین بار قربانی تفاهمات بین کشورهای منطقه و اسراییل خواهد شد برای مثال اگر بین سوریه و اسراییل توافقنامه صلح امضا شود سرنوشت مخالفان فلسطینی در دمشق و مسئولانی که در حاشیه مخالفت با تشکیلات خودگردان فلسطین عمل می کنند چه خواهد شد.
همچنین ایا خروج اسراییل از مزارع شبعا اقدامی خواهد بود که توجیهات ادامه وجود سلاح حزب الله لبنان را باطل کند شکل روابط اینده حزب الله وسوریه و روابط دولت لبنان با حزب الله پس از خروج اسراییل از شبعا چگونه خواهد بود ایا حزب الله با ارتش لبنان تقابل و برخورد خواهد کرد ایا حزب الله در جنوب دولت ایجاد خواهد کرد و در مقابل نیز ایا توافقنامه احتمالی بین ایران و امریکا بر حماس و حزب الله و مخالفان در لبنان تاثیر و انعکاس خواهد یافت و ایا منطقه به سوی انفجار یا صلح پیش می رود هر چند که منطق می گوید هزینه هرگونه توافق بین سوریه و اسراییل و بین ایران و امریکا را باید حماس و حزب الله و همه طرف های لبنانی بپردازند اما باید گفت که پاسخ های قاطعی برای سوالات فوق وجود ندارد مگر اینکه توافقی بر سر سلاح مقاومت در یک چارچوب راهبردی دفاعی در لبنان حاصل شود که مقاومت بخشی از منظومه و نظام یکپارچه دفاعی با ارتش لبنان شود به هر حال حتی اگر صلح برقرار شود منطقه برافروخته شده است زیرا رژیم اسراییل در برابر عرب ها و فلسطینی ها به منظور تشکیل کشور فلسطین با حاکمیت و نیز خروج کامل از جولان انعطاف نشان نخواهد داد و چه بسا سرنوشت جولان نیز مانند سرنوشت صحرای سینا شود به منطقه ای خلع سلاح شده و مخصوص گردشگری تبدیل شود. در حال حاضر نیز روند خریدن زمین های نزدیک به جولان اغاز شده است و امید این خریداران ان است که منازعه برسر این منطقه حل شود.
اتحادیه عرب درحالی توانست توافقنامه صلح دوحه را بین لبنانی ها ایجاد کند که پیش از ان توافقنامه مکه بین جنبشهای حماس و فتح فلسطین شکست خورده بود ایا اتحادیه عرب موفق خواهد شد که صلح دیگری بین حماس و تشکیلات خودگردان فلسطین ایجاد کند و ایا موفقیت در این زمینه به معنای عقب نشینی حماس از برنامه ها و اصول خود خواهد بود این درحالیست که حماس امادگی اتش بس بیست ساله را دارد سوالات دیگری که در این زمینه مطرح هستند این است که ایا توافق طرف های لبنانی یا طرف های فلسطینی به نفع اسراییل است و ایا این رژیم امادگی یک فرایند واقعی صلح را دارد و با بازگشت اوارگان فلسطینی به وطن خود که از سال 1948 از ان کوچانده شده اند موافقت خواهد کرد ایا اسراییل از سرزمین هایی که در سال 1967 اشغال کرده عقب نشینی خواهد کرد و ایا امادگی زندگی و بقا در سرزمین کوچکی فلسطین اشغالی و صرف نظر کردن از ارزوها بزرگ خود اسراییل بزرگ از نیل تا فرات را دارد تصور نمی کنم که رژیم صهیونیستی امادگی صلح با فلسطینی ها را داشته باشد این رژیم در ارزوی صلح با اعراب است و این مسئله اولویت این رژیم است جرج بوش رییس جمهوری امریکا نیز در جریان کنفرانس اقتصادی اخیر در شرم الشیخ اعراب را به همکاری با رژیم اسراییل تشویق کرد رییس جمهوری امریکا از اعراب خواست که منابع درامد خود را تنوع ببخشند و فقط به نفت وابسته نباشند وی از انها خواست که با جدیت با جمهوری اسلامی ایران دشمنی کنند و این مسئله برای از بین بردن هرگونه فرایند صلح در منطقه کافی است به هر حال صلح دوحه ممکن است تا مدتی مسئله لبنان را ارام کند اما هرگز منطقه جهان عرب را ارام نخواهد کرد و مانعی در برابر هرگونه پیامدهای احتمالی که در حال حاضر برای ان برنامه ریزی می شود نخواهد بود البته روزهای اینده نیز ابستن حوادث بسیاری است.