تاریخ انتشار : ۱۷ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۰۷:۵۷  ، 
شناسه خبر : ۸۶۷۰۲

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
حوادث چند روز اخیر عراق نشان می دهند گمانه زنی های آن دسته از تحلیل گران که معتقدند آمریکا با توسل به ترفندهای مختلف درصدد محکم تر کردن جای پای خود در این کشور است و قصد ماندن دارد نه رفتن مقرون به صحت است .
علاوه بر انفجارهای روز دوشنبه بغداد که بیش از 150 کشته و زخمی برجای گذاشت و نشان دهنده نوعی تلاش برای وانمود ساختن این نکته است که حضور نظامیان اشغالگر آمریکائی در عراق برای حفظ امنیت این کشور ضروری است رویدادهای دیگری نیز در روزهای گذشته این نقطه نظر را تایید می کنند که آمریکا حاکم علی الاطلاق در عراق است و همه چیز در جهت تحکیم هرچه بیشتر همین حاکمیت و تضعیف دولت قانونی عراق در جریان هستند. البته افراد خوشبین نیز تحلیل های خود را دارند هرچند شواهد و قرائن روندی برخلاف تصورات آنها در این جریان را نشان می دهند.
اعتراف نخست وزیر عراق آقای نوری المالکی به نفوذ بعثی ها در شوراهای بیداری این کشور یکی از مولفه های مهمی است که شرایط آینده عراق را رقم می زند. علاوه بر این مسئولان بلندپایه مجلس اعلای اسلامی و بسیاری از دولتمردان عراقی از اینکه بعثی ها در نهادها و ارگانهای دولتی و حتی نظامی این کشور نفوذ کرده اند ابراز نگرانی می کنند. این موضوع ماده اختلاف قابل ملاحظه ای میان دولت مالکی و آن دسته از دولتمردان و رهبران عراقی که بقایای حزب بعث را برای آینده عراق خطرناک میدانند می باشد و در روابط آنان به معضلی تبدیل شده است که گاه کار را به درگیری های لفظی می کشاند. مالکی بعثی های نفوذ کرده در دستگاه های حکومتی را افراد رده پائین و بی خطر می داند درحالیکه دیگران چنین عقیده ای ندارند.
نکته مهم در این ماجرا اینست که سرنخ اصلی حضور بعثی ها در نهادها و ارگان ها بویژه در ارتش دردست آمریکاست و درست همین واقعیت است که خطرآفرین است . شوراهای بیداری نیز با طرح و بودجه آمریکا تاسیس شده اند و از ابتدا بنای آمریکا بر این بود که عناصر مورد نظر خود را در قالب این شوراها بسیج نماید و با تعلیماتی که به آنها میدهد آنها را برای روزی که نیاز دارد بکار بگیرد. بدیهی است زمان نیاز آمریکا هنگامی است که از ناحیه دولتمردان در مقابل خواسته های خود مقاومتی احساس کند و برای وادارکردن آنان به عقب نشینی وارد کردن عناصر این شوراها برای تغییر معادلات ضروری باشد.
انتشار خبر عدم توانائی دولت عراق در اجرای احکام صادره درباره 12 تن از سران منافقین که مرتکب قتل و خونریزی و سایر جرم ها شده اند نیز گوشه دیگری از همین ماجراست . از چندی قبل که این حکم ها صادر شده اند افراد محکوم خود را در پایگاه اشرف مخفی کرده اند و مسئولان عراقی بدون اجازه آمریکا حق ورود به این پایگاه را ندارند! اشغالگران آمریکائی پایگاه اشرف را زیر نظر خود دارند و به مسئولان عراقی اجازه ورود به آن و نظارت بر آنرا نمی دهند. حتی عراقی ها حق ندارند از آنچه در این پایگاه می گذرد اطلاع داشته باشند و مهمتر آنکه حتی حق ندارند افراد مجرمی را که علیه کشورشان عراق مرتکب جرم گردیده و در دادگاه ها محکوم شده اند مجازات نمایند.
تصمیم گیری درباره سایر منافقین نیز از عهده مسئولان عراقی خارج است . آنها با اینکه مایل نیستند اعضای گروهک منافقین در عراق باشند حق ندارند آنها را اخراج کنند. به همین دلیل اخیرا موفق الربیعی مسئول امنیت ملی عراق گفته است منافقین حاضر در عراق می توانند میان خارج شدن از عراق و ساکن شدن در بخش هائی از خاک عراق که دور از مرز ایران باشد یکی را انتخاب نمایند.
علت این سخن اینست که آمریکا به عراق اجازه تصمیم گیری درباره اعضای گروهک تروریستی منافقین را نمی دهد. اینها همه نشان می دهند که آمریکا قصد دارد از منافقین نیز همانند بعثی ها در موقع مقتضی به نفع اهداف خود بهره برداری کند و این نقص حاکمیت ملی عراق است .
دولتمردان عراقی باید این مشکل را چاره کنند و سیاست هائی را دنبال نمایند که دست آمریکا را از هر نظر از کشورشان کوتاه کنند.