«فرهنگ وحشت» در سیاست خارجی آمریکا (بخش دوم)

دستکاری مدارک

روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز نیز در مقاله‌ای نوشته که مردم آمریکا باید بدانند آیا جرج بوش پیش از صحبت و عمل کردن به خواسته‌هایش در مورد عراق و ایران، از قبل می‌دانسته اطلاعاتی که به او داده شده، غلط است. نیویورک تایمز تصریح کرد که «هر چیز دیگری در این مورد، غیر قابل قبول است».

این روزنامه نوشت؛ مردم آمریکا وقتی که گزارش جدید تخمین اطلاعات ملی منتشر شد، حیرت‌زده شدند، چرا که براساس این گزارش؛ ایران از سال 2003 برنامه‌ای با عنوان تسلیحات هسته‌ای نداشته است. از آن زمان سؤالاتی در مورد آگاهی بوش از این حقایق آن هم در زمانی که صحبت از جنگ جهانی سوم می‌کرد، ایجاد شده است.

به نوشته این روزنامه، بوش آن زمان گفته بود که اگر ایران مسلح به تسلیحات هسته‌ای شود، جنگ جهانی سوم رخ خواهد داد و این مسئله یادآور زمانی است که بوش مردم را برای جنگ با عراق گمراه کرد و بعد معلوم شد که عراق برنامه تسلیحاتی ندارد.

نیویورک تایمز نوشت؛ کمیته اطلاعاتی سنا قرار بود که سال‌ها قبل تحقیقات درباره این‌که بوش یا سایر مقامات دولت او چه مطالبی را در این مورد قبل از حمله به عراق می‌دانستند، آغاز کند.

این روزنامه افزود؛ «پت رابرتز» رئیس سابق این کمیته دو سال قبل گفت که این گزارش هرگز به پایان نمی‌رسد و در حال حاضر این گزارش در دست «جی راکفلر» جانشین دمکرات او است که قریب به یک سال است رئیس این کمیته شده، اما هنوز هم گزارشی در کار نیست.

معنای آن این است که هنوز هم مردم آمریکا نمی‌دانند آیا بوش آگاهانه اطلاعات درباره عراق را دستکاری کرد یا این‌که به او اطلاعات نادرست دادند.

این روزنامه در همین مقاله به بحث بازجویی و شکنجه در دولت بوش پرداخت و نوشت؛ افشاگری جدید درباره سازمان سیا مبنی بر از بین بردن نوارهای بازجویی دو تن از اعضای القاعده، یادآور اشتباه فاحشی است که کنگره با قانون کمیسیون‌های نظامی در سال 2006 میلادی تصویب کرد.

نیویورک تایمز افزود؛ این قانون علاوه بر ایجاد دادگاههای پوشالی برای محاکمه زندانیان گوانتانامو، به بوش اجازه داد تا قوانین کنوانسیون ژنو را زیر پا بگذارد.

به نوشته این روزنامه؛ واضح است که این نوارها برای حفظ بازجویان و رؤسای آنها نابود شده تا به این ترتیب، اقدامات غیر قانونی آنها مانند شیوه شکنجه معروف به «تخته آب» مخفی بماند.

 این روزنامه نوشته است؛ کنگره باید از بین بردن این نوارها را نیز بررسی کند و مقاماتی مانند «جان ریزو» وکیل ارشد سازمان سیا و «خوزه رودریگز» رئیس سابق فعالیت‌های سری را که دستور نابودی این نوارها را در سال 2005 داده، احضار کند.

دمکرات‌ها می‌دانستند

در هفته‌های گذشته، مجالس سنا و نمایندگان آمریکا، دو نشست را پشت درهای بسته با رئیس سازمان جاسوسی این کشور برگزار کردند تا از او درباره دلایل انهدام نوارهای شکنجه زندانیان گوانتانامو و ابوغریب، اطلاعاتی کسب کنند، اما این دو نشست بدون اینکه نتیجه آنها اعلام شود، پایان یافت.

همزمان، روزنامه آمریکایی واشنگتن‌پست نوشت که دمکرات‌ها هم از شیوه‌های مرگبار شکنجه در دولت بوش مطلع بودند.

بحث شکنجه در آمریکا آن هم از نوع مرگبار معروف به «تخته آب» به خاطر استنادات فراوان، تقریبا برای همگان آشکار است و درگیری کنونی بر سر انهدام نوارهای شکنجه در سیا، بیش از آنکه بر سر موضوع شکنجه باشد، یک نوع درگیری انتخاباتی میان دو جناح دمکرات و جمهوریخواه است.

سران دمکرات دو مجلس آمریکا می‌خواهند بدانند چه کسانی از ماجرای از بین بردن نوارهای بازجویی سازمان سیا خبر داشته‌اند.

اما روزنامه واشنگتن‌پست در مقاله خود نوشت که رهبران کنونی حزب دمکرات در دو مجلس در جریان این نوع شکنجه‌ها بویژه نوع غیرانسانی آن معروف به «تخته آب» قرار گرفته بودند.

در این نوع شکنجه، متهم در شرایطی قرار داده می‌شود که احساس می‌کند تا غرق شدن و مرگ تنها چند ثانیه فاصله دارد.

گزارش‌ها حکایت از آن دارد که شکنجه‌گران در این شیوه، با ابزارهای مختلف آب را با شتاب وارد ریه‌های متهم می‌کنند، این شیوه شکنجه اولین‌بار توسط اشغالگران فرانسوی در الجزایر اجرا شد تا انقلابیون از مبارزه برای استقلال الجزایر دست بردارند.

هنوز مشخص نیست چند تن از متهمان در زندان‌های مخفی آمریکا توسط این شیوه شکنجه جان باخته‌اند. هر از گاهی به مناسبت‌های مختلف، دولت آمریکا اعلام می‌کند که شماری از زندانیان ثبت شده در گوانتانامو جان می‌بازند.

گفته می‌شود در شیوه شکنجه تخته آب، بسیاری اوقات متهمان توسط دستگاه‌های ویژه پزشکی از مرگ حتمی نجات می‌یابند.

 دهها زندانی تاکنون به‌طور رسمی آن‌گونه که رسانه‌های آمریکایی اعلام کرده‌اند، برای جلوگیری از شکنجه شدن بیشتر، خودکشی کرده‌اند.

واشنگتن‌پست نوشت؛ چهار تن از اعضای کمیته جاسوسی از جمله «نانسی پلوسی» که در حال حاضر رئیس مجلس نمایندگان است، در سپتامبر 2002 از امکانات بازجویی سیا در خارج از کشور بازدید کردند، که طی آن با مشخصات برخی تکنیک‌های سخت بازجویی، از جمله کار ننگین آنان یعنی آنچه ما اکنون به‌عنوان استفاده از تخته آب می‌شناسیم، آشنا شدند.

«پورتر گاس» که به همراه پلوسی به‌عنوان رئیس کمیته جاسوسی کاخ سفید در جلسه توجیهی سال 2002 شرکت داشت و بین سال‌های 2004 تا 2006 با سمت رئیس سیا مشغول به کار بود، به واشنگتن‌پست گفت؛ برای ما کاملاً محرز شد که سیا مشغول انجام چه کارهایی است و عکس‌العمل آنان نه‌تنها موافقت، بلکه تشویق بود.

این روزنامه به منابعی اشاره کرد که اظهار داشتند پیش از آنکه در سال 2005 استفاده از «تخته آب» برای عموم آشکار شود، مقامات سیا به کمیته جاسوسی، حدوداً 30 جلسه توجیهی راجع‌به تکنیک‌های بازجویی ارائه کرده بودند.

به نوشته این روزنامه؛ ناگفته نماند هنگامی که «جین هارمن» در سال 2003 به‌عنوان دمکرات ارشد مجلس، جانشین پلوسی شد، در نامه‌ای محرمانه به شیوه برنامه بازجویی آنها اعتراض کرد.

«جان کریاکو» مامور بازنشسته سازمان سیا به رسانه‌های آمریکایی گفته است که واشنگتن از شیوه تخت یا تخته آب استفاده کرده است.

این مامور سابق سیا به «سی.ان.ان» گفت: هیچ شکی ندارم اطلاعاتی که با این روش از «ابوزبیده» به‌دست آوردیم، منجر به توقف حملاتی تروریستی و نجات جان مردم شد!

کریاکو، گفت: من در برابر این نوع شکنجه فقط پنج ثانیه مقاومت کردم، اما ابوزبیده بیش از 30 ثانیه مقاومت کرد تا در نهایت تسلیم بازجویان شد.

طرح ممنوعیت

در همین رابطه، مجلس نمایندگان آمریکا طرحی اطلاعاتی تصویب کرد که براساس آن استفاده از روش‌های خشن بازجویی همچون فرو بردن سر زیر آب، اعدام‌های ساختگی و دیگر روشهای خشن بازجویی توسط سازمان جاسوسی این کشور (سیا) ممنوع شد.

به گزارش آسوشیتدپرس از واشنگتن؛ 222 نماینده مجلس نمایندگان آمریکا به این طرح رأی مثبت و 199 نماینده نیز رأی منفی دادند. بدین‌ترتیب این طرح برای تصویب به مجلس سنای آمریکا رفت. در صورت تصویب این طرح در مجلس سنای آمریکا، برای تأیید نهایی باید به امضای جرج بوش برسد. این در حالیست که کاخ سفید تهدید کرده است که این طرح را وتو خواهد کرد.

هدف از طرح مورد مصالحه میان مجلس نمایندگان و سنای آمریکا، قانونمند کردن عملیات اطلاعاتی این کشور در سال 2008 میلادی است.

براساس این طرح تا زمانی که کمیته‌های اطلاعاتی سنا و مجلس نمایندگان اطلاعات بیشتری در خصوص تهاجم هوایی 6 سپتامبر رژیم صهیونیستی به تأسیساتی در سوریه، که ادعا می‌شد مرکز هسته‌ای است، دریافت نکنند، هزینه کردن 70 درصد بودجه اطلاعاتی این کشور، مسدود خواهد بود. به‌رغم اینکه مبلغ بودجه اطلاعاتی سال 2008 آمریکا محرمانه است، ولی میزان آن بیشتر از 43 میلیارد دلار تصویب شده برای سال 2007 است.

بیشتر این بودجه اطلاعاتی نیز محرمانه است، ولی برخی بخشهای آن علنی شده است.

براساس بندی از این بودجه اطلاعاتی، سیا باید در خصوص پایبندی یا عدم‌پایبندی کارمندان این سازمان به قوانین حمایت از بازداشت‌شدگان در برابر برخوردهای بی‌رحمانه غیرانسانی و تحقیرآمیز، به کمیته‌های اطلاعاتی کنگره گزارش بدهد.

براساس بندی دیگر از بودجه اطلاعاتی آمریکا، سیا باید در خصوص استفاده از پیمانکاران خصوصی در کارهای اطلاعاتی گزارش بدهد.          ادامه دارد...