اسرائیل در ایران (بخش دوم)

سفرها و ملاقات‌ها
اگرچه دولت صهیونیستی از سوی رژیم شاهنشاهی ایران در ظاهر به صورت دوفاکتو مورد شناسایی قرار گرفته بود اما سطح روابط و همکاری ها بین آن دو بسیار فراتر بود. به گونه ای که اسرائیل دوست هم پیمان و متحد بسیار نزدیک دولت شاهنشاهی به حساب می آمد. بر همین اساس مقامات بلند پایه رژیم صهیونیستی به طور مکرر به ایران آمدورفت داشتند و با سران و مقامات رده بالای کشور ملاقات می کردند.این ملاقات ها بعضا با بازتاب های سیاسی فراوان همراه بود و موجب عکس العمل بعضی کشورهای اسلامی منطقه نیز می شد . برای مثال سفر لوی اشکول نخست وزیر اسرائیل به ایران و ملاقات او با هویدا نخست وزیر وقت در تیرماه سال 1345 یک نمونه از این وقایع است . گفتنی است که علی رغم تاکید مقامات دولت شاهنشاهی مبنی بر پنهان نگه داشتن این سطح از روابط محافل صهیونیستی بدون توجه به مصالح دولت شاهنشاهی مطابق مطامع و منافع خود اقدام می کردند. نامه صادق صدریه نماینده رژیم پهلوی در فلسطین اشغالی خطاب به وزارت امور خارجه ایران در تاریخ 1345 3 29 در این باره چنین حکایت می کند : جمعه گذشته 27 خرداد که با مدیرکل وزارت امور خارجه مذاکره داشتم اظهار می داشت که شاید در همین وقت نخست وزیران دو کشور در تهران مشغول مذاکره باشند. مشارالیه اضافه کرد که برای ملاقات و مذاکره آقای اشکول با جناب آقای هویدا نخست وزیر ایران در تهران تماس گرفته شده و جناب آقای هویدا بدین شرط موافقت فرموده اند که در جراید ذکری از آن نشود. لیکن با کمال تاسف روزنامه معاریو دیروز خبری در این مورد انتشار داده که نمی دانیم از چه منبعی کسب نموده است . به هر حال فورا به وسیله تلگراف به تهران اطلاع داده ایم که قبلا به استحضار مقامات دولت شاهنشاهی برسد و جنبه خلف وعده از طرف اسرائیل به خود نگیرد ولی امیدوارم که این امر موجب لغو قرار ملاقات نشود. درباره بازتاب سیاسی این ملاقات نیز وزیر امور خارجه وقت ایران طی نامه ای سری به هویدا نخست وزیر وقت چنین نوشت : بنابر گزارش های تلگرافی واصل از سفارت شاهنشاهی در بیروت روزنامه الانوار نقل از مجله نیوزویک آمریکا نوشته است که لوی اشکول نخست وزیر اسرائیل هنگام مراجعت از آفریقا به تل آویو دو ساعت در فرودگاه تهران توقف و پیرامون اوضاع سیاسی خاورمیانه و چگونگی همکاری در مبارزه با مصر و شخص عبدالناصر با جناب آقای هویدا نخست وزیر ایران مذاکره نمود و ملاقات مزبور کاملا سری انجام گرفت . روزنامه الشعب هم پیرامون خبر منتشره در ملاقات مزبور نوشته است . علی رغم خودداری رژیم پهلوی از افشای سفر سران و مقامات اسرائیلی به ایران و ملاقات آنها با شخصیت های بلندپایه دولت شاهنشاهی مع ذلک صهیونیست ها در این خصوص بیشتر به مصالح و منافع خود می اندیشیدند و کمتر مصلحت سیاسی رژیم پهلوی را در داخل و خارج مورد توجه قرار می دادند. لذا برخی سفرها و ملاقات ها از سوی رسانه های اسرائیلی افشا و آشکار می شد و از این بابت مقامات حکومت شاهنشاهی دچار دردسرهای سیاسی و تبلیغاتی در داخل و خارج کشور به خصوص جهان اسلام و عرب می شدند.
افشای سفر مقامات بلند پایه اسرائیلی و ملاقات آنها با سران و سردمداران حکومت شاهنشاهی ایران به همان اندازه که برای رژیم پهلوی دردسرساز بود برای اسرائیل منفعت سیاسی در پی داشت .
ازجمله این سفرها و ملاقات ها حضور موشه دایان وزیر وقت کشاورزی و رئیس اسبق استاد ارتش اسرائیل در سال 1341 و 1343 در تهران سفر سپیر باهین وزیر دارایی اسرائیل به همراه یک هیات بازرگانی برای قراردادهای نفتی در سال 1336 به تهران و سفر مهندس شریف امامی رئیس وقت مجلس سنا به اسرائیل در تیرماه 1343 بود . گفته می شد که شریف امامی در این سفر مبلغ چهار میلیون تومان از اسرائیل به عنوان رشوه دریافت کرده بود تا برای شناسایی کامل و رسمی اسرائیل از سوی دولت شاهنشاهی اقدام کند.
مسافرت سرلشگر بالاسکوف رئیس ستاد ارتش اسرائیل به تهران در دی ماه 1341 سفر ژنرال مه یر امیت رئیس سازمان امنیت اسرائیل به ایران در سال 1343 مسافرت ژراد اسرائیل معاون دبیر کل اتحادیه جهانی اسرائیلی به تهران در سال 1345 ورود یک هیات اسرائیلی به سرپرستی اشکول وزیر وقت دارایی و هیکل معاون او به تهران در اسفندماه سال 1338 سفر مک لیف یکی از مسولان کارخانه لوازم یدکی هواپیما و هلی کوپتر از تل آویو به تهران در سال 1353 برای عقد قرارداد با مقامات ارتش شاهنشاهی و سفر آرون ویز رئیس کل شرکت تهال نمونه های دیگری از روابط بسیار نزدیک دو رژیم پهلوی و اسرائیل بود.
نمونه های دیگر در این باره سفر جان روچیلد یهودی بانک دار معروف انگلیسی به همراه دستیارش به تهران در دی ماه 1353 برای افتتاح شعبه بانک خود در ایران ورود موشه بتان و آوروبن دورو از مقامات شرکت نفت اسرائیل به تهران در فروردین سال 1353 برای عقد قرارداد نفتی و همچنین سفر ژوزف نحمیاس نماینده نفت اسرائیل در خرداد سال 1353 به تهران بود .
گفتنی است سفر مقامات نفتی اسرائیل به تهران به طور مکرر انجام می گرفت . به طوری که بن دورو نماینده نفتی اسرائیل در تیر و سپس مرداد سال 1353 چند بار به ایران مسافرت کرد .
سفر ایگال آلون معاون نخست وزیر اسرائیل به ایران در سال 1354 سفر ارتشبد نعمت اله نصیری رئیس ساواک به تل آویو در آبان سال 1354 و ملاقات با اسحاق رابین نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی و نیز تقاضای نخست وزیر اسرائیل (اسحاق رابین ) در تیرماه سال 1355 برای حضور در ایران و ملاقات با محمدرضا پهلوی و نیز اعلام موافقت شاه با این سفر و ملاقات و حتی تعیین مکان و زمان آن در روز جمعه 25 تیر 1355 در شهرستان رامسر و همچنین تقاضای مناخیم بگین نخست وزیر وقت اسرائیل در مهر ماه 1357 برای سفر غیررسمی و پنهان به تهران و ملاقات با شاه از دیگر نمونه های رفت وآمد سران دو رژیم به تهران و تل آویو بود. گفتنی است که در مورد اخیر به دلیل شرایط و فضای کاملا انقلابی حاکم بر ایران محمدرضا شاه حضور مناخیم بگین را به مصلحت دستگاه شاهنشاهی ندید و آن را به آینده موکول کرد و این پاسخ در دیماه 1357 به دیوید کیمچه معاون سرویس اطلاعاتی اسرائیل که به ایران سفر کرده بود ابلاغ شد. ذکر این نکته خالی از فایده نیست که بسیاری از ملاقات های سران عالی رتبه دو رژیم در خارج از تهران و عمدتا در شهرستان رامسر برگزار می شد تا به این طریق از افشای برخی اسرار که به نفع و مصلحت دستگاه شاهنشاهی در داخل و خارج ایران نبود جلوگیری شود . برای مثال در تیرماه سال 1355 که رئیس سرویس اطلاعاتی اسرائیل به ایران سفر کرده بود ملاقات او و مقامات بلندپایه اسرائیلی با نخست وزیر رئیس ساواک دستیار نخست وزیر و برخی مقامات دیگر ایرانی در شهرستان رامسر برگزار شد. همچنین ژنرال طوفانیان معاون وقت وزارت جنگ شاهنشاهی در سال 1977 م 1355 ش به تل آویو مسافرت و با ژنرال موشه دایان وزیر امور خارجه اسرائیل و عزر وایزمن وزیر دفاع آن رژیم ملاقات و گفت وگو کرد.
در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357 ش 1978 م دریابان بارکایی فرمانده نیروی دریایی رژیم صهیونیستی به تهران آمد و با طوفانیان معاون وزارت جنگ ایران شاهنشاهی ملاقات کرد.
موارد مزبور تنها نمونه هایی از سفر مقامات بلندپایه ایرانی به اسرائیل و مسافرت دولتمردان و سران رژیم صهیونیستی به ایران شاهنشاهی بود.
روابط اقتصادی
از جنبه های مهم روابط ایران شاهنشاهی و رژیم صهیونیستی حوزه اقتصادی در شکلی گسترده بود. ایران شاهنشاهی بازار بنجل های اسرائیلی بود. از سوی دیگر اسرائیل برای فروش تجهیزات نظامی خود به انحا مختلف سعی داشت بازار خرید ایران را تسخیر کند. تصویب نامه مورخ 1347 8 12 هیات وزیران درباره دریافت ده ها میلیون دلار اعتبار از اسرائیل با ادعای تقویت نیروی دفاعی کشور یک نمونه از آن است . در این سند با طبقه بندی « به کلی سری » چنین آمده است : هیات وزیران در جلسه مورخ 1347 8 12 به استناد قانون راجع به تحصیل بیست میلیارد دلار اعتبار جهت تقویت نیروی دفاعی کشور مصوب 12 آذرماه 1346 به وزارت جنگ اجازه دادند 75 میلیون دلار اعتبار با بهره 3 45 درصد برای خرید اقلام دفاعی تحصیل نماید و به تیمسار سپهبد صنیعی وزیر جنگ اجازه داده می شود که با توجه به سری بودن موضوع قرارداد آن را امضا و مبادله و یا اینکه به مسئولیت خود اختیار امضا و مبادله آن را به دیگری تفویض نماید. ضمنا به بانک مرکزی ایران اجازه داده می شود پرداخت تعهدات وزارت جنگ در اجرای این قرارداد تضمین و وزارت دارایی نیز متقابلا پرداخت های بانک مرکزی ایران را از این بابت از محل اعتبارات وزارت جنگ تعهد نماید و مجوز قانونی این قرارداد پس از رفع محظور سری بودن از مجلسین تحصیل خواهد شد. مقامات بلندپایه رژیم پهلوی حتی الامکان سعی در پنهان نگه داشتن روابط خود با اسرائیل داشتند. آنها به شدت از افشای همکاری های دولت شاهنشاهی با رژیم صهیونیستی در جهان اسلام و حتی داخل ایران پرهیز می کردند.
در نامه « به کلی سری » مورخ 1355 1 29 به شماره 600 ـ6 ـ 9 م نخست وزیری در این خصوص چنین آمده است : جناب آقای دکتر شیخ الاسلام زاده وزیر تندرستی و رفاه اجتماعی .
جناب آقای فرخ نجم آبادی وزیر صنایع و معادن جناب آقای منصور روحانی وزیر کشاورزی و منابع طبیعی .
در امتثال اوامر ملوکانه در خصوص تشکیل کمیته های مختلط همکاری اقتصادی بین کارشناسان ایران و اسرائیل در زمینه های کشاورزی فنی و بهداشتی جناب آقای « هویدا » نخست وزیر فرمودند از جناب عالی خواهش کنم آقای لوبرانی نماینده اسرائیل در تهران را احضار و درباره تاریخ تشکیل ترکیب و موضوع مذاکرات کمیته (بهداشتی فنی و کشاورزی ) با نامبرده مذاکره فرمایید. توجه آن جناب را به این نکته جلب می کنم که جناب آقای نخست وزیر تاکید فرمودند این مذاکرات باید به طور محرمانه صورت گرفته و در سطح مدیرکل انجام پذیرد و برای جلوگیری از بهره برداری تبلیغاتی جلسات فوق در تهران تشکیل شود. مراتب بدین وسیله به استحضار آن جناب می رسد.
پرویز راجی مشاور مخصوص نخست وزیر به منظور اجرای پروتکل های همکاری های بهداشتی کشاورزی و فنی دولت شاهنشاهی ایران و رژیم صهیونیستی کارشناسان و متخصصان اسرائیلی گروه گروه به ایران اعزام و از مراکز و مناطق مورد نظر بازدید و بررسی بعمل می آورند.
بر اساس نامه محرمانه مورخ 1355 4 23 منصور روحانی وزیر کشاورزی به هویدا نخست وزیر « هیاتی به ریاست مدیرکل وزارت کشاورزی اسرائیل و سه کارشناس از تاریخ 1355 3 27 لغایت 1355 4 4 از طرح ها و فعالیت های کشاورزی این وزارت در خوزستان و جیرفت بازدید و ضمن انجام مذاکرات با مجریان طرح های مذکور و این وزارت امکانات همکاری بین وزارت کشاورزی و منابع طبیعی با وزارت کشاورزی و سازمان ها و دستگاه های بخش عمومی و خصوصی اسرائیل را بررسی نمودند. »
زمینه های همکاری که از طرف هیات اسرائیلی با کارشناسان وزارت کشاورزی دولت شاهنشاهی ایران مورد توجه قرار گرفت به برای طرح های کشاورزی در ایران . ) Kibuts (شرح ذیل بود : 1 ـاجرای برنامه هایی نظیر کیبوتص 2
2 ـ اعزام یک گروه کارشناسی برای مطالعه کشت و صنعت جیرفت و پیشنهاد همکاری در قالب 8 الی 10 کیبوتص در محدوده کشت و صنعت مذکور و تهیه طرح و پیشنهادات مذکور.
2 ـ اعزام دو مدیر مزرعه و دو کارشناس برای طرح کشت و صنعت جیرفت و یکی از طرح های مختلف خصوصی دولتی خوزستان .
4 ـ بررسی امکانات اجرای طرح های پرورش طیور و ورود گاو شیری از اسرائیل برنامه تحقیقاتی در خصوص دامپزشکی و نگهداری غله و تامین ماشین آلات و لوازم کشاورزی ( ... ) 3 طرح همکاری در زمینه تولید و بازاریابی کودهای شیمیایی بهره برداری از ا4 ملاح دریاچه های نمک ایران شیرین کردن آب ساخت ادوات کشاورزی از دیگر برنامه های اسرائیل برای گسترش همکاری های » مشاور وزیر بازرگانی و صنایع اسرائیل در پی سفرهای خصوصی Yron اقتصادی و فنی با دولت شاهنشاهی ایران بود که از سوی ایرون « و محرمانه به ایران به مقامات دولت شاهنشاهی ارایه شده بود . این طرح و پیشنهاد طی نامه سری مورخ 1357 5 29 از سوی محمد یگانه وزیر امور اقتصادی و دارایی به نخست وزیر ارایه شده بود. آنچه به عنوان نمونه یادآوری شد.زاویه ای بسیار کوچک از روابط بسیار گسترده و همه جانبه اقتصادی ایران شاهنشاهی با رژیم صهیونیستی بود که بخش قابل توجهی از آن به طور محرمانه و پنهانی صورت می گرفت .
ناگفته نماند بخش قابل توجهی از معاملات اقتصادی ایران شاهنشاهی و اسرائیل را خرید مهمات و تجهیزات نظامی تشکیل می داد. بخشی از سند سری وزارت جنگ رژیم شاهنشاهی مورخ 1348 8 3 در این باره به عنوان یک نمونه یاد می شود : هیات وزیران در جلسه مورخه 1348 8 3 به استناد قانون راجع به تحصیل بیست میلیارد دلار اعتبار جهت تقویت نیروی دفاعی کشور مصوب اسفندماه 1347 قراردادهای خرید جنگ افزارهای زیر را از کشور اسرائیل با استفاده از اعتبار واگذاری بانک اسرائیل و فروشندگان مربوط تصویب نمودند : الف ـ قرارداد خرید دویست قبضه تفنگ بی لگد 106 میلی متری به مبلغ 5075000 دلار که پیش پرداخت آن با محاسبه بهره 771716 43 دلار می باشد .
ب ـ قرارداد خرید دویست قبضه خمپاره انداز 120 میلی متری سبک به مبلغ 9353655 دلار که پیش پرداخت آن با محاسبه بهره 1422337 34 دلار می باشد .
پ ـ قرارداد خرید ده هزار تیر مهمات خمپاره انداز 120 میلی متری سبک به مبلغ 1145000 دلار که پیش پرداخت آن با محاسبه بهره 174110 34 دلار می باشد .
ت ـ به جای پیش پرداخت بندهای الف ب و پ بالا وزارت جنگ سه فقره سفته خواهد داد که سررسید آنها (مورخ ـ49 1 12 ) و با بهره 7 2 1 محاسبه می شود و به تیمسار سپهبد صنیعی وزیر جنگ اجازه داده می شود که با توجه به سری بودن موضوع قراردادهای مذکور را به نمایندگی دولت ایران امضا و مبادله و یا به مسئولیت خود اختیار امضا و مبادله آنها را به شخص دیگری تفویض نماید. به هر صورت تلاش محافل اسرائیلی برای ایجاد روابط اقتصادی با ایران شاهنشاهی و سپس گسترش آن به دوران شناسایی دو فاکتوی اسرائیل از سوی رژیم پهلوی در اواخر سال 1328 برمی گردد .
بر طبق بعضی اسناد ازجمله اولین قراردادهای همکاری بین اسرائیل و رژیم پهلوی موافقت نامه ای بود که : در تاریخ 21 خرداد 1332 در هشت ماده بین بانک ملی ایران و بانک « لومی لو » اسرائیل در تهران به امضا رسید . این قرارداد پایاپای نیم میلیون دلاری شامل خریدهای طرفین بود. اسرائیل طبق قرارداد مزبور می توانست کالاهایی به بهای نیم میلیون دلار که عبارت بودند از محصولات زراعتی و خواربار و نفت از ایران خریداری کند. ایران نیز مواد صنعتی پارچه لباس های دوخته شده ماشین آلات اتومبیل سیمان مواد دارویی و آرایشی را از اسرائیل خریداری می کرد . براساس گزارش های روزنامه های اسرائیلی در سال 1342 سالانه حدود 5 میلیون دلار کالا از سوی اسرائیل به ایران صادر می شد در حالی که صادرات ایران به اسرائیل منحصر به نفت بود که از راه بندر ایلات به تصفیه خانه حیفا منتقل می شد . به ادعای برخی منابع خارجی « شاه 50 درصد نفت مورد نیاز اسرائیل را تامین می کرد . » براساس مندرجات اسناد سری و محرمانه لانه جاسوسی آمریکا شرکت ملی نفت ایران به طور منظم از طریق نفت کش هایی با پرچم « لیبریا » نفت را به بندر « ایلات » منتقل می کرد . بر طبق اسناد محرمانه مزبور « حداقل 75 درصد مصرف داخلی اسرائیل یعنی حدود 150 هزار بشکه در روز به وسیله ایران تامین می شد از این گذشته تنها نفتی که از طریق خط لوله ترانس ـ اسرائیل (تپلین ) جاری و از طریق خلیج عقبه به بندر مدیترانه ای اشکلون (اشقلون ) به سمت شمال در حرکت بود از جانب ایران بود . » در سندی دیگر متعلق به مارس سال 1970 اسفند 1348 تاییدشده بود که 4 3 نفت خطوط لوله اسرائیل یعنی 170 هزار بشکه در روز از جانب ایران شاهنشاهی تامین می شود . در اسناد دیگر لانه جاسوسی آمریکا در ایران بااشاره به دلبستگی شاه به اسرائیل و علاقه مندی به تقویت روابط دو طرف اضافه شده است : اعلیحضرت اضافه کردند که استفاده از خط لوله اسرائیل به تمایل ایران بستگی دارد.
بخصوص که ایران نیز در این خط منافعی دارد. اعراب نمی توانند از این کار ممانعت به عمل آورند و او (شاه ) مایل نیست که اعراب بر اسرائیل پیروز شوند...
باب دوم از قول سفیر مایر (مه یر عزری ) می گوید که شاه گفته است که ایران دارای منافع مالی در خط لوله 42 اینچی اسرائیل است . این سخنان از طرف شاه در سال 1967 ایراد شد که در آن وقت اسرائیل در به در دنبال منابع مالی می گشت تا این خطوط را تامین سازد. صرف نظر از اعطای چنین امتیازاتی به رژیم صهیونیستی دولت شاهنشاهی ایران حتی در ازای فروش نفت ایران ـ به نازلترین قیمت یعنی 10 35 دلار برای هر بشکه 2 ـاقلام مصرفی اسرائیلی مثل تخم مرغ ماهی پنیر کره پرتقال گوشت گاو بوقلمون لاستیک و... به ایران وارد می کرد.
فعالیت شرکت صهیونیستی « تهال » در دشت قزوین یکی دیگر از این محورهای همکاری بین ایران شاهنشاهی و رژیم صهیونیستی بود که در قالب و پوشش پروژه کشاورزی اجرا می شد.
براساس برخی اطلاعات به دست آمده در اواخر سال 1344 حدود 400 یهودی در دشت قزوین مستقر و به اجرای پروژه مزبور مشغول بودند. اسرائیلی ها پروژه دشت قزوین را بزرگترین طرح کشاورزی اسرائیل در خارج از فلسطین اشغالی قلمداد کرده بودند که توسط کارشناسان و متخصصان اسرائیلی اجرا می شد . طرح عملیاتی این پروژه در سال 1341 طی قراردادی بین طرفین توافق شده بود .
کارشناسان اسرائیلی با پیاده کردن مدل کیبوتص های اسرائیلی در دشت قزوین به صورت آزمایشی در صدد تعمیم و گسترش آن در دیگر نقاط حاصلخیز ایران بودند.این طرح برای رژیم صهیونیستی از چنان اهمیتی برخوردار بود که موشه دایان وزیر وقت کشاورزی اسرائیل یک بار در سال 1341 یعنی قبل از شروع و نیز در سال 1343 پس از شروع پروژه از ایران و دشت قزوین بازدید به عمل آورد .
گزارش نمایندگی ایران در تل آویو درباره میزان توجه اسرائیلی ها به پروژه دشت قزوین خواندنی است : در بهار سال 1345 شاه از برنامه آبادانی دشت قزوین دیدار کرد. در این مقطع یکی از کارشناسان اسرائیلی در باب پیشرفت کار پروژه گفت : برنامه دشت قزوین بزرگترین برنامه ای است که اسرائیلی ها در خارج از کشور اجرا می کنند. برنامه مزبور شامل دویست دهکده می شود یعنی تقریبا یک سوم مجموعه دهکده های اسرائیلی که فعلا (1345 ) تعداد آنها بیش از 600 دهکده است و باید در نظر داشت که در سال 1948 تعداد دهکده های یهودی نشین اسرائیل از 200 تجاوز نمی کرده است و بنابراین می توان گفت کاری که در دشت قزوین در دست اجرا است از لحاظ اقتصاد کشاورزی تقریبا معادل کاری است که دولت اسرائیل در بدو تاسیس با آن مواجه بوده است .
همکاری‌های فرهنگی سیاحتی و ورزشی
از دیگر همکاری های مستمر بین ایران و رژیم صهیونیستی اعزام کارآموزان و مهندسان ایرانی برای آموزش و کسب مهارت در زمینه های مختلف کشاورزی بود.ده ها نفر همه ساله برای این منظور از سوی وزارت کشاورزی ایران به فلسطین اشغالی اعزام می شدند.
همچنین حضور دانشجویان ایرانی غیر یهودی ازجمله مسلمانان در دانشگاه های اسرائیل از دیگر تحرکات رژیم صهیونیستی برای جذب و جلب اتباع ایرانی برای اهداف و مقاصد خاص بود که همه ساله ده ها نفر را شامل می شد.
برقراری تورهای سیاحتی از فلسطین اشغالی به ایران و به عکس ;دعوت برخی روشنفکران و نویسندگان و استادان و مقامات ایرانی از سوی اسرائیل برای سفر به فلسطین اشغالی در مناسبت های مختلف از دیگر تحرکات رژیم صهیونیستی در ایران به منظور ایجاد زمینه فکری و فرهنگی جهت پذیرش اسرائیل از سوی جامعه فرهنگی ورزشی دانشگاهی و عامه مردم مسلمان ایران بود. در این باره اگر چه اسرائیلی ها به مناسبت های گوناگون سعی در تعقیب مقاصد خود داشتند لیکن جز عده ای معدود که تحت تاثیر تبلیغات اسرائیل قرار می گرفتند عموم مردم مسلمان ایران همواره دارای مواضع و گرایش های شدید و عمیق ضدصهیونیستی و ضد اسرائیلی بودند.
عملیات انقلابی علیه دفتر آژانس یهود در تهران در سال 1356 و زخمی شدن تعدادی از ماموران شاغل در این دفتر تنها یک نمونه از این اقدامات است . در این حادثه نیروهای امنیتی و حفاظتی ساواک نیز به یاری صهیونیست ها شتافتند که بر اثر آن ژنرال « خوفی » رئیس وقت سرویس اطلاعاتی اسرائیل نامه تشکر آمیزی به رئیس وقت ساواک ارسال کرد.