با مردم بیگناه فلسطین مانند حیوان رفتار میشود با این توجیه که آنها جنایتکار هستند. چرا؟ چون این آنها بودند که به کاندیداهای جنبش حماس رای دادند. ایالات متحده آمریکا نیز تبدیل به اهرم فشاری شده است سعی میکند آنها را از ضروریات زندگی محروم کند اما در حقیقت فلسطینیان همان معلمان مدرسهها، پرستارها و کارگرها، افسران پلیس، خانوادههای کشاورز، مغازهدار و خانوادههایشان هستند که به زندگی بهتر امید بستهاند. نتایج نظرسنجیهایی که در ژانویه گذشته انجام شد، نشان داد که 80 درصد فلسطینیان خواستار صلح با اسرائیل بر اساس نقشههای بینالمللی مرزها هستند.
اگر چه گروه فتح از پیوستن به حماس و تشکیل دولت ائتلافی سرباز زد اما هنوز در حدود 70 درصد فلسطنیان از محمود عباس، رهبر این جنبش، به عنوان رئیس جمهور خود پشتیبانی میکنند. تقریبا یک معجزه است که فلسطینیان توانستهاند در طول 10 سال اخیر سه انتخابات را بدون هیچ گونه خشونتی و در عادلانهترین و منصفانهترین شکل ممکن به انجام رسانده، هم برندگان و هم بازندگان از نتایج انتخابات راضی باشند. در میان 62 انتخاباتی که ما در «مرکز کارتر» بررسی کردهایم انتخاباتی انجام شده در فلسطین از بهترین آنها بودند که توانستهاند اراده مردم فلسطین را به خوبی به تصویر بکشند. دلیل واضح و روشنی که باعث شد که حماس در انتخابات فلسطین جایگاههای قانونی پارلمان را در دست بگیرد، این بود که رای دهندگان به کلی چشم انداز ناامیدانهای از برقراری صلح داشتند.
در طول پنج سال گذشته، اسرائیل با سود جستن از حمایتهای آمریکا و بدون توجه به اینکه طرف مذاکره کننده چه کسانی هستند، مانع برقراری هر گونه مذاکرهای درباره برقرار کردن صلح شد. یک روز پس از بازنده شدن جنبش فتح، محمود عباس رهبر این حزب به من گفت که دولت او با مشکلات شدید اقتصادی در حال دست و پنجه نرم کردن است و ارتباط فلسطین به اسرائیل و حتی دنیای خارج کاملا محدود شده است. دولت او 900 میلیون دلار بدهی داشته و هیچ رای وجود ندارد که آنها بتوانند حقوق ماه آینده کارمندانشان را پرداخت کنند. چنین اقداماتی بر دولت جدید نیز اعمال شد با این امید که حماس تحت فشارهای اقتصادی تسلیم شود.
جنبش حماس با تمام اشتباهاتی که در گذشته مرتکب شد، قبول کرده است تا آتش بس 18 ماههای را به اجرا بگذارد و حتی سخنگویشان به من گفت در صورت همکاری اسرائیل و رعایت قوانین آتش بس، این جنبش میتواند این آتش بس را برای مدت 2 یا 10 و یا حتی 50 سال به مرحله اجرا بگذارد. اگر چه حماس همواره با توجه به اینکه سرزمینهایشان هنوز تحت اشغال است از به رسمیت شناختن اسرائیل سرباز زده است؛ اما اسماعیل هنیه از برقراری مذاکرات صلح میان ایهود اولمرت و محمود عباس خبر داده است. او اضافه کرد در صورتی که نتایج این مذاکرات مورد قبول فلسطینیان قرار گیرد، آن وقت موضوع حماس نیز در قبال اسرائیل تغییر خواهد کرد.
حتی اگر نخواهیم این مذاکرات پیچیده و طولانی مدت سیاسی را در نظر بگیریم، باز هم اقدام اسرائیل، آمریکا و هم پیمانانشان در مجازات و اذیت و آزار مردم بیگناه و زجر کشیده فلسطین، اقدامی به دور از وجدان انسانی است. اسرائیلیها ماهانه از پرداخت 55 میلیون دلار مالیات که بدون هیچ چون و چرایی به فلسطینیان تعلق دارد، امتناع میکنند. اگر چه بیشتر کشورهای عرب کمکهای بشر دوستانهای برای تخفیف رنج فلسطینیان، اختصاص دادهاند اما دولت آمریکا کماکان هر بانکی- از بانکهای اردن گرفته تا دیگر بانکها- را که سعی کند کمکهای نقدی برای مردم فلسطین اختصاص دهد تهدید کرده است.
به هیچ عنوان نمیتوان پیش بینی کرد که چه اتفاقی در این سرزمین رخ خواهد داد. اما اگر کار به صورتی پیش برود که امید برای همزیستی دو ملت در کنار یکدیگر، در صلح و آرامش، کم رنگ شود؛ آن وقت است که میتوان گفت یک تراژدی برای جامعه بینالملل در حال رخ دادن است. حماس نیز مانند مصر و دیگر کشورهای عرب در پیمان کمپ دیوید در سال 1978 و همچنین سازمان آزادیبخش فلسطین در پیمان سال1993 اسلو، از پذیرفتن اسرائیل به عنوان یک کشور قانونی سرباز میزند. البته این جنبش علی رغم این موضع خود حق دارد که در صلح و آرامش زندگی کند. این نکته، مسالهای است که همه ما باید به آن توجه کنیم و جامعه بینالمللی نیز باید با جست و جو برای یافتن راهی مناسب و قابل قبول، راهی که همه را از این باتلاق برون میبرد پیش پا بگذارد. هیچ شکی وجود ندارد که هم اسرائیلیها و هم فلسطینیان خواستار راه حل پایدار و ماندگار هستند اما محروم کردن مردم فلسطین از حقوق اساسی انسانیشان تنها به این دلیل که آنها رهبران مورد نظرشان را انتخاب کردهاند هیچ راهی به برقراری صلح و آرامش نمیبرد.