تاریخ انتشار : ۲۵ فروردين ۱۳۸۸ - ۱۳:۱۲  ، 
شناسه خبر : ۸۹۳۲۸
در حاشیه حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی به لبنان

علی اکبر عالمیان: رژیم صهیونیستی به مرز جنون و دیوانگی رسیده است. غاصبان سرزمین فلسطین که دزدانه موطن دیگران را در تیول خود درآورده‌اند، اکنون در همین مکان غصبی لحظه‌ای آرامش ندارند. آنان که به بهانه اسارت دو سرباز خود، از زمین و هوا لبنان را مورد تهاجم قرار داده‌اند تا به رغم خویش ریشه حزب الله را برای همیشه بخشکانند، هیچ گاه گمان نمی‌بردند که یک گروه کوچک با عدّه و عده بسیار اندک بتوانند مردانه در مقابل این تهاجم وحشیانه مقاومت کنند. مقاومت اسلامی لبنان به رهبری شاگرد مکتب رسول الله (ص) چنان صهیونیست‌های جبون را به وحشت انداخته است که آنان از سر استیصال و درماندگی، کودکان و زنان را هدف خشم شیطانی خود قرار داده‌اند. فاجعه دهشناک قانا و کشتار ده‌ها انسان بی‌گناه، اوج جنون، دریوزگی و دیوانگی انسان نمایانی است که از خوی وحشیگری و خشونت حظ فراوان برده‌اند. این فاجعه اما نشانه بارز شکست صهیونیست‌هاست. معمولاًً اگر کشوری با قدرت نظامی بالا از پس یک گروه کوچک نظامی برنیاید، دست به اعمال وحشیانه خواهد زد. نمونه بارز این عمل در فاجعه بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی و کشتار بی‌رحمانه مردم ویتنام توسط خلف ناصالح صهیونیست‌ها دیده شده است. اما بی‌گمان کشتار غیرنظامیان لبنانی توسط ارتش رژیم غاصب قدس، نه تنها پیروزی و موفقیت به حساب نمی‌آید، بلکه به تعبیر سید حسن نصرالله، «این گونه اقدامات چیزی جز سیاست‌های ناشیانه و وحشیانه دشمن نمی‌شود.» «قانا» که بر اساس روایت کتاب مقدس، محل اولین معجزه حضرت مسیح (ع) نیز بوده است، پیش از این نیز در آتش خشم و دیوانگی رژیم نامشروع اسراییل سوخته بود. در سال 1996 بر اثر بمباران رژیم صهیونیستی بیش از 100 تن از مردم این روستا قتل عام شدند. این جنایات که البته توسط حزب الله بی‌پاسخ نخواهد ماند، اوج استیصال و درماندگی ارتش رژیم صهیونیستی را نشان می‌دهد. البته در این میان 2 نکته اساسی نیز وجود داردکه ذکر آن‌ها خالی از لطف نیست:
1. مقاومت دلیرانه حزب الله به رهبری روحانی شجاع و وارسته‌ای به نام سید حسن نصرالله بیانگر قدرت پوشالی صهیونیست‌ها بوده است. هر چند کسی منکر امکانات و تجهیزات فراوان ارتش اسراییل نیست اما با این همه، باید پرسید که چگونه این ارتش مجهز نتوانسته از عهده یک گروه مقاومت که کل امکانات نظامی و مالی آن‌ها به هیچ عنوان قابل مقایسه با امکانات اسراییلی‌ها نیست، برآید؟ این در حالی است که در این نبرد نابرابر، موفقیت‌های حزب الله نیز بسیار چشمگیر بوده است. انهدام سومین ناو پیشرفته جهان، عقب‌نشینی رژیم صهیونیستی از برخی مناطق جنوبی لبنان نظیر بنت جبیل، سرنگونی هواپیمای اف 16 و از همه مهم‌تر مقاومت بی‌سابقه در مقابله با مجهزترین ارتش منطقه، از مهم‌ترین دستاوردهای گروهی است که با حداقل امکانات و نفرات در برابر صهیونیست‌ها ایستاده‌اند. هنوز فراموش نکرده‌ایم که هر گاه اسراییل با هر یک از ارتش‌های کشورهای همسایه درگیر می‌شد، آنان را وادار به تسلیم می‌کرد و حتی جنگ با اعراب در سال 1973 را با کمتر از 6 روز به نفع خود به پایان برد. اما در مقابل نیروهای حزب الله لبنان این چنین درمانده و مستأصل شده است؟ مقاومت حزب الله بیان‌گر این واقعیت است که قدرت این رژیم یک قدرت پوشالی است و می‌توان با وحدت کلمه و اتکا به نیروهای لایزال الهی، برای همیشه این غده سرطانی را از میان برد.
2. در این میان یک پرسش بسیار مهم وجود دارد و آن اینکه وقتی اسرائیل به بهانه سرکوب حزب الله شهرها و تأسیسات لبنان را مورد هدف قرار می‌دهد، پس وظیفه ارتش لبنان چیست؟ چرا تا به حال ارتش لبنان وارد عمل نشده است؟ مگر رژیم صهیونیستی به کشور و مردم آنان حمله نکرده است؟ در پاسخ این پرسش، قطعا مجهولاتی باقی خواهد ماند ولی با این همه نباید از بی‌غیرتی و بی‌تعصبی برخی از دولت‌های عربی بی‌تفاوت گذشت. به تعبیر رهبر فرزانه انقلاب، «ایستادگی شجاعانه و مؤمنانه ملت لبنان و حزب الله، مظهر روحیه عصیان و به ستوه آمدگی جهان اسلام و عرب از آمریکا است.» معلوم نیست چرا دولت‌های عربی جهت حمایت عملی حزب الله و مردم مظلوم لبنان گامی برنداشته‌اند؟ البته سید حسن نصرالله گلایه‌مندی شدید خود را از این بی‌تفاوتی ابراز داشته است. او در پیامی اعلام کرد:‌ «بار دیگر می‌گویم ما از حکومت‌های کشورهای عربی درخواست کمک و همکاری نکرده‌ایم و بار دیگر از آن‌ها می‌خواهیم که با خودداری از اتخاذ برخی از موضع‌گیری‌ها منجر به ایجاد فتنه نشوند؛ هر چند این کشورها آنقدر قدرت و توانایی داشتند که بتوانند از قدرت و توانایی خود برای کمک به لبنان استفاده کنند.» سوگمندانه باید گفت بی‌تفاوتی و به تعبیر واضح‌تری، بی‌غیرتی برخی از کشورهای عربی در برابر مقاومت دلیرانه و جانانه حزب الله نه تنها قابل بخشش نیست، بلکه عاقبت عاملی خواهد شد تا جهان اسلام بیش از پیش مورد تهاجم صهیونیست‌ها قرار گیرد.
امروز حزب الله لبنان به عنوان مظهر شجاعت، اقتدار، ابهت و صلابت اسلام در برابر کفر مطرح است. امروز رژیم غاصب صهیونیستی در آتش خشم حزب الله و همه آزادیخواهان جهان می‌سوزد. اما دیری نخواهد پایید که در آتش خشم الهی نیز بسوزد. مگر عاقبت جنایتکاران غیر از این است؟ زمانی صدام تکریتی با تفرعن و تکبر تمام بر کشور عراق حکومت می‌کرد و جهت نیل به اهداف شیطانی خود، ده‌ها هزار تن از مردم ایران، عراق و کویت را به خاک و خون کشید. اما اکنون کار او به جایی رسیده است که تقاضا می‌کد از میان طناب دار یا تیرباران، گزینه دوم را برای اعدام خود انتخاب کند چرا که از طناب دار می‌ترسد(!!) این است عاقبت تبهکاران.
انشاءالله رژیم صهیونیستی نیز به عنوان مظهر ترور، خشونت و قتل و جنایت دنیا در آتش انتقام الهی خواهد سوخت. این واقعه نزدیک خواهد بود. چرا که وعده الهی تغییر ناپذیر است.