خبرگزاری رویتر در مطلبی گزارش داد: سرنگونی رهبران اسراییلی برای لبنان عادی است. این خبرگزاری در مطلبی تحت عنوان سرنگونی رهبران اسراییلی برای لبنان امری عادی است آورده است: اگر این جنگ میان حزبالله لبنان و اسراییل پس از اعلام آتشبس فروکش کند، ایهود المرت نخستوزیر اسراییل با معرکهای که برای بقای سیاسیاش روبروست. یوسی کلین هالوی یکی از مقامات برجسته مرکز تحقیق شالم مستقر در بیتالمقدس و حامی قوی المرت گفت: المرت این جنگ را با حمایت ملی گستردهای آغاز کرد؛ اما در حال پایان بردن آن با ملتی خسته و مجروح است که احساس میکنند بدون رهبر هستند. به رغم جار و جنجالهای مثبت متحدان المرت، اسراییلیها از تصویر پیروزی در این جنگ یک ماهه بسیار فاصله دارند. در ادامه این مطلب آمده است: دستاورد اصلی اسراییل از این جنگ بندی از قطعنامه شورای امنیت است که از حزبالله خواسته تا از مرز با اسراییل عقبنشینی کند تا نیروهای حافظ صلح بتوانند مستقر شوند؛ اما سربازان به اسارت گرفته شده از سوی حزبالله که به ادعای اسراییلیها عامل آغازگر جنگ بودند همچنان در دستان حزبالله لبنان است. حزبالله لبنانی که ارتش اسراییل را متوقف کرد و تلفات سنگینی را با پرتاب راکت به شمال اسراییل به آنها وارد آورد. در همین حال، هیچ جدول زمانبندی برای خلع سلاح این سازمان مقاومت لبنان وجود ندارد. در این جنگ بیش از 1070 تن از مردم لبنان و بیش از 140 اسراییلی کشته شدهاند. رویتر در بخش دیگری از این مطلب عنوان داشته است: به استثنای درگیریهای اسراییل با فلسطینیان، اسراییل در این جنگ بیش از هر جنگ دیگری از زمان استقلال در سال 1948 متحمل تلفات شد. نهوم بارنی در روزنامه یدیعوت آحارونوت نوشت: ما پیروز نشدیم. اعلام این آتشبس، اعلام آغاز جنگ داخلی یهودیان است. درگیریهای لبنان برای رهبران پیشین اسراییل نیز مصیبتهایی به همراه آورده بود. یاس و دلسردی از حمله سال 1982 مناخم بگین نخستوزیر اسراییل را وادار به استعفا کرد و آریل شارون وزیر دفاع آن زمان نیز مجبور به ترک مسولیتش شد. تلاش برای توقف حملات راکتی با انجام یک حمله گسترده عاملی بود که به پیروزی شیمون پرز در انتخابات نخستوزیری سال 1996 انجامید. عقبنشینی ایهود باراک نخستوزیر اسراییل در سال 2000 پس از 22 سال اشغالگری به دلیل تحریک احتمالی و سریع انتفاضه فلسطین شدیدا مورد انتقاد قرار گرفت. المرت مجبور است به سوالاتی نظیر موارد زیر پاسخ دهد: چرا اسراییل از قدرتمندترین ارتش خاورمیانه برای سرکوب حزبالله لبنان استفاده نمیکند؟ چرا تمرکز بر حملات هوایی اسراییل که قادر به متوقف کردن راکتهای حزبالله لبنان نبود صورت گرفت به جای آنکه از نیروهای زمینی برای برطرف کردن تهدیدی که یک میلیون تن را در شمال اسراییل تحت تاثیر قرار میدهد استفاده شود؟ چرا انجام یک حمله گسترده به بهانه ایجاد فرصت برای دیپلماسی به حالت تعلیق درآمد و به محض تلاش سازمان ملل برای صدور قطعنامه این حمله آغاز شد؟ بن کاسپیت از روزنامه معاریو نوشت: المرت میداند اکنون زمانی است که جنگ متفاوتی در حال آغاز است و این، جنگ برای آینده سیاسیاش است. یک نظرسنجی هفته گذشته نشان داد میزان محبوبیت المرت از بالای 75 درصد بیش از آغاز جنگ، به زیر 50 درصد کاهش یافت. این 50 درصد نیز پیش از اعلام آتشبس بود. در ادامه این مطلب میخوانیم: فقدان مسولیت نظامی المرت در مقایسه با رهبران سابق اسراییل از زمان انتخاب وی در ماه مارس پس از خروج آریل شارون از عرصه سیاسی به دلیل سکته مغزی، موجب نگرانی شده است. یکی از افسران ارتش اسرییل که خواست نامش فاش نشود اظهار داشت، احتمال بروز یک فوران به یادماندنی وجود دارد. این فوران اکنون در ارتش میان ژنرالها با متهم کردن یکدیگر و مقصر دانستن هم آغاز شده است. اگر برخی مخالفان چپگرای المرت درخواست انتخابات زودهنگام کنند، هیچ اطمینانی وجود ندارد که المرت و ائتلافش قادر به ادامه برای حتی یک مدت کوتاه باشند. مارک هلر، از مرکز مطالعات استراتژیک جافی، اظهار داشت: سوالات زیادی وجود دارد اما من فکر نمیکنم یک تهدید کوتاه مدت وجود داشته باشد. تا مشخص شدن تصویر مقصر، زمان زیادی صرف میشود.
مشاجرات حساسی بر سر نتایج کمیسیون تحقیق در خصوص این جنگ وجود خواهد داشت و این مشاجرات با روشن شدن هزینههای مالی و کسری بودجه در حوزههای دیگر افزایش مییابد. سایههای تردید بر آینده حزب کادیمای المرت که از سوی شارون بنیان شد وجود دارد؛ اما احتمالا حزب کارگر شریک ائتلافی المرت با عجله این ائتلاف را ترک نمیکند. امیر پرتز وزیر جنگ و رهبر حزب کارگر اسراییل هیچ چهرهای بهتر از المرت پس از این جنگ ندارد. وی نیز با چالشهای رهبری داخلی روبرو میشود. تهدید اصلی جناح راست، رهبر مخالفان و نخست وزیر اسبق بنیامین نتانیاهوست. اگر چه وی در خلال این جنگ در کنار دولت باقی ماند؛ اما وی این امر را روشن ساخت که ترجیح میدهد از آغاز یک پاسخ نظامی سنگینی بدهد. کلین هالوی از مرکز شالم اظهار داشت: اگر شما در مواجهه با وخیمترین حملات علیه اسراییل از زمان بنیانش از یک نیروی تمام عیار ارتش استفاده نکنید، هم چون رهبر اسراییل شکست میخورید. هیچ چیز به غیر از پیروزی نظامی بر حزبالله لبنان نمیتوانست این دولت را نجات دهد.