احمد توکلی
این روزها آرایش نیروهاى سیاسى و اجتماعى براى سومین انتخابات شوراهاى شهر و روستا شکل مىگیرد. چند نکته دراین باره قابل توجه است. دو عامل، شکست نیروهاى موسوم به اصلاحطلب را در انتخابات پیش رقم زد. اول، سیاسى کارى به جاى خدمات اجتماعى ملموس در بسیارى از شوراها که مهمترین آن تهران بود. دوم، نمایش اختلاف و کشمکش به جاى وحدت.
1- این اختلافات هم در اداره شوراها مانع انجام وظیفه بود و هم در انتخابات به اوج خود رسید و هر گروه سیاسى از آن جریان، چنان اسیر توهم بود که تصور مىکرد پیروز قطعى میدان است و با انحصار طلبى کامل، همفکرانشان را در گروههاى دیگر نادیده گرفتند.
2- عامل اصلى و ابتکارى پیروزى اصولگرایان، در مقابل، وحدت معرفى نامزدها بود. این نمایش وحدت درمقابل آن دو جلوه تنازع براى قدرت که در بند پیش اشاره شد، پیروزى را رقم زد.
3- تهران در تمامى انتخاباتها وزن زیادى در تعیین پیروز سیاسى انتخابات دارد. چرخش مردم از نیروهاى به اصطلاح اصلاحطلب، از انتخابات شوراهاى دوم آغاز شد. شکست کامل آنان در انتخابات شوراى شهر تهران ضربهاى کارى به آبروى سیاسى آنان زد و زمینه را براى بازنده شدنشان در انتخابات مجلس هفتم برایشان فراهم ساخت. گرچه منطقا مىتوانست این تاثیر را نداشته باشد.
4 -شوراهاى شهر تهران، به رغم اختلاف نظرهاى سیاسى متاثر از انتخابات ریاست جمهورى نهم، در عمل از کشمکش به خوبى و به درستى پرهیز کردند و امکان خدمترسانى را براى شهردارى تهران کم نکردند و با پشتیبانى لازم بهبود ارائه خدمت را نیز ممکن ساختند. در واقع در ادعاى خدمترسانى تا حد قابل قبولى موفق بودند.
5 -آنچه در گذشته پیش آمد، باید چراغ راه اصولگرایان باشد. اگر در انتخابات پیش رو، اصولگرایان وحدت خویش را در معرفى نامزدها به ویژه در شهرهاى بزرگ و بالاخص در تهران حفظ کنند، به احتمال قریب به یقین از اقبال مردم برخوردار خواهند شد و حتى وحدت تمامى جریان مقابل نیز بسیار بعید است، تغییرى در این نتیجه بدهد.
6- امیر مومنان در نهجالبلاغه مىفرماید: چه بسیارند عبرتها و چه کماند عبرتگیرندگان. گرایشهاى مختلف اصولگرا نباید تصور کنند که به تنهایى برنده میداناند و انحصار طلبى پیشه کنند و همفکران خویش در جمع طیفى اصولگرا را نادیده بگیرند. این، غیر از تعارض آشکار با اصولگرایی، خطر شکست را براى ما جدى مىکند، به ویژه آنکه ممکن است جریان به اصطلاح اصلاحطلب با وحدت وارد عرصه شود، نیروهاى موثر جریان اصولگرا باید از انحصار طلبى در درون جریان بپرهیزند و یکدیگر را از آن نهى کنند. شرط توفیق در رسیدن به فهرست واحد، داشتن روحیه تفاهم و آمادگى همه براى تنازل از فهرست مطلوب خویش است. هیچکس و هیچ گروهی، هرچند محبوب و موثر، در این فرآیند نباید براى خویش حق ویژه تصور کند. قدرت را خدا براى آزمایش ما دست به دست مىکند، اگر وحدت نسبى شوراها در این دوره سبب خدمت بود، نمایش وحدت در انتخابات مىتواند مردم را به این نتیجه برساند که کار را به دست خادمانى مىدهند که قصدشان خدمت است نه جنگ قدرت.