تاریخ انتشار : ۱۵ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۲:۱۶  ، 
شناسه خبر : ۸۹۵۳۷

حسین شریعتمداری
در کلام خدا آمده است که «مسیحیان از میان همه ادیان و اقوام نسبت به مسلمانان مهربانترند و این، به سبب آن است که برخی از آنان دانشمند و پارسا هستند و در مقابل فرمان خدا تکبر نمی ورزند و گردنکشی نمی کنند... آیه 82 از سوره مبارکه مائده» و این واقعیت را در تمامی طول تاریخ می توان دید و هر جا روند تاریخی به گونه ای دیگر رقم خورده و مسیحیان و مسلمانان به تخاصم در برابر هم ایستاده اند در همان مقطع و در آن ماجرا، به وضوح رد پای کسانی دیده می شود که با دور شدن از آیین مسیح به کرسی قدرت نزدیک شده اند و بی آن که مسیحی باشند در پوشش مسیحیت به قتل و غارت روی آورده اند تا بر گستره حکومت یا حاکمیت خود بیفزایند.
بیزانس، امپراتور روم، قبل از آن که مسیحی باشد یک پادشاه زورگو و قدرت طلب بود و امپراتوران پس از او نیز، که به گواهی تاریخ جنگ های صلیبی پی آمد قدرت طلبی و گردنکشی آنها بوده است.
قتل عام مسیحیان بی گناه به جرم حق گویی و کشتن دانشمندان به گناه علم اندوزی و هزاران جنایت دیگر کلیساها در قرون وسطی اگرچه در پوشش وفاداری به آئین مسیح صورت پذیرفته و جنایتکاران به بهانه دفاع از مسیحیت، حمام های خون به راه انداخته بودند ولی امروزه مسیحیان فرهیخته و معتقد به مسیحیت نه تنها عاملان آن جنایات را مسیحی نمی دانند بلکه از بازگو کردن آنچه در آن دوران با نام مسیحیت انجام شده شرم دارند و البته شرم آور نیز هست.
در جریان جنگ های جهانی اول و دوم، میلیون ها انسان به خاک و خون کشیده شدند و جنگ افروزان و خشونت ورزان بدون استثناء خود را پیرو آئین مسیح می دانستند... در ماجرای هولناک قتل عام مردم الجزایر، جنگ ویتنام ، جنگ کره و... جنگ افروزان و آدمکشان ادعای مسیحی بودن داشتند و در دهه اخیر، قتل عام مردم بی گناه عراق، حمله به افغانستان، شکنجه های وقیحانه در زندان های ابوغریب، گوانتانامو، اسارتگاه های پنهان در شهرهای اروپایی و... باز هم بدون استثناء درپی اعلام جنگ صلیبی از سوی جرج بوش صورت گرفته و هنوز هم ادامه دارد و...
پاپ بندیکت شانزدهم که بعد از فوت پاپ ژان پل دوم، از میان دود سیاه و غلیظ واتیکان و در میان تردید فراوان و چند هفته ای اصحاب کلیساهای کاتولیک جهان، به عنوان پاپ برگزیده شد و اکنون اسلام و مسلمانان را به خشونت متهم می کند باید به این پرسش پاسخ دهد آیا می تواند این همه جنایت در گذشته و حال که از سوی مدعیان مسیحیت صورت پذیرفته و همچنان ادامه دارد را انکار کند؟ اگر این جنایات قابل انکار نیست- که نیست- به نظر آقای پاپ خشونت گرا کیست؟ و آقای پاپ این تناقض را حداقل برای وجدان خود- اگر داشته باشد- چگونه حل می کند؟
آبرومندانه ترین پاسخ آن است که مسیحی بودن بیزانس، هیتلر، بوش، بلر و... را انکار کنند که ما نیز در این پاسخ با آقای پاپ اتفاق نظر داریم و این پاسخ را منطقی می دانیم البته، با این توضیح ضروری که حضرت پاپ را هم مسیحی نمی دانیم.
و اکنون پرسش بعدی مطرح می شود و آن این که پس، مسیحیان چه کسانی هستند؟ پاسخ این سؤال روشن و خالی از ابهام است. مسیحیان واقعی را باید در میان توده های انبوه و میلیونی مردم اروپا، آمریکا و سایر مناطق جهان جستجو کرد که از جنایات بی شمار بوش، بلر و دیگر مدعیان مسیحیت در عراق، افغانستان، آمریکای لاتین و... جانشان به لب رسیده و مخصوصا در جریان جنگ 33روزه لبنان حمایت های تسلیحاتی، مالی و سیاسی آمریکا و متحدانش از اسرائیل، نفرت آنان را برانگیخته است و همه روزه در شهرهای مختلف اروپا و آمریکا، انزجار خود از آنها را با تمام وجود فریاد می زنند.
آقای پاپ اگر مسیحی است و آنگونه که ادعا می کند از خشونت و خونریزی بیزار است، چرا اینهمه قتل و غارت و آدمکشی که پیش چشم و بیخ گوش ایشان اتفاق افتاده و در جریان است را نمی بیند؟ امروزه در عصر ارتباطات برای دیدن و شنیدن اینهمه جنایت نیازی به چشم و گوش فیزیکی هم نیست، کورها و کرها نیز می توانند این جنایات را ببینند و درباره آن بشنوند و آقای پاپ هم که کور و کر فیزیکی نیست... و البته این کلام الهی که «صم بکم عمی فهم لایرجعون... آنان کور و کر و گنگ هستند و از گمراهی بازنمی گردند» داستان دیگری است و در آن سخن از گوش و چشمی که برخی از افراد نظیر آقای پاپ به ظاهر دارند، نیست...
برای ما اظهارات موهن پاپ بندیکت شانزدهم علیه اسلام و مسلمانان قابل درک است، ایشان که باید او را یکی دیگر از مصائب مسیح (ع) دانست با همه کم فهمی این نکته را درک کرده است که در میان مسیحیان جهان جایی ندارد بنابراین مانند اسلاف خود در قرون وسطی خدمت به امپراتوران وحشی و آدمکش را به حضور در میان توده های میلیونی مسیحیان، ترجیح داده است و این، رسم دیرینه تمامی کسانی است که میان راه خدا و چرب و شیرین دنیا، دومی را برمی گزیند... و بالاخره بی حساب نبود که هنگام انتخاب وی، از دودکش های واتیکان بی وقفه دود سیاه برمی خاست و ظاهرا، گازهای فسفری اهدایی آمریکا و صهیونیست ها بود که سرانجام دود سفید آفرید. دودی که امروزه با اظهارات آقای پاپ همه تباهی ها از شدت سیاهی آن شرمنده اند و...