در حالیکه جنایت روز جمعه گذشته صهیونیستها در تهاجم وحشیانه به منطقه شمال غزه و به خون غلطیدن تعدادی از افراد بی دفاع فلسطینی در این منطقه قلب هر انسان آزاده و منصفی را آزرده ساخته و موجی از انزجار و نفرت علیه صهیونیستها را در صحنه بین المللی برانگیخته است ، این رژیم همچنان بدون اعتنا به این اعتراضات و در کمال ددمنشی به کشتار روزمره فلسطینی ها ادامه می دهد و در این راستا ، تنها در 48 ساعت گذشته بیش از 10 فلسطینی را قتل عام کرده است .
در همین ارتباط به « ایهود المرت » نخست وزیر رژیم صهیونیستی روز دوشنبه گذشته علنا اعلام کرد این رژیم رهبران و مسئولان دولتی حماس را هدف ترورهای خود قرار خواهد داد.
این جنایات گسترده در کنار تهدیدهای تروریستی آشکار صهیونیستها بیانگر اعتماد به نفسی است که سردمداران این رژیم از ناحیه حمایت های همه جانبه دولتهای غربی و به خصوص آمریکا احساس می کنند. تردید نیست اگر بخشی از اعمال و اقدامات جنایتکارانه ای که صهیونیستها تنها در یک هفته اخیر مرتکب شده اند از سوی طرف فلسطینی انجام می گرفت در آن صورت ، موجی از واکنش ها و اعتراض غربی ها را به دنبال داشت و این دولتها با تمسک به شعارهای عوامفریبانه ، فریاد به خطر افتادن صلح وامنیت سر می دادند وبا تروریستی خواندن آن ، شدیدا لزوم برخورد جهانی با این اقدامات را خواستار می شدند. با اینحال ، همچنانکه مشاهده شد و پیشتر نیز بارها تجربه شده است ، کشتار افراد غیر نظامی و زن و کودک فلسطینی ، نه تنها هیچگونه واکنشی را در این دولتهای مدعی دفاع از حقوق بشر بر نیانگیخت بلکه حتی این مدعیان دروغین حاضر به محکومیت لفظی جنایات اخیر صهیونیستها نیز نشدند.
به راستی این دولتها چه پاسخی برای سکوت حمایت آمیز خود در برابر کشتار افراد خانواده فلسطینی و مشاهده ضجه های کودک بازمانده این خانواده برای جوامع خود دارند آیا در معیار حکومت های غربی ، کودکان وغیرنظامیان فلسطینی به چه جرمی باید توسط نظامیان جلاد اسرائیلی سلاخی شوند؟
واقعیت این است این دولتها تا زمانی به شعارهای دهان پرکن خود در دفاع از حقوق بشر پایبند هستند که مخل منافع آنها و مضر برای منافع صهیونیستها نباشد ، در غیر این صورت همانگونه که مشاهده گردید ، پشیزی به این شعارها ارزش قائل نیستند.
تاسف بارتر از این ، برخورد مجامع بین المللی است که طبیعتا باید ملجا و پناهگاه ملل مورد ستم باشند ، متولیان این مجامع نیز ننگ سکوت را پذیرفته اند تا مورد خشم و غضب اربابان خود و قدرتهای استکباری قرار نگیرند.
با اینحال ، سکوت کشورهای اسلامی و عربی ، در قبال جنایات اخیر اسرائیل در غزه و جنایتهای روزمره این رژیم در حق فلسطینیان ، هرگز قابل توجیه نیست . به نظر می رسد این دولت ها نیز متاسفانه با جنایات اسرائیلی ها خو گرفته اند وبه عبارت دیگر ، ترجیح می دهند با سکوت در قبال این جنایات ، حاکمیت خود را به مخاطره نیندازند. این برخورد مصلحت جویانه با جنایات رژیم صهیونیستی ، چیزی از خیانت آمیز بودن اعمال این حکام نمی کاهد.
تردید نیست اگر دولتهای اسلامی با توجه به ظرفیت های بالای جمعیتی و اقتصادی کمترین همتی از خود نشان می دادند صهیونیستهای اشغالگر و وحشی اینگونه فلسطینی ها را با گستاخی تمام مورد قلع و قمع قرار نمی دادند.