شاید زمانى که اولین بار تئورى پردازانى همچون هانتینگتون باتز برخورد تمدن هاى خود، تفکر سنتى اسلام زدایى نظریه پزدازانى از قبیل مارکس و … را مطرح کردند، هیچ کس باور نمى کرد این تفکر در غرب از شکل شخصى خارج شود و جنبه دولتى به خود گیرد. مواجهه با برخى رفتارها و رویدادهاى کوچک و بزرگ در طى دو دهه گذشته در جهان نشان داد که مقابله با اندیشه دینى به صورت عام و برخورد با اندیشه اسلامى به طور خاص، از آموزه هایى است که نظریه پردازان غربى به صورت هدفمند آن را طرح کرده و سیاستمداران سلطه جو درصدد تحقق آن برآمده اند و امروز همه تلاش ها صورت مى گیرد تا پروژه طراحى شده قرن 20 در قرن 21عملیاتى گردد.
وقتى برژنیسکى در مقام مشاور کاخ سفید درست سه ماه قبل از حادثه 11سپتامبر اعلام مى کند «امروز که نظام سوسیالیستى در مشرق فروپاشیده، نباید انتظار داشت خطر اصلى از جامعه جهانى دفع شده باشد، بلکه خطر را باید در منطقه خاورمیانه و در اندیشه هاى دینى بنیادگرایان جست وجو کرد» کاملا آشکار بود یک رشته تحرکات خواه ناخواه شکل خواهد گرفت تا احساسات مسلمانان جریحه دار شود و پروژه برنامه ریزى شده «جنگ تمدن ها» محقق گردد. برخى از این اقدامات در سال هاى اخیر، مى تواند بخشى از رفتار اسلام زدایى غرب را نمایان کند:
1- چاپ کاریکاتورهاى موهن از نبى اکرم (ص) توسط یک نشریه دانمارکى پس از شکست هاى پى درپى دنیاى غرب در مقابل اسلام، اولین حلقه حرکت جدیدى بود که دنیاى استکبار به پشتوانه لابى هاى رسانه اى صهیونیست انجام دادند. هر چند واکنش هاى مسلمانان موجب عقب نشینى دولت دانمارک از مواضع حمایتى روزهاى اولیه شد ولى از آنجا که اقدام موثر و گسترده اى صورت نگرفت و یک میلیارد و چهارصد میلیون مسلمان به همان محکومیت زبانى بسنده کردند و به جز یکى دو کشور که برخى کالاهاى این کشور را تحریم کردند، مابقى ترجیح دادند اعتقادات خود را تحت الشعاع سیاست قرار دهند، حادثه به شکلى دیگر و در ابعاد گسترده ترى تکرار گردید.
این بار نه یک نشریه یا موسسه، بلکه دولت دانمارک آن هم از طریق گسترده ترین شبکه ارتباطى خود یعنى تلویزیون و به شکل وقیحانه در قالب پخش فیلم، ساحت مقدس پیامبر اعظم (ص) را هدف نیات شیطانى خود قرار داد.
2- آیا نباید با این پیش فرض اقدام اخیر تلویزیون دانمارک در توهین به پیامبر مکرم اسلام (ص) را تحلیل کرد که کوتاهى دولت هاى اسلامى در مراوده با دولت دانمارک در مرحله قبل که اقدام به چاپ کاریکاتور موهن نموده بود، دولتمردان غربى را جرى کرده است؟ هرچند نباید از نظر دور داشت که اقدام نابخردانه «پاپ» در توهین به پیامبر اسلام (ص) روند چنین اقداماتى را تسهیل نموده است و نمى توان باورکرد این رفتار وقیحانه از این پس روند پرشتابى نداشته باشد.
آیا در زمانى که مى بینیم در کشورى که داعیه ام القرایى جهان اسلام را دارد، جمعیتى به اعتراض رفتار نسنجیده «پاپ» اقدام به گلباران سفارت واتیکان در تهران مى کنند و این اقدام را به شکل به اصطلاح مدنى! پاسخ مى دهند، نباید انتظار داشته باشیم که چنین رفتارهاى غیراخلاقى تکرار گردد؟! در مقابل رفتار نابخردانه «پاپ» که تحت نفوذ اندیشه هاى صهیونیستى قرار گرفته بود، حداقل کارى که مى توانستیم انجام دهیم، سکوت در مقابل این رفتار بود نه گلباران سفارت!
3- باید بپذیریم غرب وارد جریان تازه اى شده است و قصد دارد سناریوى طراحى شده خود را به منصه ظهور برساند. زمانى که در یک کشور مسلمان که دومین خاستگاه دین در جهان اسلام است یعنى عراق، مى بینیم سربازان امریکایى و انگلیسى «قرآن» ـ این ذخیره ارزشمند مسلمانان ـ را مورد هتک حرمت قرار مى دهند و در مقابل چشمان آن نوجوان عراقى کتاب آسمانى مورد احترام او را به آتش مى کشند و یا شهروندى را که در این کشور نامش «مهدى» و همنام با آخرین ذخیره الهى است، به بهانه این که نکند او همان منجى آخر زمان باشد به شهادت مى رسانند، آیا نباید به این جمع بندى برسیم که این سناریو خیلى پیشتر کلید خورده است و با یک تقسیم کار دنیاى غرب درصدد است اهداف از پیش طراحى شده را اجرا نماید؟
4- تا کى باید مسلمانان شاهد رفتارهاى دو گام به جلو، یک گام به عقب غرب باشند و مشکل را تنها در چارچوب سرزمین همسایه خود تعریف کنند؟ آیا رفتار ترکیه که با 97درصد مسلمان به تمام اندیشه هاى دینى خود پشت پا زد تا به عضویت اتحادیه اروپا نایل شود و تازه در آخرین اقدام دولت فرانسه محکوم به آن مى گردد که در جنگ جهانى اول، دولت مسلمان عثمانى، ارامنه را قتل عام کرده است، نمى تواند به عنوان مصداقى از رفتار غرب نسبت به مسلمانان و جهان اسلام، دولتمردان اسلامى را به چاره جویى وا دارد و با تجدیدنظر در سطح ارتباط و مراودات سیاسى ـ اقتصادى خود، پاسخى در خور به رفتارهاى مغرضانه دولت هاى ضد مسلمان داده شود؟