قضاوت هاواظهارات غیرمنطقى مقامات اروپایى درباره فعالیت هاى هسته اى صلح آمیزایران درروزهاى اخیر،سوالات جدى را درباره دیپلماسى دول اروپایى درمحافل سیاسى و رسانه اى جهان مطرح کرده است.مهم ترین سوال مطرح شده این است که تهدیدبه تحریم ایران بدلیل فعالیت هاى صلح آمیز و قانونى هسته اى برچه مبنایى استواراست و در همان حال تاکید بر مذاکره نیز چه تناسبى با مفهوم متعارف مذاکره دارد ؟ درشرایطى که خاویرسولانا مسئول سیاست خارجى اتحادیه اروپا همچنان بربازبودن فضاى مذاکره با ایران تاکید دارد،آلمان ، فرانسه وانگلیس درصدد تهیه پیش نویس قطعنامه علیه ایران بر آمدند . وزیرامورخارجه آلمان دراظهاراتى مغرضانه و همسو باآمریکا،ازفعالیت هاى صلح آمیز هسته اى ایران به عنوان تهدیدى علیه صلح جهانى یاد کرد .
این درحالیست که طبق گزارشهاى مکررآژانس بین المللى انرژى اتمی،ایران درروند فعالیت هاى هسته اى صلح آمیز،ازحقوق قانونى اش به عنوان عضو معاهده ان پى تى تخطى نکرده و هیچ انحرافى به سمت مقاصد نظامى هسته اى نداشته است . با اشاره به همین واقعیت، برخى از اعضاى دائم شوراى امنیت نظیر روسیه تاکید کردند که فعالیتهاى صلح آمیز هسته اى ایران هیچ جنبه تهدید آمیزى ندارد. اما اظهارات غیراصولى وزیرامورخارجه آلمان و برخى مقامات اروپایى درتهدید آمیزخواندن فعالیتهاى هسته اى ایران حاکیست که اروپاییها آشکارا در صددنادیده گرفتن واقعیات هسته اى ایران برآمده اند.برهمین اساس در اظهاراتى متناقض ،هم برمذاکره تاکیدو هم تهدید به تحریم مى کنند.درباره دلایل اتخاذ چنین رویکرد غیرمنطقی،مقامات اروپایى تاکنون هیچ توضیحى به افکارعمومى نداده اند.
سوال دیگرى که فراروى دیپلماسى اروپا قراردارد اینکه مفهوم مذاکره از نظر آنان چیست ؟ روشن است که تهدید یک کشور به اعمال تحریم به منظور صرف نظر کردن آن کشور از حقوقش و تن دادن به خواسته هاى زورگویانه دیگران هیچ تناسبى با مفهوم شناخته شده از مذاکره در سطح بین المللى ندارد. اینکه چرا مقامات اروپایى دچار چنین تناقضاتى در موضعگیریهایشان شده اند سوالى است که پاسخ آن را تنها در نوع مناسبات دول اروپایى با آمریکا ورژیم صهیونیستى مى توان جستجو کرد . واقعیت آنست که دیپلماسى اروپا هنوز نتوانسته است از سایه نفوذ و مداخله طولانى مدتآمریکا رهایى یابد . همین مسئله باعث شد که اروپاییها درمورد بسیارى از مسائل جهانى حتى مسائل مربوط به قاره اروپا نیز قادر به ارائه یا اتخاذ دیپلماسى مستقل نباشند . موضوع هسته اى ایران یکى از مصادیق بارز این واقعیت است .
درعین حال تاثیرپذیرى دول اروپایى از رژیم صهیونیستى و محافل وابسته به صهیونیزم نیز مسئله شناخته شده است که علیرغم مخالفت ها و اعتراضات افکارعمومى اروپا ، همچنان ادامه دارد و همین مسئله بدون شک نقش مهمى در اتخاذ موضع عجیب و سوال برانگیز مقامات اروپایى در قبال برنامه هسته اى ایران دارد. با توجه به همین عوامل مى توان توضیح داد که چرا روندمثبت ، نتیجه بخش و امیدوار کننده مذاکرات اخیر على لاریجانى و خاویر سولانا از سوى کشورهاى اروپایى متوقف و موضوع هسته اى ایران را به شوراى امنیت محول کرده اند. اما اروپاییها همواره این سوال را بدون پاسخ گذارده اند که چرا درمورد زرادخانههاى اتمى رژیم صهیونیستى که بزرگترین تهدید براى ثبات و امنیت خاورمیانه است سکوت اختیار کرده اند .